حضور نیرومند در عرصه های مختلف

در سال 57 که نیروی هوایی وارد گود انقلاب شد، کاری انجام داد که اگر در هر کشور و انقلابی، هر عنصری از عناصر مسلح آن کار را انجام بدهد، برای او یک افتخار دائمی به حساب خواهد آمد، چون همه می‌دانند رژیم گذشته روی ارتش سرمایه‌گذاری‌های گوناگونی کرده بود و به آن امید زیادی داشت. البته، امید نابجایی بود.

علت هم این بود که در حقیقت آنجایی که او سرمایه‌گذاری کرده بود و آن بخشی که او همه چیز را رایگان در اختیارش گذاشته بود، کارایی نداشت و کاری از او برنمی‌آمد. رؤسا و فرماندهان بالا و عناصر ویژه در ارتش، متعلق به دستگاه سلطنت و رژیم بودند، اما آن عناصر ویژه، در روز روز و جای جای، کارایی نداشتند. البته، همیشه بدنه کارایی دارد.

بدنه ارتش که جزو آحاد مردم بود، نه مشمول خیرات و برکات آن دستگاه بود و نه قاعدتا آن دستگاه می‌توانست به او امیدی داشته باشد؛ لذا وقتی که برای بدنه ارتش، معرفت و آگاهی به مسائل جاری کشور پیدا شد، همه بساطی که آنها چیده بودند، واژگون شد. اول نیروی هوایی سد را شکست و وارد میدان شد، بعد هم نیروی زمینی به آن ملحق گردید. نیروی زمینی به انقلاب پیوست و وارد صفوف انقلاب شد و همین به پیروزی سریع انقلاب کمک کرد.

ارتش و دفاع مقدس

انصافا ارتش ما، ارتش بسیار والایی ست. امتیازهایی زیادی در شما وجود دارد که در دیگران نیست، شما ارتشی هستید که برای کشور و ملت خود جنگیده‌اید. کمتر ارتشی در دنیا این‌گونه است. خیلی از ارتش‌های دنیا، در متن بحران‌ها قرار نگرفتند یا لااقل شرایط دشواری نداشته‌اند و امتحانی اینچنین نداده‌اند.

شما با وجود شرایط دشوار، ده سال جنگیدید. جنگ تحمیلی، هشت سال طول کشید، اما شما با دشمن ده سال جنگیدید زیرا قبل از شروع جنگ تحمیلی، ارتش در جبهه‌ها بوده از هفته اول پیروزی انقلاب و از ماجرای پادگان مهاباد، ارتش فعالیت داشت. من از نزدیک شاهد حضور نیرومند ارتش بودم و پادگان‌ها و خطوط و قرارگاه‌هایتان را دیده‌ام. انسان‌های وارسته‌ای وجود داشتند که هفت سال خانه آنها سنگر و ویلایشان چادر بیابان بود. خلبان‌های شجاع، کادرهای پروازی و غیرپروازی نیروی هوایی، عناصر نیروی دریایی در شرایط سخت دریا، جبهه‌های زمینی، بخش‌های پشتیبانی، مثل دستگاه‌های صنایع و آموزشگاه‌ها و امثال آنها، حقاً و انصافا امتحان خوبی دادند. من این نکته را با قوت و قدرت می‌گویم و به خاطر ملاحظه حال و دل کسی آن را مطرح نمی‌کنم .

ارتش و معنویت‌گرایی

در جمهوری اسلامی ایران، نیروهای مسلح، عظمت و ابهت خود را فقط به قدرت سلاح نشان نمی‌دهند، بلکه در کنار آن اقتدار معنوی آنها وابسته به نیروی ایمانی آنهاست. برای خدا، برای انسانیت، برای گسترش توحید و برای دفاع از ارزش‌های اصیل است که سرباز ایرانی و نظامی ایرانی و جوان مسلح ایرانی اسلامی، در این کسوت درمی‌آید و خود را آماده نگاه می‌دارد.

اگر در دنیای مادی امروز و در طول تاریخ، ارتش‌ها برای فرونشاندن آتش حرص و طمع قدرتمندان به وجود آمده‌اند و به کار گرفته شده‌اند و اگر امروز ارتش‌های مسلح عالم وسیله زورگویی ابرقدرت به حساب می‌آیند، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران جان فدایان فضایل‌اند و برای تثبیت فضایل انسانی و ارزش‌های الهی است که تمرین و مقاومت می‌کنند و در میدان‌ها می‌ایستند، این است آن چیزی که در نهایت پیروزی قطعی و قاطع را به دست خواهد آورد. این را باید حفظ کنید.

ارتش و بصیرت انقلابی و دینی

یکی از نقاط قوت بزرگ ملت ایران، ایمان و دین باوری، معرفت دینی و مذهبی و علاقه شدید به مسائل الهی و معنوی است. این هم نقطه قوتی است که کسی نمی‌تواند انکارش کند. همیشه بزرگ‌ترین کارها را کسانی کردند که با منبع غیبی در ارتباط بوده‌اند. این امر واضحی است.

به عنوان مثال، در جهاد هشت ساله ملت ایران، اگر توسل و توجه به غیب و اتکا به خدا به عنوان منشأ تمام قدرت‌های عالم وجود نداشت، آن پیروزی‌های درخشان به دست نمی‌آمد.