روستای تاریخی «نویس » وادی سبز در دل بیابان

پس از ورود به شهر ساوه از مسیر تهران و عبور از میدان انار، وقتی مسافران به طرف جاده اراک حرکت می کنند، در ابتدای جاده از میان بیابان های وسیع و خشک می گذرند.

کد خبر: ۱۴۳۴۳

اما بعد از پشت سر گذاشتن کارخانه چرم ، وقتی به اولین فرعی سمت راست بپیچید، هنوز 2کیلومتر طی نشده که دشتهای سرسبز و خرم در پیش دیدگاه گردشگران آشکار می شود. در این منطقه 5روستای سرسبز و تاریخی وجود دارد که در میان آنها، روستای نویس از قدمت بیشتری برخوردار است . نام این روستا در کتابهای قرن چهارم هجری «نوند» ثبت شده و این نام در کتابهای قرن هشتم هجری به نوذر و نویز تغییر یافته و این تغییر ادامه داشته و اینک نام روستا «نویس » است . برای رسیدن به روستای نویس ، ابتدا باید از روستای عاقلک که در کنار نهر آب و جاده خاکی قرار دارد، گذشت . روستای بعدی در این مسیر، بناور یا بنابر است . پس از عبور از این روستا، به روستای چمزقان می رسیم . در این روستا، امامزاده هادی قرار دارد. در محوطه بیرونی امامزاده ، یک نهر آب جاری است و در قسمت پایین و سمت چپ امامزاده نیز یک آب انبار قدیمی برای ذخیره آب وجود دارد. روستای بعدی ، «چمزقان » است که به سبب وجود اماکن آموزشی و انواع مغازه ها، بیشتر به یک شهر شباهت دارد. پس از این روستا، روستای تاریخی و سرسبز «نویس » قرار دارد. در ابتدای روستای نویس ، جاده به 2قسمت تقسیم می شود؛ یکی به طرف بالا و مستقیم که به مکانی به نام قتلگاه یا گلزار شهدا منتهی می شود؛ جاده دیگر نیز به روستا راه دارد. در ابتدای ورود به روستا، آرامگاه «بی بی شریفه خاتون » قرار دارد. این امامزاده 2در شرقی و غربی دارد. در قسمت پایین امامزاده ، نهر آبی وجود دارد که وارد مزارع اطراف می شود. در قسمت همکف نیز مزار درگذشتگان روستا قرار گرفته است . از طریق پله ها وقتی به طرف بالا برویم ، پیشگاه امامزاده که به «ایوان » معروف است ، قرار دارد. داخل ایوان از طریق در کوچکی می توان وارد محوطه مزار بی بی شریفه خاتون شد. ایشان بنابر اسناد، دختر امام موسی بن جعفر و خواهر امام رضا (ع ) هستند. روی مزار، یک جعبه چوبی قرار دارد. روی این جعبه ، انواع پارچه های زیبا و سجاده ها قرار دارد. این پارچه برای ادای نذر در این محل قرار داده شده است . سقف مزار، گنبدی شکل بوده و در درون دیوار مزار طاقچه هایی مشاهده می شود. مردم روستا در زمان تحویل سال نو در این مکان گرد آمده و دعای تحویل سال را می خوانند. آنها با تبریک سال نو به یکدیگر و پخش شیرینی و شکلات ، در کنار هم ، سال جدید را جشن می گیرند. عصرهای پنجشنبه نیز مردم روستا در محل امامزاده و مزار درگذشتگان گردهم می آیند. روستای خوش آب و هوا و سرسبز «نویس » 3مسجد و یک حسینیه بزرگ دارد که یکی از مساجد نیز در کنار چشمه و رودخانه قرار گرفته است . محله قتلگاه نیز که یکی از مسیرهای جاده به آن ختم می شود، مکانی وسیع است که در آن تعزیه روز عاشورا برگزار می گردد. در نزدیکی قتلگاه نیز یک فضای ورزشی وجود دارد که به نام محلی «اسپرریز» مشهور است و محل انجام مسابقات بین روستایی در ایام نوروز است . یکی از اماکن تاریخی و دیدنی این روستا نیز آتشکده ای باقی مانده از زمان ساسانیان است . این آتشکده که تحت نظارت سازمان میراث فرهنگی درآمده است ، به اسم محلی «چهار طاقی » شهرت دارد. آتشکده در دشتی به نام برزه قرار دارد. ساختمان آتشکده 4ستون و سقف از سنگ و گل دارد. روستای «نویس » در مکانی کوهستانی واقع است که کوه مشهور «وتوس » نیز که در زمانهای دور یک بار آتش فشانی کرده است ، در نزدیکی آن قرار دارد.