متن کامل سخنان متکی در نشست شورای امنیت

ایسنا: منوچهر متکی، وزیر امور خارجهی جمهوری اسلامی ایران روز شنبه 4/1/1386 در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد تصریح کرد: تحریمهای سیاسی و اقتصادی کوچکتر از آن هستند که ملت ایران را به کوتاه آمدن از خواستههای برحق و قانونی خویش وادار کند.

کد خبر: ۱۲۹۴۶۶

وی خطاب به اعضای شورای امنیت سازمان ملل گفت: جمهوری اسلامی ایران با اطمینان از صلحآمیز بودن فعالیتهای خود همواره بر گزینه تعامل و همکاری تأکید دارد و تهران نه در پی تقابل است و نه چیزی فراتر از حقوق لاینفک خود را انتظار دارد.
وزیر امور خارجه کشورمان اظهار داشت: به شما اطمینان میدهم که فشار و ارعاب موجب تغییر سیاست ما نخواهد شد. اگر برخی کشورها امید بستهاند که صدور قطعنامههای پی در پی موجب تزلزل در اراده ملت بزرگ ایران خواهد شد، تردید نکنند که یک بار دیگر در مقابل انقلاب اسلامی ملت ایران دچار شکست اطلاعاتی و تحلیلی شدهاند.
متکی گفت: تنها خاصیت این قطعنامه این است که ملتها و دولتهای آزادیخواه دنیا هرچه بیشتر اطمینان مییابند که برای احقاق حقوق خود هیچ اعتمادی به مسیرهای چندجانبه و سازوکارهای بینالمللی نیست.
متن کامل اظهارات متکی در نشست شورای امنیت سازمان ملل به این شرح است:

این چهارمین بار طی 12 ماه گذشته است که شورای امنیت در یک حرکت غیرموجه به گردانندگی تعداد معدودی از اعضای دائمی خود، برای اتخاذ اقداماتی غیرقانونی، غیرضروری و غیرقابل توجیه علیه برنامه صلحآمیز هستهای جمهوری اسلامی ایران مورد سوءاستفاده قرار میگیرد.
در حالی که برنامه صلحآمیز هستهای ایران هیچ تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی نمیباشد و بدین ترتیب در چارچوب وظایف شورای امنیت سازمان طبق منشور ملل متحد قرار نمیگیرد. همانطور که بارها تأکید کردهایم، برنامه هستهای جمهوری اسلامی ایران کاملا صلحآمیز است و ایران آمادگی خود را برای رفع هرگونه نگرانی در این رابطه اعلام نموده و در این راستا گامهای بیسابقهای برداشته و پیشنهادات صادقانهای برای تحقق این هدف ارائه کرده است. با وجود این، از همان ابتدا تردیدی نداشتیم و همچنین برای شورای امنیت نباید شکی وجود داشته باشد که همه این برنامهریزیها و اقدامات بانیان قطعنامه به خاطر مقاصد جاهطلبانه ملی آنها و با هدف محروم نمودن مردم ایران از حقوق لاینفکشان در استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای است و نه به خاطر آنچه که به اصطلاح نگرانیهای ناشی از اشاعه تسلیحات هستهای یاد میشود.
طراحان این هجمه برای این که ظاهری بینالمللی به مقاصد شوم خود بدهند، ابتدا درصدد سوء استفاده از شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی برآمدند و همانطور که خود اذعان نمودهاند برخی از اعضاء را "مجبور" به رأی دادن علیه ایران در شورای حکام نمودند و سپس با بهرهگیری از قدرت قابل ملاحظه اقتصادی و سیاسی خود اقدام به اعمال فشار و سوءاستفاده از شورای امنیت برای تصویب سه قطعنامه غیرقانونی طی 8 ماه گذشته کردند.
بدون شک، این قطعنامهها نمیتواند حاکی از پذیرش بینالمللی آن باشد، چنانکه رؤسای دولتهای قریب به دو سوم اعضای سازمان ملل که عضو جنبش غیرمتعهدها و سازمان کنفرانس اسلامی هستند، در جدیدترین موضعگیری خود که در سپتامبر 2006 صورت گرفت از موضع ایران حمایت کردند و نگرانی خود را نسبت به سیاستهای شورای امنیت در رابطه با موضوع هستهای جمهوری اسلامی ایران اعلام نمودند.
این قطعنامهها حتی منعکسکننده نقطه نظرات 15 عضو شورا هم نیست چراکه بیشتر آنها بطور کامل حتی در جریان مذاکرات محرمانه و پشت پرده که تنها با حضور اعضای دائم و یک کشور غیرعضو، صورت میگیرد و طی آنها برای کل اعضای شورای امنیت تصمیمگیری میشود، قرار نداشتهاند چه رسد به این که در این فرآیند مشارکت نموده باشند.
آقای رییس، این اولین بار نیست که شورای امنیت از ایران میخواهد که از حقوق خود صرفنظر نماید. بیست و هفت سال پیش یعنی زمانی که صدام حسین به ایران حمله کرد شورای امنیت هفت روز تمام منتظر ماند تا عراق بتواند سی هزار کیلومتر مربع از سرزمین ایران را اشغال کند و پس از آن قطعنامه 479 را با اتفاق آراء به تصویب رساند و طی آن از طرفین درخواست نمود به درگیریها خاتمه دهند، بدون آن که از متجاوز بخواهد از سرزمینهایی که اشغال نموده بود عقبنشینی کند.
به عبارت دیگر شورای امنیت امنیت عملا از ایران خواست اجرای بخشی از حقوق خود که در آن زمان به معنای سی هزار کیلومتر مربع از قلمرو ایران بود را تعلیق نماید. همانطور که انتظار میرفت متجاوز با فرصتطلبی این درخواست را پذیرفت اما تصور کنید چه اتفاقی میافتاد اگر ایران هم این درخواست را پذیرفته بود. اگر ما این درخواست را پذیرفته بودیم هنوز در حال خواهش از صدام حسین که در آن زمان عزیز کرده شورای امنیت بود برای باز پس گرفتن سرزمینهای از دست رفته خود بودیم.
ما نپذیرفتیم که حق خود در مورد قلمرومان را تعلیق کنیم و هشت سال در مقابل کشتار مردممان توسط صدام و استفاده رژیم وی از سلاحهای شیمیایی و همچنین فشار از سوی شورای امنیت و تحریم توسط اعضای دائمش مقاومت کردیم.
در جریان جنگ، آمریکا همراه با انگلستان، آلمان، فرانسه، اتحاد جماهیر شوروی و برخی دیگر از کشورهای غربی تجهیزات و اطلاعات نظامی و حتی مواد لازم برای ساخت تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک را در اختیار رژیم صدام قرار دادند. شورای امنیت برای چندین سال، برغم وجود شواهد فراوان و گزارشهای متعدد سازمان ملل در این زمینه از انجام هرگونه اقدامی در خصوص استفاده صدام از سلاحهای شیمیایی علیه غیرنظامیان و سربازان ایران بازداشته شد.
اطمینان دارم که امروز اغلب اعضای دائم این شورا حتی نمیخواهد تلاش آگاهانه برای بیاعتبار کردن عدالت، منشور و حقوق بینالملل در آن زمان توسط شورای امنیت را به خاطر آورند چه رسد به این که ایران را به خاطر عدم اجرای قطعنامه 479 سرزنش کنند.
همچنین اطمینان دارم که آنها نمیخواهند بخاطر آورند که زمانی که مردم ایران صنعت نفت خود را ملی کردند، آنها تلاش نمودند در این شورا طی قطعنامهای ایران را به دلیل تهدید علیه صلح و امنیت محکوم کنند، ولی آنها نمیتوانند افکار عمومی بینالمللی را وادار به فراموش کردن آن کنند و حتما مردم ایران هیچگاه آن را فراموش نخواهند کرد. کدامیک از شما نمیدانید و البته افکار عمومی جهان میداند که دو کشور شناخته شده عضو دائم شورای امنیت بودند که با آگاهی قبلی از نیت رژیم صهیونیستی در تجاوز به کشور لبنان به مدت بیش از یک ماه مانع هرگونه تصمیمسازی در شورای امنیت، کنفرانس روم و دیگر ابتکارات برای توقف جنایات آن رژیم شدند.
شما حتی نتوانستید در قبال بمباران مقر سازمان ملل در لبنان و کشته شدن نمایندگان خود موضعگیری مناسبی داشته باشید. شورای امنیت نه تنها باید پاسخگوی اقدامات غیرقانونی خود بلکه باید پاسخگوی عدم اقدام خود د بسیاری از زمینههای مربوط به صلح و امنیت بینالملل باشد.
آقای رییس، شورای امنیت، به عنوان ارگانی از یک سازمان بینالمللی متشکل از دولتهای عضو، موظف به رعایت قانون است و دولتهای عضو حق دارند که بر ضرورت پایبندی شورا به چارچوب اختیاراتی که طبق منشور به آن اعطاء شده است، اصرار ورزند.
شورای امنیت باید از اختیارات خود صرفا طبق مفاد، اصول و اهداف منشور ملل متحد و حقوق بینالملل باشد. اعضای شورای امنیت حق ندارند اعتبار آن را از بین ببرند.
به دلایل بیشمار طرح موضوع برنامه صلحآمیز هستهای ایران در شورای امنیت هیچ مبنای حقوقی ندارد، زیرا که ارجاع موضوع به شورای امنیت و سپس صدور قطعنامه در این خصوص حتی با حداقلی از معیارهای حقوقی برخوردار نیست. فعالیتهای صلحآمیز هستهای ایران با هیچ تعبیری از واقعیات، قانون و یا منطق، نمیتواند تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی به حساب آید.
واقعیت این است که معدودی از اعضای شورای امنیت برای پیشبرد اهداف سیاسی خود موضوع را از دست آژانس بینالمللی انرژی اتمی، به عنوان نهاد تخصصی و اصلی متولی این موضوع، ربوده و به شورای امنیت انتقال دادند. چگونه میتوان ارجاع موضوع برنامه هستهای صلحآمیز ایران به شورای امنیت را توجیه نمود در حالی که ایران همه تعهدات خود را انجام داده است و در بالاترین سطح ممکن و بسیار فراتر از تعهدات بینالمللی خود طبق معاهده منع اشاعه و موافقتنامه پادمان همکاری نموده است؛ آیا وضعیت موجود صرفا به این دلیل نیست که آژانس نتوانسته است کوچکترین تخلفی از مقاصد قانونی و صلحآمیز در برنامه هستهای ایران بیابد؛ چگونه میتوان از آژانس انتظار اثبات یا احراز امر عدمی داشت.
آقای رییس، بانیان قطعنامههای شورای امنیت علیه جمهوری اسلامی ایران به منظور رسیدن به هدف غیرقانونی و سیاسی خود برای محروم کردن ایران از حق لاینفک استفاده از فناوری هستهای برای اهداف صلحآمیز، به جعل اطلاعات و سندسازی روی آوردهاند. ب راساس گزارشی که اخیرا در یک روزنامه آمریکایی منتشر شده است، بیشتر اطلاعاتی که آمریکا در اختیار آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار داده است نادرست بوده و هیچ یک منجر به کشف موضوع جدیدی در رابطه با برنامه هستهای ایران نشده است. در همان گزارش خبری به نقل از یک مقام ارشد آژانس بینالمللی انرژی اتمی آمده است که از سال 2002 تقریبا تمام اطلاعاتی که به ما داده شده،کذب بوده است.
اینکه آژانس بینالمللی انرژی اتمی توانسته است به چنین نتیجهگیری برسد، حاصل اقدامات شفافسازی گسترده ایران که فراتر از تمامی پادمانها و پروتکلهای آژانس بوده و نیز فراهم نمودن امکان انجام بیش از بیست بازدید توسط بازرسان آژانس از سایتهای حساس نظامی که اساسا هیچ ارتباطی با برنامه هستهای ایران نیز نداشتند، میباشد. آیا هیچ یک از اعضای این شورا آمادهاند اقدام مشابهی انجام دهند؛ آیا اعضای دائمی حاضرند تنها تعداد سانتریفیوژهای خود را برای اطلاع جهانیان اعلام نمایند؛ در واقع طی چهار سال گذشته آژانس بیش از 2100 نفر روز بازرسی از تمامی تأسیسات هستهای ایران بعمل آورده است.
تمامی گزارشهای آژانس از نوامبر 2003 تاکنون حکایت از ماهیت صلحآمیز برنامه هستهای ایران دارد. آژانس در سال 2003 تأیید نمود که ما امروز هیچ مدرکی دال بر این که مواد و فعالیتهای هستهای که قبلا اعلام نشده بود مرتبط با برنامه سلاحهای هستهای بوده، وجود ندارد و این نتیجهگیری را تاکنون حفظ کرده است. در چندین نوبت، آژانس نتیجهگیری نمود که همه مواد هستهای اظهار شده در ایران مورد حسابرسی قرار گرفتهاند و بنابراین چنین موادی به فعالیتهای ممنوعه منحرف نشدهاند. همچنین مدیرکل آژانس در جدیدترین گزارش خود که در فوریه 2007 منتشر شد اعلام نموده است که ایران مطابق موافقتنامه پادمانها همچنان دسترسی به مواد و تأسیساتی گزارشهای حسابرسی لازم در خصوص مواد هستهای را ارائه کرده است. در همان گزارش خاطرنشان شده است "آژانس قادر است عدم انحراف مواد هستهای اظهارشده در ایران را راستی آزمایی نماید".
مدیرکل همچنین در اظهارات خود در جلسه مورخ 5 مارس 2007 شورای حکام تأکید نمود که آژانس هیچ نشانهای مبنی بر وجود ظرفیت صنعتی برای تولید مواد هستهای قابل استفاده در ساخت تسلیحات ملاحظه نکرده است که این امر نکته مهمی در ارزیابی خطر انحراف میباشد.
آقای رییس، بسیار تأسفبار است که شورای امنیت، تحت فشار آشکار معدودی از اعضای آن، بر تلاش خود جهت محروم نمودن یک ملت از "حق لاینفک خود" برای توسعه فناوری هستهای جهت مقاصد صلحآمیز اصرار میورزد در حالیکه این کشور همه تعهدات بینالمللی خود را اجرا نموده است.
تصمیم شورای امنیت در جهت تلاش برای وادار کردن ایران به تعلیق برنامه هستهای صلحآمیز خود، نقض فاحش ماده 25 منشور بوده و حقوق بنیادین مردم ایران از جمله حق توسعه و حق تحصیل را از آنها سلب میکند. در حالی که دولتهای عضو ملل متحد وفق ماده 25 منشور توافق کردهاند که تصمیمات شورای امنیت که بر اساس منشور اتخاذ میشود را پذیرفته و اجرا نمایند، شورای امنیت نمیتواند با اعمال فشار بر کشورها آنها را مجبور به تبعیت از تصمیمها یا تقاضاهایی نماید که با سوء نیت و یا بر خلاف اصول و اهداف بنیادین منشور ملل متحد اتخاذ و مطرح گردیدهاند.
مسلما، همان گونه که دیوان بینالمللی دادگستری در رای مشورتی سال 1971خود مقرر داشت، دول عضو تنها در صورتی موظف به اجرای تصمیمات شورای امنیت هستند که آن تصمیمات طبق منشور ملل متحد اتخاذ شده باشند. آیا منشور ملل متحد به شورای امنیت اجازه میدهد که دولت های عضو سازمان را مجبور به صرفنظر کردن از حقوق مسلم مترتب بر عضویتشان در معاهدات بین المللی نماید؛
اگر چنین باشد این به معنی نقض اصول شناخته شده حقوق معاهدات بینالمللی و نیز نقض هدف منشور ملل متحد مبنی بر فراهم آوردن شرایط لازم برای برقراری عدالت و احترام به تعهدات قراردادی خواهد بود.
چه کسی میتواند انکار کند که محروم کردن یک ملت از تحصیلات عالیه در رشتههای خاص علمی و نیز جلوگیری از بهره مندی آنها از فن آوری هستهای برای استفاده های غیرنظامی و انساندوستانه، مغایر با حق توسعه و حق آموزش است؛ آیا این اقدام ، یک رویکرد خطرناک و تبعیض آمیز نسبت به علم و توسعه نیست؛
چگونه یک نهاد سازمان ملل که برای حراست از صلح و امنیت بینالمللی ایجاد شده است، میتواند توسط برخی دولت ها به نحوی مورد سوءاستفاده قرار گیرد که نه تنها مغایر با اصول و اهداف بنیادین منشور عمل نماید بلکه حتی یک موضوع کاملا قابل حل را تبدیل به یک بحران بینالمللی کند؛ البته چنین رویکردی موجب شتاب تلاش های استقلال خواهانه کشورهای درحال توسعه و نیل به دستاوردهای هرچه بیشتر علمی و تکنولوژیک خواهد شد.
آقای رییس، قطعنامهای که هم اکنون در خصوص برنامه هستهای صلح آمیز ایران تصویب گردید و رایدهندگان به آن حتی حاضر نشدند مواضع و استدلالات کشور من را پیش از رای گیری استماع نمایند ، چند ویژگی دارد که اینجانب مایلم آنها را جهت ثبت در تاریخ و توجه وجدان های بیدار بشری مورد اشاره قرار دهم:
1- این قطعنامه با برقراری تحریم علیه جمهوری اسلامی ایران به مجازات کشوری میپردازد که به اعتراف آژانس تاکنون هیچ انحرافی در برنامه هستهای آن مشاهده نشده است. این قطعنامه کشوری را مجازات میکند که تاکنون عضو متعهد و پایبند به معاهده منع اشاعه بوده و تمامی تاسیسات هستهای آن تحت نظارت مستمر بازرسان و دوربین های آژانس قرار داشته است. این قطعنامه کشوری را تحریم میکند که تاکنون به تمامی تعهدات بینالمللی خود ناشی از NPT و پادمانها پایبند بوده و هیچ چیز بیش از حقوق خود تحت معاهده مزبور درخواست نمیکند.
آیا از این روشنتر و صریحتر میتوان یک معاهده مهم چندجانبه را که سروکار مستقیم با صلح و امنیت بینالملل دارد تضعیف نمود؛ آیا این اقدام شورای امنیت خود یک تهدیدجدی علیه صلح و امنیت بین الملی نیست؛
2- قطعنامه حاضر به روشنی از ادعاهای اولیه بانیان آن فاصله گرفته و با هدف قرار دادن نظام های دفاعی، اقتصادی و آموزشی کشور من اهداف دیگری فراتر از برنامه هستهای صلح آمیز ایران را دنبال میکند. تحریم های موجود در قطعنامه همچنین بطور مستقیم یک ملت استقلال طلب ، خستگی ناپذیرو با یک فرهنگ و تمدن چند هزار ساله را نشانه گرفته است.
ایجاد مشکل برای صدها هزار سپردهگذار یا مشتری بانک سپه که دارای سابقه هشتاد ساله در ایران میباشد، جز مقابله با مردم عادی چه معنایی دیگری دارد؛
3- این قطعنامه در شرایطی صادر میشود که نه تنها تمامی ابتکارات و پیشنهادات معقول برای بازگشت به راه حل مذاکراتی نادیده گرفته شده بلکه برخی کشورهای مشخص اساسا اجازه طرح این پیشنهادات را ندادند.
ایران همواره برای مذاکرات بدون شرط و دارای زمان بندی مشخص به منظور یافتن راه حل قابل قبول آمادگی داشته است.
ایران برای دستیابی به چنین راه حلی همواره اهتمام ورزیده و پیشنهادات متعددی را جهت فراهم ساختن اطمینان های کافی نسبت به نیت صلح آمیز برنامه هستهای خود ارائه نموده است. طی هفته های اخیر نیز پیشنهادات دیگری مطرح شد که هر کدام میتوانست یک فرصت برای حل عادلانه و عاقلانه این موضوع و برون رفت از وضعیت موجود باشد. تنها برداشتی که از تعجیل برخی کشورها در صدور قطعنامه و ایجاد بن بست در مسیر مذاکرات میتوان داشت اهداف پشت پرده این کشورها و عدم وجود اراده سیاسی لازم در آنها میباشد.
4- و بالاخره قطعنامه حاضر در شرایطی علیه برنامه صلح آمیز هستهای یک کشور در حال توسعه صادر میشود که قدرت های بزرگ هستهای در جهان همچنان به تقاضای مستمر جامعه بینالمللی برای خلع سلاح هستهای وقعی نگذاشته و حتی با تولید نسل های جدید سلاح های هستهای و تهدید مستقیم به استفاده از آنها جامعه جهانی و صلح و امنیت بینالمللی را به سخره گرفته اند.
آقای رییس، از شما سوال میکنم؛ آیا با صدور قطعنامه حاضر صلح و امنیت منطقهای بین المللی تقویت میشود؛ آیا به اعتبار سازوکارهای مهم بینالمللی همچون NPT , IAEA و حتی خود شورای امنیت افزوده میگردد؛ آیا اعتماد ملل جهان و کشورهای درحال توسعه به اینکه از طریق این سازوکارها به حقوق خود خواهند رسید جلب میگردد؛ آیا اعتقاد به سازوکارها و نظام های چند جانبه افزایش مییابد؛
آیا گرایش به اقدامات یکجانبه کاهش مییابد؛ مسلما پاسخ به همه این پرسش ها و سئوالات مشابه منفی است. تنها خاصیت این قطعنامه آن است که ملت ها و دولت های آزادیخواه دنیا هرچه بیشتر اطمینان یابند که برای احقاق حقوق خود هیچ اعتمادی به مسیر های چند جانبه و سازوکارهای بینالمللی نیست. به دلیل برخوردهای غیرقانونی و غیرعادلانه شورای امنیت است که قطعنامه های این شورا تاکنون منجر به حل موضوع نگردیده است.
این قطعنامه ها و اطمینان خاطر برخی اعضای دائم مبنی بر اینکه آنها به هر حال به تصویب خواهند رسید ، همواره بخشی از مشکل و مانعی در مسیر دستیابی به یک راه حل واقعی و قابل قبول بوده است. همچنین به همین دلیل است که ایران بر ضرورت توقف این رویکرد که تنها منجر به تشدید وضعیت و تضعیف اقتدار و اعتبار شورای امنیت میشود، اصرار میورزد. از ابتدا مشخص بود که در برخورد با موضوع فعالیت های صلح آمیز هستهای ایران دو گزینه بیشتر وجود ندارد: تعامل و همکاری یا تقابل و درگیری. جمهوری اسلامی ایران با اطمینان از صلح آمیز بودن فعالیتهای خویش همواره بر گزینه اول تاکید داشته است.
ایران نه در پی تقابل است و نه چیزی فراتر از حقوق لاینفک خود را انتظار دارد. با این حال من به شما اطمینان میدهم که فشار و ارعاب موجب تغییر سیاست ایران نخواهد شد. اگر برخی کشورها امید بستهاند که صدور قطعنامه های پی در پی موجب تزلزل در اراده ملت بزرگ ایران خواهد شد تردید نکنند که یک بار دیگر در مقابل انقلاب اسلامی مردم ایران دچار شکست اطلاعاتی و تحلیلی شدهاند.
شاید در تاریخ ملت ایران کمتر زمانی را بتوان سراغ گرفت که مردم این گونه محکم و استوار و یکپارچه پشتیبان یک خواست ملی واحد شده باشند. همچون ملی شدن صنعت نفت و دفاع مقدس هشت ساله که ملت ایران بهای گزافی برای آن پرداخت ،این بار نیز درک میکنیم میبایست بهای عزت طلبی و استقلال خواهی خود را بپردازیم اما دنیا بداند و میداند که تحریم های سیاسی و اقتصادی حتی شدیدترین نوع آنها اعمال شود و حتی اگر با تهدیدهای دیگر همراه شوند، کوچکتر از آن هستند که ملت ایران را به کوتاه آمدن از خواستههای بر حق و قانونی خویش وادار نمایند.
اگر به دنبال تحریم دارایی ها و توانمندی های ملت ایران هستید، من همه داراییهای آنها را اعلام میکنم: ایمان به خدا، عدالتطلبی و مقاومت در مقابل تهدید زورگویان. کدامین قطعنامه قادر به مصادره این داراییهاست؛ مگر8 سال جنگ تحمیلی که با سناریوی برخی اعضای دائم شورای امنیت شکل گرفت و کمک های بیدریغ تسلیحاتی و دلارهای نفتی، موشک ها و میراژها و سوپراتانداردها و اطلاعات سخاوتمندانه ماهوارهای و وعدههای وزیر دفاع سابق آمریکا در ملاقات با صدام ادامه یافت ، توانست دارایی های میهن اسلامی ما را مصادره کند؛ یا برعکس باعث تقویت آن گردید؛
ملت بزرگ ایران به تبعیت از رهبر فرزانه خویش شما را نصیحت میکند که نگذارید حیثیت بزرگترین تشکیلات جامعه بشری یعنی سازمان ملل متحد و نیز آژانس بینالمللی انرژی اتمی به عنوان یکی از مهمترین نهادهای تخصصی آن، این گونه به حراج و تاراج گذاشته شود. ما شما را به بازگشت به مسیر درست براساس حقیقت و عدالت دعوت میکنیم. تنها راه آن است که پیش شرط انحرافی را کنار گذاشته و با حسن نیت وارد مذاکره شوید.
پیش شرط تعلیق نه یک راه حل است و نه اصولا یک گزینه محسوب میشود. اصرار بلاوجه آمریکا و سه کشور اروپایی بر تعلیق تنها شک وتردید ما نسبت به صداقت و حسن نیت آنها را افزایش میدهد. جمهوری اسلامی ایران قبلا برای مدت دو سال بطور داوطلبانه فعالیت های مرتبط با غنی سازی خود را تعلیق نمود و آژانس بینالمللی انرژی اتمی نیز کرارا این امر را در گزارش های خود از نوامبر2003تا فوریه 2006 تایید نمود. بنابراین ما تعلیق را قبلا تجربه کردهایم اما نه منجر به نتیجه شده و نه سبب حل موضوع گردیده است. اگر در طول بیش از یکسال گذشته که بانیان قطعنامه این زمان را صرف اصرار بیجا بر تعلیق کردهاند و تلاش هایی را که صرف تحمیل تحریم ها نمودهاند مصروف مذاکراتی صادقانه میکردند ، شاید تاکنون به نتایج بهتری رسیده بودند.
آقای رییس، ملت بزرگ ایران ملتی شریف ، متمدن و صلح طلب است. در هیچ یک از جنایت عظیم بشری در تاریخ از جمله دو جنگ بزرگ جهانی، نسل کشی های متعدد، فاجعه هیروشیما، ناکازاکی، ویتنام ، بالکان بویژه بوسنی وهرزگوین، جنایاتی که مستمرا علیه ملت فلسطین صورت میگیرد و حادثه 11سپتامبر ردپایی از کشور و مردم ایران نیست. هیچ جنگی در دو سده اخیر نبوده است که کشور من آغازگر آن بوده باشد. حتی ما خود قربانی 8 سال جنگ تحمیلی، سلاح های کشتار جمعی و تروریسم بودهایم. ما خواهان صلح و ثبات و رفاه برای کلیه مردم جهان و بویژه در منطقه خود هستیم و همواره سعی نمودهایم عضو موثر، سازنده و مسئولیت پذیر جامعه بینالملل باشیم.