اینجا شهرک جذامیهاست؛ ساکت، آرام و بی سر و صدا. اصلا شهرک ها که همیشه شلوغ نیستند، پر رفت آمد نیستند، بعضی شهرکها هم میشوند پناه آدمهای بیپناه؛ میشوند شهرک جذامیها... اسمی که رویشان میماند و تنهایی و سکوت برایشان به ارمغان میآورد. حتی اگر جایی در دل خیابانهای مرکزی مشهد باشند، زیر سایه یک گنبد طلایی رنگ که دل از آنها برده از خیلی سال پیش...گنبدی که دیگر از این فاصله دیده نمیشود بسکه دراین سالها ساخت و ساز شده اطراف حرم ...
با سلام
احسنت به عکاس، کنار همه عکس عزیزان و با وجود سختی هایی که دارن اون مادری که تو عکس نه و ده گذاشتین فوق العاده زیبا هستن، صورت آرام و زیبا با اون روسری خوش رنگ به کل این نقص فیزیکی رو ناپدید میکنه.
(اللهم اشفع کل مریض)
یه گلایه هم بکنم از اون عزیزی که این تیتر رو زده که ای کاش یه اسم بهترانتخاب میشد.
ممنونم
احسنت به عکاس، کنار همه عکس عزیزان و با وجود سختی هایی که دارن اون مادری که تو عکس نه و ده گذاشتین فوق العاده زیبا هستن، صورت آرام و زیبا با اون روسری خوش رنگ به کل این نقص فیزیکی رو ناپدید میکنه.
(اللهم اشفع کل مریض)
یه گلایه هم بکنم از اون عزیزی که این تیتر رو زده که ای کاش یه اسم بهترانتخاب میشد.
ممنونم