کاراکتر منفی علیه «بلید رانر 2049»

تهیه‌کنندگان فیلم در کمپانی برادران وارنر انتظار فروش بسیار بالاتری برای آن داشتند. منتقدان سینمایی هم که مثل تماشاگران و طرفداران فیلم چشم انتظار تولید و نمایش عمومی قسمت دوم بودند، استقبال چندانی از آن نکردند. تعداد نقدهای منفی فیلم، بیشتر از نقدهای مثبت آن بود. اما اظهارات روتگر هاور درباره فیلم، بیشتر از تمام این مسائل توجه رسانه‌های گروهی را به خود جلب کرده است. آنچه این بازیگر آلمانی تبار گفته را می‌توان در سه کلمه «بدون عشق، بدون شوخ طبعی و بدون روح» خلاصه کرد. او در نسخه اصلی سال 1982، بازیگر نقش کاراکتری ربات گونه به نام روی باتی بود. هاور حتی می‌گوید به نظر او ضرورتی برای تولید قسمت دوم فیلم هم نبوده است.

به باور او، دنباله این فیلم فاقد المان‌های ضروری و حیاتی است. گفته‌های بازیگر در سطح وسیعی در رسانه‌ها انعکاس یافته و توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. به گفته او: «در نگاه اول وقتی فیلم را می‌بینید، ظاهرا بسیار بزرگ به نظر می‌رسد و فکر می‌کنید با اثری بزرگ سروکار دارید. اما در طول تماشای آن، تلاش می‌کردم بفهمم درباره چیست و اصلا چه ضرورتی برای ساخت آن بوده است.»

گفت‌وگوی روتگر هاور در شماره تازه هالیوود ریپورتر چاپ شده و بیانگر ناراحتی و حتی اعتراض او به بسیاری از مسائل است. در ادامه صحبت در ارتباط با بلید رانر 2049، هاور می‌گوید: «باورم این است که وقتی چیز بسیار زیبا و باشکوهی را داری، بهتر است که آن را به حال خودش بگذاری و سراغ ساخت فیلم دیگری بروی. باید اجازه بدهیم شکوه و زیبایی آن فیلم حفظ شود و با تولید دنباله‌هایی بر آن، این شکوه و زیبایی را خدشه دار نکنیم. نباید به موفقیت عظیم یک کار تکیه کرد و 30 سال بعد از آن، تصمیم به تولید ساخت قسمت دوم آن گرفت. هیچ چیز قسمت دوم، شبیه نسخه اصلی نیست و نمی‌تواند موفقیت آن را تکرار کند. نه شوخ طبعی قسمت اول را دارد و ونه عشق درونی آن و همچنین روح آن کار را. شخصیت‌پردازی‌اش هم هیچ شباهتی به نسخه اصلی ندارد. در تمام اجزای آن می‌توانی احساس کنی که در حال تقدیر از نسخه اصلی است، اما برای من بازیگر این به تنهایی کافی نیست. شما نمی‌توانید بگویید فیلم را با صداقت و از صمیم قلب ساخته‌اید. صداقت تنها نمی‌تواند یک فیلم را از نابودی و مشکل نجات دهد. از ابتدا می‌دانستم این فیلم نه مورد پسند منتقدان قرار خواهد گرفت و نه تماشاگران از آن استقبال خوبی خواهند کرد. با این حال، این‌طور به نظر می‌رسد که اصلا اهمیتی ندارد که من درباره فیلم چه فکری می‌کنم و چه نظری دارم!»

رسانه‌های گروهی به این نکته اشاره می‌کنند که کارگردانی قسمت دوم را دنیس ویله‌نووه به‌عهده گرفت و ریدلی اسکات کارگردان نسخه اصلی، فقط یکی از تهیه‌کنندگان آن بود و دخالتی در کار نگارش فیلمنامه و کارگردانی آن نداشت. این فیلم با طول زمانی 163دقیقه‌ای خود، یکی از فیلم‌های جنجالی ماه‌های اخیر صنعت سینما بوده‌ است. کارگردان آن دنیس ویله‌نووه در زمان تدوین فیلم از سختی کار خود و فشار زیادی که به او وارد شده است، صحبت کرد.

این فیلمساز به این نکته اشاره کرد که در تمام مدت ساخت فیلم به این نکته فکر می‌‌کرده که واکنش طرفداران و دوستداران نسخه اصلی نسبت به فیلم چه خواهد بود. به گفته ویله‌نووه: «می‌دانستم که این فیلم به دقت توسط تماشاگران، تماشا و ارزیابی خواهد شد. مسلما آنها این فیلم را با نسخه کلاسیک آن مقایسه خواهند کرد. تماشاگران فیلم انتظارات و توقعات متفاوتی داشته‌اند. میزان این انتظارات هم بسیار زیاد بود. با وجود این، امر کارگردانی فیلم را پذیرفتم.»

ویله‌نووه در ارتباط با نسخه‌های تدوین شده دیگری از فیلم، اعلام کرد که فیلم او فقط در یک نسخه خواهد بود و او نسخه تدوین شده دیگری را به بازار ارائه نخواهد کرد. نسخه اصلی فیلم دارای چندین نسخه تدوین شده بود. این نسخه‌ها بعد از نمایش عمومی نسخه‌ای که روی پرده رفت، به بازار ویدئو ارائه شد.