میزبانی عالی ، قربانی کیفیت نازل

در سرزمین و فرهنگ ما ، ورزش اصلی ، کشتی است و اسطوره ماندگار در تاریخ معاصر یعنی جهان پهلوان غلامرضا تختی ؛ الگوی قابل وصف و ارزشمندی است که دامنه های تاثیرگذاری آن را نمی توان در یک مقطع زمانی خاص بیان و محدود کرد.

کد خبر: ۱۲۴۳۳۹

دی 85 به مناسبت 2 اتفاق مهم ، برگزاری مراسم سی ونهمین دوره سالمرگ تختی از یک طرف و برپایی بیست و هفتمین دوره مسابقه های بین المللی کشتی آزاد در بندر عباس را باید ماه تجلی خاطرات مردی نامگذاری کرد که با القاب و صفات ارزنده ای همچون اسطوره استقامت و جوانمردی ، الگوی اخلاق ، گذشت و افتادگی در بین اقشار مختلف جامعه شناخته شده است.

باری ، ضمن ارج نهادن به تمامی کسانی که در برپایی این 2 رویداد مهم به انحا مختلف همراهی کردند و قدمی برداشتند یا در برنامه ریزی ، تامین بودجه و تهیه امکانات دخیل و به عنوان عنصری موثر در کار اجرایی ایفای نقش نمودند ولی نباید از نواقص و کمبودهای معنوی ، کیفی و محتوایی آن بی تفاوت و بی اعتنا گذشت. برای آن که به بی انصافی متهم نشویم ، عملکرد بانیان و مجریان 2 مراسم یاد شده را با حسن نیت مورد بررسی و ارزیابی قرار می دهیم.
از گرامیداشت روز 17 دی چه می توان گفت که هم جان کلام را گفته باشی و هم بتوان از آن به عنوان روزی در جهت شناسایی فرهنگ پهلوانی یاد کرد. برگزاری مراسم سی ونهمین سالگرد جهان پهلوان تختی در ابن بابویه در شان و منزلت آن بزرگمرد نبود و در قیاس با سالهای پیشین به مراتب ضعیف تر و فاقد سازماندهی قوی و هدفمند بود به گونه ای که برای سی ونهمین بار ، مراسمی تکراری و کلیشه ای ، در حد یک کار تشریفاتی روی صحنه ای به اجرا درآمد و بازار خودنمایی تختی ناشناسان داغ داغ بود. این شوربختی ها فقط در مراسم سالگرد آقا تختی اتفاق نیفتاد ، بلکه دامنه بی توجهی ها و بی برنامگی ها تا برگزاری مسابقه های بین المللی جام جهان پهلوان نیز وسعت و ادامه یافت.
فدراسیون کشتی پس از تغییر و تحولاتی که در اردیبهشت سال جاری در مدیریت آن ایجاد شد ، طی 8 ماه فعالیت خود با حجم سنگینی از برنامه های داخلی و برون مرزی مواجه بود. باتوجه به این که یزادنی خرم در قالب سرپرست موقت مدیریت کشتی را در اختیار گرفته بود و به رغم آن که مسوولیت خطیر حضور در 2 میدان مهم و پر اهمیت جهانی کوانگ جو و بازیهای آسیایی دوحه قطر در پیش رو قرار داشت ، اما مسوولان موقت ورزش اول کشورمان طی این مدت با نگاه دوگانه هم نسبت به عملکرد کشتی گیران در 2 صحنه مهم جهانی و آسیایی احساس نگرانی می کردند و مهمتر از آن این که بیشترین تلاش و رایزنی خود را معطوف به بحث انتخابات رئیس فدراسیون کردند.
در واقع سرپرست موقت کشتی و زیرمجموعه اش از هر راهکاری در جهت مقبولیت مدیریت خود استفاده کرد تا به هر شکل حکم سرپرستی موقت را در مجمع عمومی انتخابات به ریاست 4 ساله ارتقا دهد.
به عبارتی دیگر وقتی فشار عمومی اهالی کشتی و نامزدهای انتخاباتی درخصوص برپایی مجمع عمومی انتخابات دراسرع وقت بالا گرفت و سازمان تربیت بدنی را تحت فشار جدی قرار داد ، مسوولان ذیربط مجاب به واکنش مثبت شدند و در نهایت از سوی معاون توسعه ورزشی سازمان تربیت بدنی زمان تشکیل مجمع عمومی ریاست فدراسیون کشتی با 3 ماه تاخیر اعلام شد.
در واقع جلو انداختن زمان مسابقه های بین المللی جام تختی ترفندی بود برای رایزنی با روسای هیات های کشتی استان ها و دیگر نفراتی که در مجمع عمومی حق رای دارند.

جلو انداختن زمان مسابقه های جام تختی ، ترفندی بود برای رایزنی با روسای هیات های کشتی استان ها

در حالی که جابه جایی در زمان برگزاری جام تختی از بهمن و اسفندماه به اولین ماه از فصل زمستان نه تنها باعث افزایش تیمهای خارجی نشد ، بلکه همان تعداد تیمهای نصف و نیمه روسی زبان آسیای میانه را که تعداد آنها حتی بالغ بر 10 تیم شرکت کننده بود ، به یک تیم تقلیل و کاهش داد.
این برنامه ریزی های نسنجیده و نادرست دست به دست هم داد تا رقابت های بین المللی کشتی آزاد جام جهان پهلوان تختی نیز همچون مراسم سی و نهمین دوره در گذشت آقا تختی با شکوه و جلال و در منزلت جهان پهلوان برگزار نشود و فاقد رونق و هماهنگی لازم باشد. هر چه از نحوه میزبانی و برگزاری عالی مسوولان ورزش تعریف و تمجید کنیم کم است ، اما در نقطه مقابل ، مهمترین نقیصه جام بیست و هفتم تختی را باید در کیفیت نازل تیمهای شرکت کننده و سطح پایین رقابت ها برشمرد.
در ارزشیابی و جمع بندی کلی مسابقه های بیست و هفتمین دوره جام تختی باید اذعان داشت در مقابل میزبانی بدون نقص بندرعباسی ها که باید به آنها نمره عالی داد ، این دوره از رقابت ها آنچنان از نظر کیفی خالی بودکه سوای مسابقه های انگشت شمار ، سایر مبارزه ها به دلیل کمبود حریف خارجی قدر و رویارویی کشتی گیران خانگی از هیجان و جذابیت تهی بود.
حضور 112 کشتی گیر گرچه از نظر ظاهری حدنصاب مقبول و راضی کننده ای برای یک دوره مسابقه به شمار می آید ، اما وقتی تعداد شرکت کنندگان داخلی و خارجی را از هم تفکیک و جدا می کنیم ، ترکیب مناسبی حاصل نمی شود و حکایت از یک جنگ نابرابر میان میزبانان و میهمانان می کند. بخصوص آن که وقتی تعداد تیمهای خارجی از عدد 2 تجاوز نمی کند ، اعتبار و ارزشهای یک تورنمنت بین المللی را زیرسوال می برد. در میدانی که تیمهای صاحب نام کشتی جهان از آن استقبال قابل توجهی نکرده اند ، حضور 13 امریکایی و 7 ترکمنستانی که اکثر آنها را سیاهی لشگر تشکیل می دهند نشان دهنده کمیت و کیفیت نازل شرکت کنندگان خارجی در تورنمنتی است که شرایط لازم و ویژگی های کافی را برای اطلاق عنوان بین المللی ندارد.
در مقابل 20 میهمان خارجی ، میزبان مسابقه ها با لشکر کشتی 93 نفره خود ، تورنمنت بین المللی تختی را به یک مسابقه داخلی قهرمانی کشور مبدل کرده بود که چند میهمان ناخوانده خارجی را هم پذیرا شده باشد. تمام ویژگی و نقطه قوت بیست و هفتمین دوره جام تختی از حیث حضور میهمانان خارجی ، شرکت 13 امریکایی در میدان یکطرفه ای بود تا این تورنمنت به یک مسابقه دوجانبه بیشتر شباهت داشته باشد.
در میان 13 امریکایی هم فقط 2 - 3 کشتی گیر سرشناس و دارای سابقه عضویت در تیم ملی این کشور بودند و دیگر نفرات این تیم چنگی به دل نمی زدند.
شاخص ترین کشتی گیر اعزامی امریکا به بندرعباس کسی نبود جز مایک زادیک نایب قهرمان جهان در کوانگ جو چین که در فینال وزن 60 کیلو مغلوب مراد محمدی شد. او که برای مبارزه با دارنده مدال طلا از مسابقه های جهانی 2006 به ایران آمده بود ، وقتی از غیبت حریف نامدارش باخبر شد با صلاحدید تری براندز مربی تیم امریکا ترجیح داد قدرت و توان خود را در میدان معتبری همچون جام یاریگین به نمایش بگذارد. در حالی که کشتی امریکا با تیمی متوسط توانست با کسب یک طلا ، یک نقره و 2 مدال برنز و دریافت 7 هزار دلار جایزه تهران را ترک کند ، اما برای شرکت در تورنمنت معتبر جام یاریگین که با حضور تیمهای پرشماری از کشورهای صاحب نام کشتی جهان برگزار می شود این تیم با بهره گیری از چند کشتی گیر مطرح کشورش تقویت شد تا کارگزاران کشتی ایران بیش از پیش به ماهیت و حضور کشتی گیران درجه 2 و 3 امریکایی در جام تختی پی ببرند و بی جهت با معرفی و بزرگ جلوه دادن کشتی گیران بدون اسم و رسم امریکایی ، اذهان عمومی را دچار فریب و گمراهی نکنند.