احساس ناامنی شهروندان چرا؛

امنیت به عنوان یکی از عوامل اساسی پایداری و رشد در زندگی فردی و اجتماعی از مولفه هایی چون نظم ، ثبات حمایت و رهایی از ترس و اضطراب تشکیل شده است که نبود یا ضعف هر یک می تواند زمینه های عینی یا ذهنی امنیت را در خاطر عموم مخدوش کند بر اساس نظرسنجی

کد خبر: ۹۸۳۹

به عمل آمده از سوی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران برآورد می شود که 81 درصد از مردم در شهرهای بزرگ تهران ، مشهد، شیراز، یزد، اصفهان ، کرمان و ارومیه احساس ناامنی می کنند در این نظرسنجی که بر روی 3 هزار و202 نفر از افراد بالای 18 سال به عمل آمده ، بیشتر نگرانی مردم ناشی از فراوانی مواد مخدر و اعتیاد بوده است و پس از آن سایر موارد چون سپردن سرمایه به فرد دیگر برای سرمایه گذاری ، خالی گذاشتن خانه مسکونی به مدت چند روز، فرستادن تنهایی فرزند به مدرسه ، تردد خانمها به تنهایی در شب ، حمل پول به مقدار زیاد، پذیرش چک ، قدم زدن در مسیر خلوت ، ترک خودرو در خیابان ، برقراری ارتباط با افراد غریبه بزرگترین دغدغه ها محسوب شده اند. این مسائل از یک سو، می تواند نشانه ضعف اعتماد و اطمینان مردم به یکدیگر تحت تاثیر مشکلات روزافزون اقتصادی و اخلاقی باشد و از طرفی دیگر، به ناکافی بودن اقدام های تامینی در این زمینه ها اشاره دارد هر چند آمارهای ارائه شده در این زمینه ها امیدبخش است ؛ اما در بطن خود ایجاد دلهره می کند، به طور مثال سرپرست فرماندهی ناحیه انتظامی تهران بزرگ چندی پیش اعلام کرد که در سال 80 ،686 باند متلاشی وهفدهزاروششصدوسی وسه نفر از سارقان و مجرمان حرفه ای دستگیر شده اند. همچنین وی اعلام کرد که در سال گذشته 48735 نفر در زمینه 34 نوع جرم دستگیر شده اند که در مقایسه با سال 79 حدود12 درصد افزایش جرم را در تهران نشان می دهد؛ اما روند رو به افزایش جرم در سالهای گذشته اعلام می کند که ما هر سال بیش از پیش باید در انتظار جرایم تازه تر و فراوان تری باشیم ؛ زیرا هیچیک از مسائل جرم آفرین در کشور ما همچون اعتیاد، بیکاری ، فقر، طلاق ، فحشا، ازدیاد جمعیت ، شهرنشینی ،حاشیه نشینی ، روحیه سودجویی و سوداگری ، روابط ناسالم و غلط اقتصادی ، فردگرایی و خودمحوری ، تضعیف پایه های خانواده عواملی نیستند که انتظار داشته باشیم در آینده نزدیک تغییر کند. اگرچه اقدام موثری نیز در زمینه برخی از آنها به چشم نمی خورد، اما هیچیک از اینها ضرورت وجود و تقویت امنیت را در زندگی و باورهای مردم نفی نمی کند و مردم را از آن بی نیاز نمی گرداند. واقعیتی که امروزه و با حدی که ناامنی در اندیشه عموم برای خود باز کرده است ، به اقدام های فراتر از تلاشهای انتظامی و پلیسی نیاز دارد و این مهیا نمی شود، مگر با یک عزم استوار و طرحی منطقی و قابل اجرا که بتواند مشکل اعتیاد، بیکاری و فقر را حل کند، به خانواده ها مهارتهای اساسی زندگی را آموزش دهد؛ درصدد آموزش فرهنگ و روابط صحیح اجتماعی برآید و قادر باشد گسترش شهرها و افزایش جمعیت را کنترل کند