در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
توصیفگر عالم برزخ ، گام به برزخ نهاد
26 ربیع الثانی 1362 هجری قمری آقا نجفی قوچانی دیده از جهان فروبست. آیت الله سیدمحمدحسن ، معروف به آقانجفی قوچانی در سال 1295 هجری قمری دیده به جهان گشود.
وی که حکیم و فقیه و ادیب ماهری بود ، تحصیلات مقدماتی را در قوچان ، سبزوار و مشهد به انجام رساند. در 20 سالگی به اصفهان رفت و فقه و اصول را نزد آخوند شیخ عبدالکریم گزی و سیدمحمدباقر درچه ای و حکمت و فلسفه را نزد آخوند کاشانی آموخت . در 23 سالگی به نجف اشرف رفت و اصول را نزد آخوند خراسانی و حکمت را نزد شیخ محمدباقر اصطهباناتی تحصیل کرد و به مقام اجتهاد رسید. سرانجام پس از 20 سال اقامت در نجف ، سال 1338 قمری به قوچان بازگشت و اداره حوزه علمیه آنجا و ارشاد مردم را به عهده گرفت . لازم به ذکر است که چون وی در نجف اشرف به مدت طولانی اقامت کرد، به همین دلیل به «آقا نجفی» شهرت یافت . آقا نجفی ، عالم وارسته ای بود که به ظواهر زندگی بی اعتنا بود. در عین حال که تواضعی زبانزد داشت ، بسیار شجاع و صریح و باهیبت بود و مردم در زمان مصایب و بلایا به او پناه می بردند. آثار آقا نجفی قوچانی عبارتند از: شرح دعای صباح ؛ رساله عذر بدتر از گناه ؛ شرح رساله تفاحیه ارسطو ، سفری کوتاه به آبادی های قوچان ، سیاحت غرب در کیفیت عالم برزخ و سیر ارواح پس از مرگ ، سیاحت شرق و زندگینامه آخوند خراسانی . مهمترین اثر آقا نجفی قوچانی کتاب سیاحت شرق است که در آن زندگی خود را با نثر ساده و بی تکلف از ابتدای کودکی تا رسیدن به مقام اجتهاد در حوزه علمیه نجف را با زبردستی یک نویسنده هنرمند و یک روان شناس و جامعه شناس تیزبین گزارش کرده است و تصویری دقیق از جزئیات زندگی مردمان روزگار خود به دست داده است .
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
