گفتگو با فاطمه حقیقت ناصری ، گوینده رادیو : خط از تهیه کننده ، اجرا از گوینده

فاطمه حقیقت ناصری متولد 1355 در کرج و فارغ التحصیل رشته ادبیات فارسی ازدانشگاه الزهرااست وی کارگویندگی را از رادیوکرج با برنامه شهرمن سلام آغاز کرده ودرحال حاضر در شبکه فرهنگ ورزش وجوان رادیو مشغول به کاراست باحقیقت ناصری که ازگویندگان جوان محسوب می شود

کد خبر: ۱۱۷۰۶

گفتگویی کوتاه صورت داده ایم که در پی می خوانید: چه شد که به کار گویندگی علاقه مند شدید؛ در دانشگاه رشته ادبیات را به خاطر فعالیت در صدا و سیما انتخاب کردم ؛ البته استادم در دانشگاه دکتر قیصر امین پور بود و من هم به واسطه علاقه درونیم به شعر این رشته را دوست داشتم بعد از فراغت از تحصیل به وسیله یکی از دوستانم به رادیو کرج رفتیم و تست دادم ، و پس از قبولی به کار گویندگی پرداختم.موفقیت در این حرفه چه طور تعریف می شود؛ در درجه اول معلومات یک فرد در این حرفه اهمیت دارد بعد هم آن فرد باید به کار گویندگی علاقه مند باشد کم کم با اعتماد به نفس و کسب تجربه می توان به موفقیت در این حرفه دست پیدا کرد البته این را هم اضافه کنم که روحیه انتقادپذیری در این حرفه خیلی اهمیت دارد؛ مثلا اگر ایرادی به کارش وارد باشد و دیگران این مساله را به او تذکر دهند باید بپذیرد خود گوینده هم می تواند به ایرادات کارش واقف شود.چطور؛این که بکرات صدایش را ضبط کند و گوش دهد، بعد کم کم به ایرادهای صدایش واقف می شود.یک متن خوب رادیویی به نظر شما چه ویژگی هایی دارد؛ یک متن باید خوانا باشد تا گوینده بتواند بدون اشکال آن را بخواند سپس گوینده باید بتواند از نظر حسی با متن ارتباط لازم را برقرار کند همچنین در یک متن رادیویی باید از جملات سنگین ادبی و یا محاوره ای پرهیز شده باشد تا به این وسیله گوینده بتواند پیام و بار مفهومی اصلی متن را به شنونده منتقل کند.خود شما بیشتر با چه نوع متنی ارتباط بهتری برقرار می کنید؛ همانطور که گفتم به لحاظ علاقه ام به شعر و ادبیات و با توجه به رشته تحصیلی ام مسلما با متون ادبی ارتباط بهتری را برقرار می کنم.مخاطب از یک گوینده و مجری چه توقعی دارد؛ مسلما مخاطب دوست دارد که گوینده با او راحت و صمیمی باشد قدری در این باره توضیح بیشتری بدهید: صمیمی بودن را چطور تعریف می کنید؛ اگر گوینده در صحبت هایش از جملات و کلمات سنگین و ناآشنا استفاده کند و یا برعکس خیلی محاوره ای حرف بزند آن ارتباط صمیمی و راحت را نمی تواند با شنونده و مخاطب خود برقرار کند و مسلما مخاطب هم با او راحت نیست.شما با گویندگی در شبکه فرهنگ چقدر به این اصل نزدیک شده اید؛ این شبکه همانطور که از نامش پیداست ، با مقوله فرهنگ و هنر و ادبیات سر و کار دارد و هر یک از برنامه هایش دارای طیف مخاطبان خاصی است ؛ همین مساله ، سنجیده تر بودن کلمات و جملات به کار گرفته شده از سوی گوینده را دارای اهمیت بیشتری می کند مثلا برنامه "قلمرو" که من گوینده آن هستم ، طیف مخاطبان و شنوندگان آن بیشتر داوطلبان و کنکوری ها هستند برای همین ارتباط برقرار کردن با این طیف از نظر گویندگی باید از جایگاه ویژه ای برخوردار باشد نوع انتخاب کلمات و جملات و به کارگیری آنها از سوی گوینده بستگی به میزان اطلاعات او از موضوعی دارد که در حال پخش و اجراست در همین برنامه "قلمرو" میزگردها به مسائل و مباحث کنکور و دانشگاه ارتباط پیدا می کند؛ وظیفه مجری هم طرح همین مباحث و گرفتن جواب مناسب از کارشناسان است.شما این اطلاعات را از کجا می آورید؛ من بیشتر روزنامه ها را مطالعه می کنم ، از طرفی خوشبختانه دو تن از خواهرانم داوطلب شرکت در کنکور هستند و من با توجه به مسائل آنها که شامل دیگر داوطلبان کنکور می شود، سعی می کنم پرسشها را در ارتباط با این مشکلات آنها در برنامه طرح کنم که اتفاقا با تماسهای تشکرآمیزی که بابت طرح این سوالات به برنامه می شود فکر می کنم که تا حدودی موفق بوده ام.نظرتان راجع به ارتباط تهیه کننده و گوینده یک برنامه رادیویی چیست؛ تهیه کننده خط سیر برنامه را مشخص می کند و گوینده مسوولیت حفظ و اجرای آن خط را دارد؛ یعنی به عبارت دیگر، گوینده پردازشگر خطی است که تهیه کننده برنامه ترسیم کرده است خطی که براساس درونمایه و ظاهر برنامه رسم می شود به نظر من اگر هماهنگی لازم ما بین گوینده و تهیه کننده وجود نداشته باشد و یا احیانا به لحاظ ناآشنایی گوینده با شیوه کار تهیه کننده خللی در روند برنامه ایجاد شود آن برنامه بازده خوبی نخواهد داشت.در حال حاضر به غیر از گویندگی به چه کارهای هنری مشغول هستید؛ دو سالی است که به شکل حرفه ای شعر می گویم و عضو انجمن ادبی کرج هم هستم یک مجموعه شعر هم دارم که ان شاءالله تا یکی دو ماه دیگر منتشر می شود.