این یادداشت در پی آن است که عمیقترین و معنویترین لایه پیام رهبر انقلاب را بازخوانی کند؛ لایهای که در آن، همه ابعاد پیشین_ از حماسه و مقاومت تا وحدت و پیروزی_ در یک افق مهدوی معنا مییابند.
امروز ایران در برابر خشونت و بیقانونی تمدن آمریکایی پرچمدار بزرگینگی تمدنی خرد پیشه و الهی است. سبب این همه خشم و کینحنون تمدن کفرآلود ظلمانی آمریکا به ایران جز این امر وجودی نیست که نیست.
مذاکرات غیرمستقیم جمهوری اسلامی ایران و آمریکا با میانجیگری پاکستان ادامه دارد و حتی روی دور تند نیز قرار گرفته است. درهمین چارچوب، عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان بار دیگر رهسپار ایران شد تا با مقامهای بلندپایه کشورمان دیدار کند. این سفر همزمان با حضور سید محسنرضا نقوی، وزیر کشور پاکستان در تهران برای سومین روز متوالی صورت گرفت.
در دوران معاصر همواره ملیگرایی مسألهای مناقشهآمیز و مخاطرهانگیز تلقی شده است. اوج ملیگرایی نوین در اوایل قرن بیستم یعنی دقیقا با انحلال امپراطوری رومی عثمانی و با کوچکسازی میراث امپراطوری صفوی مخصوصا در دوران قاجار بهوسیله روس و انگلیس و پیدایش حرکتهایی با عناوین پان ترکیسم، پان ایرانیسم و پان عربیسم به اوایل قرن بیستم یعنی به دوران آتاتورک در رومیه قدیم و ترکیه جدید و رضاخان و پسرش محمدرضا در ایران و میشل عفلق در جهان عرب بر میگردد.
امام جمعه موقت تهران در خطبههای نماز جمعه این هفته پایتخت گفت: یکی از مصادیق رعایت تقوا به ویژه در جامعه امروز ما که به عنوان یک مصداق برجسته محسوب میشود، جهاد صرفهجویی است.
مشاور و دستیار رهبر معظم انقلاب با تأکید بر اینکه جنگ ایران با آمریکا و رژیم صهیونی از منطقه فراتر رفته و ماهیتی جهانی یافته است، گفت: تنگه هرمز، جزء جدا نشدنی سرزمینی ایران و یکی از مهمترین ظرفیتهای راهبردی، جغرافیایی، نظامی و سیاسی کشور است.
ترامپ در حالی در سفر اخیر خود به پکن با استقبال سرد و تشریفاتی مواجه شد و نتوانست چین را به همراهی در فشار حداکثری بر ایران متقاعد کند که روزگذشته ولادیمیر پوتین مورد استقبال استراتژیک شی جینپینگ قرار گرفت. در واقع، دو صحنه کاملا متفاوت از سفر روسای جمهور آمریکا و روسیه به پایتخت چین، آینهای شفاف از دگرگونی عمیق در معادلات قدرت جهانی است.
ایران طی چنددهه گذشته همواره در موقعیت دفاع در برابر نظام سلطه جهانی قرار داشته و در منازعات پیشآمده، آغازگر جنگی نبوده است.
آیا؟! قرن بیستم، که با القاب و صفات گوشنواز و چشم پرکن و خیرهکنندهای همچون: قرن سفر به ماه، قرن تسخیر فضا، یا قرن تحقق آرزوهای ۱۰۰۰ ساله سفر به سیارههای دوردست و امکان برپا کردن زندگی، که از آن به عنوان «مهاجرتهای فضایی»، یاد کردهاند ... قرنی پر از پیشرفت و رفاه و خوشحالیهای جمعی و میلیونی بوده است.
