امضای قانون اساسی کانادا

216 سال پیش در روز 10 ژوئن سال 1791 میلادی ، جورج سوم پادشاه انگلستان نخستین قانون اساسی کانادا را امضا کرد.

کد خبر: ۱۳۶۷۳۷

او این مستعمره را به 2 ایالت تقسیم کرد. در غرب رودخانه اوتاتوئه (اوتاوا به انگلیسی) ایالت کانادا علیا با اکثریت انگلیسی زبان تاسیس شد.
در شرق این رودخانه ایالت کانادا سفلی با اکثریت فرانسه زبان به وجود آمد.
این ایالت دارای 160000 جمعیت بود و شهر کبک به عنوان مرکز آن انتخاب شد.

کانادا سفلی که قبل از این فرانسه جدید نامیده می شد در 10 فوریه سال 1763 پس از شکست مون کالم سردار فرانسوی در دفاع از کبک و مرگ او بر اساس پیمان پاریس از تملک فرانسه خارج شد و به مالکیت انگلستان درآمد.
مالکان جدید ابتدا سختگیری زیادی را نسبت به مهاجران فرانسوی نشان دادند.
انگلیسی های پروتستان مذهب مهاجران فرانسوی کاتولیک مذهب را تحت فشار قرار داده و مانع آزادی مراسم مذهبی آنها می شدند و حتی استفاده از زبان فرانسه را ممنوع کرده بودند.

اما پس از شورش سیزده ایالت مهاجرنشین آمریکا علیه نیروهای انگلیسی ، آنها سختگیری نسبت به مهاجران فرانسوی را کاهش دادند.
در 22 ژوئن سال 1774 میلادی ساکتان ایالت فرانسه جدید با تصویب قانون کبک بار دیگر تمام حقوق خود را به دست آوردند.
آنها آزادی مذهب ، آزادی سخن گفتن به زبان فرانسه و حقوق مدنی خود را باز یافته و در مجمع کانادا صاحب کرسی نمایندگی شدند حتی قلمروی آنها گسترش یافت.

مهاجران فرانسوی که انتظار هیچ کمکی از جانب فرانسه را نداشتند ، تصمیم گرفتند به تاج و تخت انگلستان وفادار باشند.
اما پس از استقلال آمریکا ، 40000 نفر از طرفداران سلطنت انگلستان به کانادا گریختند و 8000 نفر از آنها به ایالت کبک وارد شدند.
اما آنها با قوانین فرانسوی مخالف بودند.
با امضای نخستین قانون اساسی کانادا در روز 10 ژوئن سال 1791 میلادی توسط جرج سوم پادشاه انگلستان رضایت هر دو جامعه کسب شد.

با ایجاد دو ایالت کانادا علیا و کانادا سفلی و ایجاد سیستم پارلمانی ، مجلس از نمایندگان منتخب تشکیل شد اما فرمانداران این دو ایالت را پادشاه انگلستان انتخاب می کرد.
در 33 ژوییه سال 1840 میلادی با تصویب پیمان اتحاد ، دو ایالت کانادا علیا و کانادا سفلی متحد شده و کانادا متحد را تشکیل دادند.
در روز اول ژوییه سال 1867 ، ملکه ویکتوریا پیمان آمریکای شمالی انگلیسی را امضا کرد که براساس آن کنفدراسیون کانادا به شکل امروزی آن ایجاد شد.

براساس این پیمان دو مهاجرنشین نیوبرانشویگ و نیواسکاتلند نیز به کنفدراسیون کانادا منضم شدند. روز اول ژوییه سال 1867 به روز جشن ملی کانادا تبدیل شد.
ایالات قدیمی کانادا علیا و سفلی به ترتیب اونتارپو و کبک نام گرفتند.
به این ترتیب ، در روز 10 ژوئن سال 1791 میلادی ، جورج سوم پادشاه انگلستان نخستین قانون اساسی کانادا را امضا کرد.
امضای قانون اساسی اولیه کانادا نخستین گام برای ایجاد کشور متحد کانادا بود.