تیم ملی از همه مهم‌تر است

گرچه برای جمله‌های کی‌روش پاسخ‌هایی قانع‌کننده وجود دارد؛ اما ترجیح ما، سکوت است. این را مصلحت فوتبال ما اقتضا می‌کند نه میل و احساس ما. بعد از سال‌ها حسرت و افسوس، با قرعه‌ای مناسب روبه‌رو هستیم که به‌راحتی ما را تا نیمه‌‌نهایی هدایت کرده و اگر کمی هوشیار باشیم به‌راحتی به فینال می‌رسیم. حیف است در چنین شرایطی، به بختمان پشت پا بزنیم.
گاهی اوقات خوشبختی بسیار سهل‌الوصول‌تر از چیزی است که گمان می‌‌کنیم و این بار یکی از آن دفعات است. حیف است به دست خود آتشی به اردوگاهمان بیندازیم که تمام آرزوهای ما را به خاکستر تبدیل کند. ما تیمی باتجربه و حرفه‌ای داریم. بازیکنانی باغیرت که قدر پیراهنی را که به تن دارند، می‌دانند.
با این تیم می‌توانیم به همه رویاهای طولانی‌مدتمان برسیم. چرا باید این تیم قدرتمند را اسیر حاشیه‌‌های خودساخته کنیم؟‌ این تیم خیلی بیشتر از توانایی ما امکانات داشت. پول به آن تزریق شد، پاداش گرفت، هواپیمای اختصاصی داشت و ... پس دلیلی ندارد همه این هزینه‌ها و این زحمات را به دست خود دود کنیم.
درون این فوتبال اختلافاتی با هم داریم اگر هم اسمش را اختلاف نگذاریم، باید بگوییم سلایق متفاوتی داریم که اجازه نمی‌دهد همیشه یک نظر داشته باشیم؛ اما تیمی مقدس داریم که برای همه ما از همه تیم‌ها مهم‌تر و جذاب‌تر است. تیمی که ما را و همه مردم ایران را کنار هم قرار می‌دهد، روح مغرورمان را سیراب می‌کند، کمبودهایمان را از ذهن‌مان پاک می‌کند و هزار حس مثبت به ما می‌بخشد.
این تیم ارزش آن را دارد که برایش دندان روی جگر بگذاریم و زبان به کام بگیریم. بغض‌ها را فرومی‌خوریم، اختلافات را نادیده می‌گیریم، حاشیه‌ها را کنار می‌گذاریم و همه در کنار این تیم قرار می‌گیریم چون این تیم در این برهه حساس، از هر چیزی برای ما مهمتر است. تیمی که از من و ما و موجودیت تک تک‌مان باارزشتر است و باید برای آن جان بدهیم، قطعا آنقدر قیمت دارد که برایش سکوت کنیم و دست به دعا برداریم.

امیر حاج‌رضایی

کارشناس فوتبال