یادداشت

راه و بیراه قصه‌ای کسل‌آور

شبکه یک سیما بعد از ماه رمضان پخش مجموعه تلویزیونی «راه و بیراه» را به کارگردانی داود بیدل شروع کرده و هر شب ساعت 22 و 15 دقیقه از این شبکه روی آنتن می‌رود. بیدل در این مجموعه همچون سریال قبلی‌اش با نام «در قصه‌ها زندگی می‌کنند» به سراغ یک ملودرام اجتماعی رفته است.
کد خبر: ۱۱۴۹۸۴۵

البته این مجموعه با اثر قبلی‌اش تفاوت دارد، زیرا آن سریال ملودرامی برگرفته از داستان‌هایی اخلاقی و پندآموز پیرامون موضوعات اجتماعی بود، ولی او در راه و بیراه به سراغ زندگی چند جوان رفته که در دوران دانشگاه با هم همکلاسی بودند. این کارگردان در این مجموعه فقط زندگی یک خانواده و مشکلات‌شان را روایت نمی‌کند، بلکه به موازات هم به زندگی چند خانواده می‌پردازد که تا حدودی زندگی‌هایشان در هم تنیده است.

گرچه بیدل در عرصه کارگردانی نسبت به ساخته‌های قبلی‌اش تغییرات رو به رشدی داشته و می‌توان گفت چند قدم جلوتر آمده و این را می‌توان از نحوه دکوپاژها و میزانسن‌های مجموعه راه و بیراه متوجه شد، اما فیلمنامه این مجموعه با ایرادهای زیادی رو به‌روست. از جمله این‌که ریتم قصه کند و کشدار است. در واقع قصه مجموعه راه و بیراه درگیر همان ضعف همیشگی بیشتر فیلمنامه‌ها شده و داستان حرف تازه‌ای برای مخاطب ندارد. یعنی مخاطب با یک قصه تکراری رو‌به‌روست، بدون آن‌که از زاویه تازه‌ای به معضلات جوانان از جمله نداشتن مسکن برای شروع زندگی و ... نگاه شده باشد و همین قصه تکراری منجر به یک ریتم کند هم شده است. گرچه قسمت‌های ابتدایی یک مجموعه به معرفی شخصیت‌های داستان اختصاص دارد، اما نویسنده در این بخش از قصه بدرستی عمل نکرده و همین باعث شده مخاطب با یک قصه ملال‌آور و کسل‌کننده رو‌به‌رو شود.

فاطمه عودباشی- رسانه

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها