وقتی سیاستمداران فوتبالیست می شوند

در راستای برگزاری جام جهانی 2002 در ژاپن و کره با فرض این که جناحهای سیاسی کشور بخواهند سیاست و استراتژی تیم ملی فوتبال را تعیین کنند چه اتفاقی خواهد افتاد سیاست های زیر پیش بینی می شود

کد خبر: ۹۷۹۳

جناح راست افراطی : سیستم بازی 10-0-1/ در این وضع ابتدا جلوی دروازه دیوار بتون کشیده می شود، ده نفر در موضع دفاع می ایستند و مهاجمان دشمن را کتک می زنند و یک نفر با عملیات انتحاری توپ ، دروازه ، دروازه بان و خودش را منفجر می کند جناح راست وفاق ملی : سیستم بازی 6-1-3/ در این وضع تیم برای حفظ وضعیت و جلوگیری از سقوط دفاع می کند و با مهاجمان دشمن به بحث می پردازد، پیستون چپ قوی تر است یک نفر در وسط زمین سخنرانی می کند و سه نفر زمانی که نیروهای تیم مقابل سرگرم هستند از سمت راست ضد حمله می کند دروازه بان دایما در حال التماس به مهاجمان است ضمنا به مهاجمان دستور داده شده که حتما گل بزنند، وگرنه جناح کارگزاران : سیستم بازی 1-9-0/ در این وضع کاپیتان تیم مشغول حفظ تیم شده و در حملات سخت اقدام به برخورد می کند 9 نفر هافبک مشغول مذاکره با تیم حریف می شوند و تیم را شکست می دهند. مدافع حریف خودش به خودشان گل می زند دور استادیوم و روی جوراب و شورت و پیراهن بازیکنان تبلیغات ال جی و دوو و سایر کالاها چاپ شده است در شرایطی که حریف از چپ حمله کند، بازی به راست کشیده می شود و در شرایطی که حریف از راست حمله کند بازی به وسط زمین کشیده می شود جناح میانه رو دوم خردادی اصلاح طلب : سیستم بازی 100-100-20/ در این وضع هر کس هر کاری دلش می خواهد می کند معمولا سیستم بازی بدون توپ است حریف دایما در حال آفسایدگیری است اکثر گلهایی که این تیم می خورد، به صورت پنالتی زده می شود و چون کسی در حال دفاع نیست معمول گلها به راحتی خورده می شود گاهی تماشاچیان وسط زمین می آیند و بازی می کنند و گاهی بازیکنان به میان تماشاچیان میروند و دیگر برنمی گردند جناح چپ تندرو: سیستم 0-1-10/ در این وضع تمام تیم حمله می کنند و چون اکثر آنها یا دو اخطاری هستند یا با وثیقه در زمین مانده اند، دایما در حال اخراج از زمین هستند بهترین توپها در شرایط گل به اوت می رود شرایط داوری بسیار بد است.