تنها راه اتصال و فهم جهان اطراف برای هر کودکی پس از اینکه حرفزدن میآموزد، پرسیدن است. فرآیندی جادویی که او را با محیط اطرافش آشنا و مسیر حرکتش را روشن میکند. بزرگسالی اما بهتدریج پرسیدن را کمرنگ میکند و علاقه به دانستن نکات جدید آرامآرام جای خود را به پذیرشهای زودهنگام میدهد.