حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
زیتون سرخ
قسمت سوم: پرواز با چراغ خاموش
در حالت عادی و اگر میشد از کریدور (راهرو) پروازی ترکیه استفاده کرد، مسیر ۱۴۱۰ کیلومتری تهران تا دمشق را نهایتا در یک پرواز یک ساعت و نیمه در مسیر رفت و یک ساعت و 20دقیقهای در مسیر برگشت [به علت وجود جریانهای بادی شرق به غرب] طی میکردیم، اما در شرایط جنگی ترکیه استفاده از این مسیر ممنوع شد و پروازها باید بعد از عبور از کرمانشاه وارد عراق میشدند و بعد به سمت سوریه حرکت میکردند و در نهایت از قسمت جنوبی وارد فرودگاه دمشق میشدند.
در طول پرواز تقریباً همه چراغهای داخلی را خاموش کردند و در کمترین حالت ممکن از روشنایی به سر میبردیم. از تهران زمان رسیدن به مقصد را تخمین زده بودم و با کم شدن ارتفاع و صدای گوشخراش باز شدن چرخها مطمئن شدم به مقصد نزدیکیم. با پایین آمدن شهرها وضوح بیشتری داشتند. اما هنوز شهرها تاریکی زیادی داشت. احتمال داشت تامین برق برای حکومت سوریه با مشکل همراه باشد یا اینکه فرودگاه دمشق بیرون از شهر قرار دارد و ما هنوز با مرکز فاصله داریم.
سیدمجتبی مومنی
روزنامهنگار
گفت و گو
