حفاظت از محیط‌زیست با محیط‌بان عاریه

علت مرگ محیط‌بان ورامینی البته هنوز از سوی سازمان پزشکی قانونی اعلام نشده، هرچند گمانه‌زنی‌ها از سکته او در خواب حکایت دارد، خوابی که در پاسگاه محیط‌بانی مکرش به مرگ ختم شد، پاسگاهی که اوایل خرداد امسال از سوی مسؤولان سازمان حفاظت محیط‌زیست افتتاح شد، مسؤولانی که امروز تاکید می‌کنند که باید برای «میلاد» (محیط‌بان فوت شده) از پست محیط‌بان شرکتی استفاده کرد چراکه او با سازمان حفاظت محیط‌زیست هیچ قراردادی نداشته و طرف حسابش یک شرکت پیمانکار بوده است. به همین دلیل به نظر می‌رسد مسؤولان هنگام افتتاح این پاسگاه درک درستی از شرایط منطقه و محیط‌بانانش نداشته‌اند!
با این حال فرمانده یگان حفاظت محیط‌زیست تاکید دارد که ادارات استانی بدون اجازه از سازمان، نیروهای شرکتی را به‌عنوان محیط‌بان به کار گرفته‌اند و به همین دلیل به ادارات محیط‌زیست استان‌ها ابلاغ شده که از نیروهای شرکتی نباید در پست محیط‌بانی استفاده کنند و چنانچه چنین نیروهایی دارند باید آنها را در بخش دفتری به‌کار گیرند.
باید تاکید کرد این ادعا حکم همان عذر بدتر از گناه را دارد، چراکه نشان می‌دهد حفاظت‌از محیط زیست کشور به حال خود رها شده، زیرا سال‌هاست در مناطق حفاظت شده کشور نیروهای شرکتی به عنوان محیط بان مشغول به کار هستند، نیروهایی که بعضا حقوق شان حتی از سوی معادنی که در مناطق حفاظت شده فعالند پرداخت می‌شود.
این واقعیت که یگان سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور با کمبود نیرو رو به رو است نقطه ضعفی است که بارها رسانه‌ها و خبرنگاران حوزه محیط‌زیست روی آن دست گذاشته‌اند، اما هنوز پا برجاست.با توجه به بخشنامه اخیر سازمان حفاظت محیط‌زیست نیر باید تاکید کرد که این سازمان باید هرچه زودتر محیط بانان شرکتی را تعیین تکلیف کند، زیرا این افراد شرایط سخت محیط‌بانی را تاب می‌آورند اما هنگام بروز حادثه حمایتی از آنها و خانواده‌هایشان نمی‌شود، به همین دلیل نمی‌توان از آنها انتظار داشت آن طور که باید برای حفظ محیط‌زیست کشور سنگ تمام بگذارند؛ آنها همیشه یک‌جای دلشان نگران وضعیت شغلی شان است.‌ حفاظت از محیط‌زیست با نیروی عاریه‌ای که آموزش‌های لازم را ندیده و از آمادگی جسمانی لازم نیز برخوردار نیست،شدنی نیست آن‌هم درشرایطی که هر محیط‌بان ناچار است با چندین شکارچی غیرمجاز در مناطق حفاظت شده دست و پنجه نرم کند.

مهدی آیینی

جامعه