بازداشت خانگی حضرت امام خمینی (ره) آغاز شد

با اوجگیری مبارزات به رهبری حضرت امام خمینی (ره) و افشاگری های ایشان ، سرانجام قیام 15 خرداد شکل گرفت.

کد خبر: ۱۰۴۸۸۹

در پی دستگیری حضرت امام خمینی (ره) و کشتار وحشیانه مردم در پانزده خرداد 1342 ابتدا حضرت امام (ره) به باشگاه افسران منتقل شدند اما ساعاتی بعد به پادگان قصر و در چهارم تیرماه 42 به پادگان عشرت آباد انتقال یافتند. پس از مدتی و برقراری آرامش ظاهری برای آن که بهانه در زندان ماندن امام از مردم گرفته شود و ترس رژیم از خشم مردم و برای این که امکان حضور دائمی امام در جامعه سلب گردد ساواک تصمیم گرفت با انتقال امام از زندان ضمن در حصر گذاشتن ایشان در محلی تحت اختیار خود آن حضرت را دور از دسترس مردم قرار دهد. بر این اساس رئیس ساواک به دیدار آن حضرت رفت و ضمن اعلام خبر آزادی ایشان از امام خواست تا در سیاست دخالت نکنند. پاسخ امام کوتاه و گویا بود. ایشان فرمودند: «ما در سیاستی که شما (به عنوان نیرنگ و دروغ و تزویر) معنا می کنید، از اول دخالت نداشته ایم». در هر حال ، در یازدهم مرداد 1342 ، حضرت امام پس از حدود 57 روز زندان ، به منزلی در داوودیه در تهران منتقل شدند. اگر چه قصد رژیم از انجام این عمل ، کنترل بیشتر بر روی امام در نقطه ای خارج از زندان بود اما مردم بلافاصله پس از اطلاع ، بدون ترس و واهمه از تعقیب و دستگیری ماموران ساواک ، سیل آسا روانه منزل امام شدند در این محل بود که وقایع 15 خرداد برای امام تشریح شد و ایشان را بسیار متاسف نمود تا جایی که فرمودند تا ملت عمر دارد غمگین مصیبت 15 خرداد است . یک روز پس از انتقال امام به داوودیه ، روزنامه های کشور خبری را به دستور ساواک منتشر کردند تا در نظر مردم چنین وانمود کنند که انتقال امام از زندان به محل جدید به دلیل تفاهمی بوده که میان ایشان و مقامات انتظامی به وجود آمده است اما این توطئه به زودی با انتشار اعلامیه هایی توسط مراجع و علما افشا گردید و بطلان آن آشکار شد. حضرت امام خمینی (ره) تا فروردین سال بعد به مدت 8 ماه در این منزل سکونت داشتند. حوادث بعدی سرانجام به نحوی به وقوع پیوست که زمینه های اعتراض شدید آن حضرت به کاپیتولاسیون را در آبان 1343 به وجود آورد و در نهایت ، رژیم برای آن که امام به کلی از کشور به دور باشد ، ایشان را در 13 آبان 1343 به ترکیه تبعید کرد.