یادداشت:

لزوم حمایت از محصولات بیرون سازمانی

به عنوان فیلمبردار باید به قبول پیشنهادهایی می‌پرداختم که ارائه می‌شد و این‌که طرح، مستقل است یا نه در دیدگاه من نسبت به فیلمبرداری تغییر ایجاد نمی‌کرد، چون وظیفه‌ام این است که بعد از پذیرفتن همکاری، همه سعی‌ام را بکنم برای این‌که به بهترین شکل نماها را کنار هم بچینم، ولی به عنوان کارگردان سعی کرده‌ام صرفا فیلم‌هایی بسازم که سرمایه‌اش را خودم تأمین کرده‌ام تا بتوانم محصولی را به مخاطب ارائه کنم که حرف دل خودم است.

کد خبر: ۱۲۲۶۰۴۷

در تلویزیون این‌که تهیه‌کننده یا کارگردانی پیدا شود که به لحاظ مالی کاملا مستقل کار کند، کم پیدا می‌شود، چون ساختار تلویزیون به عنوان رسانه‌ای فراگیر این نیاز را ایجاد می‌کند که همه چیز براساس یک نظارت بالادستی به تولید و ارائه برسد تا کمترین نقص را داشته باشد، ولی به لحاظ فکری و اندیشه‌ای، کارگردانان و تهیه‌کنندگان اگر بخواهند می‌توانند حتی در تلویزیون هم آرای خودشان را در آثار تزریق کنند.
کار هنری زیربنایش استقلال فکری است و اگر نویسنده یا کارگردان و تهیه‌کننده استقلال نداشته باشند نمی‌توانند محصول درخوری بیافرینند. کیفیت محصول نهایی به‌خصوص در سریال‌هایی که می‌خواهند مخاطب را درگیر کنند به‌طور مستقیمی مرتبط است با استقلال فکری سازندگان آثار. هنرمندی که به لحاظ فکری، مستقل نباشد نمی‌تواند پیام واضح و روشنی را نیز به مخاطب بدهد و نیاز رسانه‌ای فراگیر مانند تلویزیون استفاده از هنرمندانی است که در عین استقلال فکری قادرند ملزومات موردنیاز سازمان را هم فراهم کنند.
حرکتی که مدیران تلویزیون در گذشته می‌کردند و حالا هم باید آن را پی گیرند این است که از محصولات مستقل خارج از سازمان حمایت کنند. به‌عنوان مثال فیلمی بناست تولید شود و فیلمنامه‌اش به لحاظ اندیشه مطابق با استانداردهای سازمان است؛ چرا سازمان نباید از چنین تولیداتی حمایت کند؟ یا اصلا فیلم‌ها و سریال‌هایی بیرون از سازمان و با سرمایه بخش خصوصی تولید شده و قابلیت این را دارد که در تلویزیون هم روی آنتن برود. تلویزیون می‌تواند این گونه آثار را خریداری کرده و در کنداکتور پخش قرار دهد. حمایت مدیران تلویزیون از آثار مستقل تولیدشده در بیرون سازمان به شدت می‌تواند سودآور باشد. از یک طرف اجازه امتداد نگاه‌های مستقل بیرون سازمان را می‌دهد و از آن طرف سازمان هم کلی صرفه‌جویی می‌کند. به هر حال این‌که طرحی را از صفر روی غلتک بیندازند تا به تولید برسد چندمیلیارد هزینه می‌برد. این در حالی است که تولیدکنندگان بیرون سازمان این هزینه را از بخش مستقل تأمین کرده‌اند و کافی است فقط سهمی بابت رایت تلویزیونی به آنها پرداخت شود تا محصول در اختیارشان قرار گیرد.