نگاهی به انواع درمان‌های غیردارویی در اختلالات روانپزشکی

وقتی حرف زدن شفابخش است

یکی از سوال‌های همیشگی خانواده و افراد مبتلا به بیماری‌های روانپزشکی درباره جایگاه درمان‌های غیردارویی در اختلالات روانپزشکی است.

کد خبر: ۱۰۳۰۰۹۰

با توجه به فراگیر بودن این پرسش و نبودن آگاهی لازم در این زمینه در میان افراد مختلف، مطلب این هفته را به این موضوع مهم اختصاص داده‌ایم.

راه درمان مشکلات و اختلالات روانپزشکی به‌طور کلی به دو دسته مختلف تقسیم می‌شود که عبارت است از درمان‌های دارویی و غیر دارویی. این دو نوع درمان اگرچه بظاهر از راه‌های مختلفی به بیماران کمک می‌کند اما هدف هر دوی آنها یکی است.

روان‌درمانی

روان‌درمانی روش اصلی درمان غیردارویی اختلالات روانپزشکی است. راهکار اصلی این شیوه، استفاده از تکنیک‌های کلامی است تا به فرد تکنیک‌هایی برای فکر کردن و رفتار بهتر بیاموزد و او بتواند با استفاده از همین تکنیک‌ها به سمت درمان اختلالات روانپزشکی هدایت شود. این شیوه در بسیاری از موارد اگر فرد بیمار، درمان خود را جدی بگیرد و در مراجعه به درمانگر خود مداومت داشته باشد، می‌تواند اثرات بسیار خوبی داشته باشد.

در یکی از شیوه‌های اصلی روان‌درمانی بر اساس شرایط بیمار و با صلاحدید درمانگر، ممکن است بین جلسات به بیمار تکلیف داده شود و از او خواسته شود که در طول روز آنها را انجام دهد و به طور مثال شرایط خود را در طول روز بنویسد. بسیار مهم است که بیماران بدانند این تکالیف می‌تواند برای اثربخشی بیشتر درمان بسیار کمک‌کننده باشد.

مشاوره

مشاوره یکی از روش‌های رایج و کمک‌کننده است که از دیرباز توسط بسیاری افراد انجام می‌شده است ولی امروزه به‌صورت علمی به انواع مختلف انجام می‌شود. مشاوره تحصیلی، شغلی، ازدواج و زناشویی از جمله مهم‌ترین انواع این روش رایج و کمک‌کننده است. مهم‌ترین ویژگی مشاوره این است که به افرادی کمک می‌کند که لزوما بیمار نیستند ولی از یک مشکل مشخص در یکی از جنبه‌های مهم زندگی خود رنج می‌برند و مشاوران می‌توانند در این زمینه‌ها به‌صورت جدی کمک کنند. اما نکته مهم در این بین این است که مشاوره قادر به حل مشکلات اساسی مانند اختلالاتی چون افسردگی و وسواس نیست. مشاوره می‌تواند توسط روانپزشک، روان‌شناس بالینی یا تحصیلکردگان رشته‌های مشاوره انجام شود.

دارو و روان‌درمانی؛ دربرابر هم یا در کنار هم

در تعدادی از اختلالات چون اسکیزوفرنیا، دوقطبی، وسواس، بیش‌فعالی و افسردگی شدید درمان اصلی درمان دارویی است و تقریبا درمان غیردارویی بدون دارو، کمک موثر و راهکار مناسبی به‌شمار نمی‌رود، اما در این بیماران نیز در اکثر موارد روان‌درمانی می‌تواند به بهبود بیشتر فرد در کنار دارو و به‌عنوان درمان کمکی بسیار کمک‌کننده باشد، با این حال در بعضی از اختلالات چون ترس اجتماعی و افسردگی خفیف تعداد قابل توجهی از بیماران می‌توانند با روان‌درمانی و حتی بدون درمان دارویی بهبود قابل توجهی پیدا کنند ولی باید به‌خاطر داشته باشید که شرط اثربخشی درمان غیردارویی، مانند درمان دارویی، مداومت در درمان و پیگیری جلسات مراجعه به درمانگر و توجه به دستورات اوست.