ایران مربی خوبی مثل دالیچ نداشت!

او در پاسخ به این سوال که آیا این حقیقت دارد که بازیکنان پرسپولیس هر موقع که به تیم ملی فوتبال ایران دعوت می‌شدند، نمی‌خواستند اردوی این تیم را ترک کنند؟»، گفت: «چنین چیزی حقیقت ندارد. بازیکنان من هر موقع که به تیم‌ملی دعوت می‌شدند، در اردوی این تیم حاضر می‌شدند. کی‌روش این موضوع را مطرح کرده است تا توجهات را از ناکامی تیم ملی دور کند. تیم ملی ایران در جام جهانی نشان داد که بازیکنان بزرگی دارد، اما متأسفانه مربی برنده‌ای همچون زلاتکو دالیچ نداشت، کسی که بتواند از کیفیت بازیکنانش بهره لازم را ببرد. این برای من داستانی در مورد از دست دادن زمان است.»

برانکو همچنین توضیح داد کی‌روش از دیدن موفقیت‌های باشگاهی سیدجلال حسینی خوشحال نبود. او وقتی درباره موفقیت دالیچ هم حرف زد، کی روش را نشانه رفت: «دالیچ پس از بازی کرواسی و آرژانتین ـ دیداری که به برتری 3 بر صفر کرواسی انجامید ـ دو پیشنهاد از آسیا دریافت کرده است. همچنین در ایران همه انتظار دارند که با رفتن کی‌روش، دالیچ جانشین او شود، به همین خاطر کی‌روش از خود بی‌خود شده و ترسیده است. برای ما کروات‌ها، بزرگ‌ترین مشکل‌مان پاسپورت‌هاست. وقتی پرتغال بدون رونالدو را با تیم کرواسی که با ایسلند بازی می‌کند، مقایسه کنید، ما بهتر از آنها هستیم.»

او حرف‌های خود را اینطور تمام کرد: «این اولین‌بار نیست که کی‌روش دست به چنین کارهایی می‌زند. او مقابل هر مربی بادانشی که در ایران هست، چنین رفتاری از خود نشان داده است، از جمله کرانچار. نمی‌دانم او دنبال چیست و منظورش را از چنین رفتارهایی متوجه نمی‌شوم.»

حالا باید منتظر ماند و دید کارلوس کی‌روش چه واکنشی نسبت به این صحبت‌ها خواهد داشت.

آقای برانکو، کاش همیشه شجاع بودید

برانکو این روزها خیلی خوب حرف می‌زند، خیلی خوب مصاحبه می‌کند و خیلی راحت آنچه در دلش هست را می‌گوید. اما این مربی پرسپولیس با آن مربی تیم ملی که در سال 2006 دیدیم خیلی تفاوت دارد. آن زمان یک مربی محافظه‌کار داشتیم که نمی‌توانست از حق تیم ملی دفاع کند. آن زمان مربی ما اجازه داد دعوای شدید رئیس سازمان تربیت بدنی با رئیس فدراسیون فوتبال، تیم ملی فوتبال را مانند گوشت قربانی تکه تکه کند. او آن‌قدر از این دعوا ترسیده بود که از ترس همراه تیم ملی به ایران برنگشت و از آلمان مستقیما به کرواسی رفت. اما این مربی فعلی خیلی شجاع شده. حرف با کنایه می‌زند. مشتش را گره می‌کند و خط و نشان می‌کشد. این همه شجاعت به یکباره از کدام چشمه جوشیده؟ آرزوی اهالی فوتبال این است که کاش آن موقع هم همین مقدار یا نیمی از این شجاعت در وجود شما بود. فرضیه فعلی که امیدواریم اشتباه باشد، این است که شما دلتان به هواداران پرسپولیس قرص است و می‌دانید اگر حرف اشتباه هم بزنید کاری به کار شما ندارند.

حسین خلیلی

ورزش