حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اولویت با متن های ایرانی است
:
سیاوش تهمورث متولد 1325 تهران و دانش آموخته تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک است. از سال 1350 فعالیت تئاتری اش را آغاز کرد و در زمینه بازیگری و کارگردانی در طول 3دهه گذشته خوش درخشیده است .
از مهمترین نمایش های او می توان به «معرکه در معرکه» ، «سوگ سیاوش» و «بردار شدن حسین بن منصور حلاج» اشاره کرد.
تهمورث در سینما و تلویزیون نیز چهره ای سرشناس است و از میان آثار او در این عرصه می توان به فیلمهای «اجاره نشین ها» ، «چشم هایش» ، «مسافرری» و سریال های «در پناه تو» و «گرگها خاکستری رنگند» و «زیر تیغ» اشاره کرد.
امروز در اختتامیه بیست و پنجمین جشنواره تئاتر فجر ، از سیاوش تهمورث در کنار 3چهره تئاتری دیگر تقدیر خواهد شد. با این پیشکسوت هنر تئاتر به همین بهانه گفتگویی کرده ایم که می خوانید.
گویا ترجیح می دهید بیشتر متون ایرانی را روی صحنه ببرید ، چرا؛
تا قبل از سال 57 چندین کار خارجی را روی صحنه بردم اما در سالهای اخیر دیدم بهتر است سراغ متنهای ایرانی بروم متن هایی که ریشه در هویت ملی و مذهبی ما داشته باشند. از طرف دیگر ما چه تعداد تالار نمایش در اختیار داریم تا من کارگردان فرصت پیدا کنم در سال چند نمایشنامه داخلی و خارجی را روی صحنه ببرم. در چنین حالتی قطعا اولویت من نمایشنامه های ایرانی با رنگ و بوی سنتی است.
در نگارش بسیاری از این متن ها هم مستقیما نقش دارید؛
بله یا خودم نویسنده این متن ها هستم یا طرح آن از من است و با تعامل و تفاهم دیگران آن را تکمیل کرده ام.
شما اگرچه در آثار سینمایی و تلویزیونی حضور پیدا می کنید اما هیچگاه از صحنه تئاتر نیز دور نشده اید؛
مدعیان زیادی خود را تئاتری می دانند که از میان آنها تعداد انگشت شماری صداقت دارند. تئاتری به کسی می گویند که سالی یکی دو اجرا داشته باشد ، سختی ها را تحمل کند و به هر جان کندنی خودش را به صحنه تئاتر برساند. من هیچگاه صحنه تئاتر را ترک نمی کنم چرا که هنر لحظه هاست. در لحظه باید نقش خود را بازی کنید ، تماشاگر در لحظه واکنش نشان می دهد و لحظه لحظه آن تجربه است.
گویا بزودی نمایشی را اجرا خواهید کرد؛
نمایش «واینک یحیی» را از 8 بهمن ماه در تالار اصلی تئاتر شهر اجرا می کنم. متن این نمایش از سید عظیم موسوی است و پیش از این در جشنواره تئاتر رضوی روی صحنه رفته بود.
و برای سال آینده؛
طرحی را به ایوب آقاخانی دادم که وی نوشتن نمایشنامه را به پایان رسانده است. این کار هم متنی ملی و سنتی است که در یک قهوه خانه اتفاق می افتد.
امشب در اختتامیه جشنواره تئاتر فجر از شما تقدیر خواهد شد. در این باره بگویید؛
نقطه مثبت این تقدیرها این است که آدمی می فهمد هنوز افرادی هستند که دیگران را ببینند و به یاد آنها باشند.
گفت و گو
