غفلت در درک یک عظمت
عظمت این شور و شوریدگی و شیدایی و اشک و سوگ فراموش نشدنی است. اما از یادنبریم اگرتوفان احساسات ، سبب شود، ملتی عقل و حق را و بصیرت و ادراک و شناخت و تشخیص را به فراموشی بسپارد، شیطان با تسویل و خیانت پیروز شده است. شهید کردن راه و مکتب و حتی جسم اولیای معصوم ما از آقا علی بن ابیطالب، تا امام حسن عسکری علیهم السلام بر اساس اکتفا بر سبکساری عقلانی وغلبه عواطف گذرا و بی توجهی به زیر پا نهادن اصول امام رخ داد، و این کژی از همان اشکهای جاری شده وجدا از بصیرت و سبک شدن ها از فشار روانی با گریه و راحت شدن و دست از عقل و عمل و دفاع از حق کشیدن فرا رویانده شد. و مسیر معکوس را مسیر حق وانمودکردند. چراکه با نام امام، به ترک امام و طریق امام پرداختند . مگر با نام اسلام و پیامبرمان صلوات الله علیه و آله راه او را، یعنی عمل به اسلام و قرآن و تبعیت از علی و فاطمه و حسن و حسین را و..... رها و گم نکردند و مسیر سازش با نفس را مسیر حق جلوه ندادند؟ هزار بار شکر و الحمد لله که امروز در این مردم عشق و عقل، و اشک و بصیرت و شناخت در هم آمیخته است. مردم می دانند ریشه عظمت امامت اقای شهید و مرادش، امام خمینی ره، به تبع امامت معصوم علیهم السلام چیست.
