یادداشت

چرا سرخابی‌ها مستقل نمی‌شوند؟

داربی تیم‌های پرطرفدار تهرانی در آلمان، بهانه‌ای شد برای نگاهی کنجکاوانه‌تر به بحث مالی دو تیم پرسپولیس و استقلال. این‌که چرا این دو تیم در برابر تصمیم‌های اسپانسر تا این حد دست و پا بسته هستند که تا لحظه آخر، اصرار داشتند این بازی برگزار شود. مدیران هر دو تیم می‌گفتند این بازی به حیات آنها در این فصل بستگی دارد، در حالی که دو تیم می‌توانند از راه‌های ساده‌تری به پول برسند. تیم‌های اروپایی از راه حق پخش تلویزیونی، فروش پکیج بلیت‌های فصل (قبل از شروع فصل)، فروش پیراهن و اقلام باشگاه (کلاه، شال، جاسوییچی و ...)، انتقال بازیکن و ... به درآمدهای کلانی می‌رسند. آنها برای آن‌که فروش بازیکن، سود بیشتری برایشان داشته باشد، رقم فسخ قرارداد ستاره‌ها را به شکل قابل توجهی افزایش داده‌اند.

کد خبر: ۱۰۵۳۷۱۹

در فوتبال ایران، جز انتقال که گاهی پول به حساب باشگاه‌ها واریز کرده، تقریبا محل درآمد دیگری برای تیم‌ها وجود ندارد. با این اوصاف جای شگفتی دارد که تیم‌های پرطرفداری مانند استقلال و پرسپولیس هم مانند دیگر تیم‌ها، غرق در بدهی باشند. هوادار؛ این دلیل تفاوت بزرگ این دو تیم از دیگر تیم‌هاست؛ اما چرا این هوادار دیده نمی‌شود؟ اگر قرار است هوادار به کمپ تیم‌ها بیاید و پول پیامک هوادار، گره مالی تیم‌ها را باز کند، چرا باید کلید دست اسپانسر باشد؟ چرا تیم‌ها نباید به سمت خودگردانی و استقلال مالی بروند؟ راه‌های بسیاری برای درآمد این دو تیم وجود دارد. حتی جایگاه VIP ورزشگاه آزادی می‌تواند محلی برای درآمد این دو تیم باشد.

این دو تیم با خرجی مشترک، می‌توانند جایگاه VIP ورزشگاه آزادی را که 7000 صندلی دارد، تجهیز کنند و 6000 صندلی آن را در هر فصل به فروش برسانند. اگر هر صندلی این جایگاه برای همه بازی‌های خانگی یک فصل شامل لیگ برتر، جام حذفی و دوستانه به هوادارانی که وضعیت مالی نسبتا مناسبی دارند، چهار میلیون تومان به فروش برسد تا آنها مالک آن صندلی برای یک فصل شوند، در همان ابتدای فصل، 24 میلیارد تومان به حساب هر تیم واریز خواهد شد. درآمدهای دیگر می‌تواند در کنار این رقم قابل توجه قرار گیرد تا تیم‌ها از این وضعیت اسفبار خارج شوند. کاش یک بار برای همیشه فکری برای این دو تیم بکنیم تا تیم‌ها، کاسه معروف را برای همیشه کنار بگذارند.