تأثیر ازدواج در پیشگیری از زوال عقل

همیشه شنیده‌ایم که می‌گویند، ازدواج برای سلامت جسمی و روحی مفید است. با این‌حال، خیلی‌هایی که زندگی مجردی را ترجیح می‌دهند، معتقدند مشکلات زندگی زناشویی به‌ دل‌کندن از خوشی‌های دوران مجردی نمی‌ارزد. جالب است بدانید، پژوهشگران بار دیگر ثابت کرده‌اند، زندگی متأهلی به سلامت زوجین در بلندمدت فایده می‌رساند.

کد خبر: ۱۱۰۵۲۶۱

طبق نتایج پژوهشی که بتازگی منتشر شد، خطر ابتلا به زوال عقل در مجردها بیشتر است. در این پژوهش، میزان خطر ابتلا به زوال عقل در گروهی چندهزارنفری از مجردها، بیوه‌ها و متأهل‌ها بررسی شد. پژوهشگران دریافتند، خطر ابتلا به زوال عقل در مجردها 42 درصد بیش از کسانی است که وارد زندگی مشترک می‌شوند. خطر ابتلا به این بیماری در میان کسانی که بیوه شده‌اند، 20 درصد بیش از متأهلان است، اما حتما می‌پرسید ازدواج چگونه موجب کاهش خطر ابتلا به زوال عقل می‌شود؟ پژوهشگران بر این باورند که زوجین راحت‌تر می‌توانند همدیگر را به اتخاذ عادات رفتاری یا غذایی سالم و بویژه برقراری تعاملات اجتماعی مؤثرتر تشویق کنند. تعاملات اجتماعی موجب تشکیل ذخایر شناختی در مغز می‌شود. هرچه این ذخایر غنی‌تر باشد، انعطاف‌پذیری ذهنی فرد افزایش می‌یابد و درنتیجه قادر خواهد بود، علائم مثلا آلزایمر را حتی درصورت ابتلا به این بیماری تا مدتی طولانی‌تر به تعویق بیندازد. بتازگی در پژوهشی دیگر ثابت شده بود، داشتن دوستان صمیمی به پیشگیری از بیماری‌های ذهنی کمک می‌کند، اما آنچه اهمیت دارد، کیفیت این دوستی‌هاست، نه کمیتشان.

لازم به ذکر است، تنهایی علاوه‌بر افزایش خطر ابتلا به زوال عقل می‌تواند شرایط مقابله با این بیماری را برای فرد سخت‌تر کند. به‌عبارتی، تنهایی یکی از بزرگ‌ترین مشکلات بیماران زوال عقل است. اگر مبتلایان این بیماری از حمایت خانوادگی کافی برخوردار نباشند، بشدت منزوی خواهند شد. این درحالی است که اطرافیان چنین افرادی باید بکوشند که ارتباطات اجتماعی فرد بیمار به‌هیچ‌وجه قطع نشود تا بتواند به همان روال سابق دارای زندگی اجتماعی معنی‌دار باشد. نکته‌ جالب‌تر این که متأهلان از لحاظ سلامت و طول عمر از مجردها جلوترند!