شکست از مقاومت، تلافی با گازهای سمی!

در شرایطی که ارتش سوریه در حلب حلقه محاصره را بر تروریست‌ها تنگ‌تر کرده است، برخی مقام‌های کشورهای ضدسوری با وعده ارسال سلاح برای این گروه‌ها تلاش می‌کنند قدرت پایداری آنان را افزایش دهند. آمریکا یکی از کشورهایی است که مداخله‌اش در جنگ حلب یکی از دلایل مهم پیچیدگی‌های نبرد در این منطقه است. به نوشته دیفنس دریمز؛ «سازمان عفو بین‌المللی از پنتاگون، وزارت دفاع ایالات متحده درخواست کرده که درباره تلفات غیرنظامی که در نتیجه حملات این کشور در سوریه و عراق حادث شده آگاهی‌های کافی و درست را در اختیار عموم قرار دهد.»

پروفسور استیون والت، استاد روابط بین‌المللی دانشگاه هاروارد در مقاله‌ای در نشریه فارین پالیسی، مداخله آمریکا در سوریه را غیرعقلانی اعلام می‌کند و می‌نویسد: «کسانی که مشوق چنین عملی هستند، هرگز توضیح نداده‌اند که برنامه آنها برای سوریه و بویژه پس از پایان جنگ چیست؟ به نظر می‌رسد فراموشکاری یکی‌ از مهم‌ترین ویژگی‌های آمریکاست که اندازه آن در حال رسیدن به یک سطح افسانه‌ای است انگار که از عراق، لیبی‌ و افغانستان هیچ درسی‌ گرفته نشده است.»

تحولات سوریه در حالی است که روسیه نیز حملات هوایی خود را متوقف کرده و همین مساله به گفت‌وگوی سرگئی رودسکوی رئیس اداره اصلی عملیات ستاد کل نیروهای مسلح روسیه سبب شده تا گروه‌های تروریستی حاضر در حلب گستاخ‌تر شده و به اقدامات خرابکارانه خود شدت بخشند.

برخی بر این باورند که دیپلماسی در سوریه به پایان رسیده و از این پس این جنگ و مقاومت است که سرنوشت سوریه را تعیین خواهد کرد. سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان یکی از افرادی است که به مقاومت میدانی اعتقاد دارد و می‌گوید: از این پس جنگ و مقاومت است که تعیین‌کننده خواهد بود و ما به لبنان بازنخواهیم گشت مگر این که پیروز میدان باشیم.

محمد خواجوئی، تحلیلگر موسسه ابرار معاصر نیز در تحلیلی در این باره می‌نویسد: می‌گویند دیپلماسی بهترین راه غلبه بر تنش‌ها و جلوگیری از جنگ است، اما همیشه آنچه مطلوب است، رخ نمی‌دهد. اگر این گونه بود ده‌ها جنگ خونین و خانمانسوز در دوره معاصر رخ نمی‌داد. امروز سوریه نیز با چنین وضعیتی روبه‌روست. همه شواهد دال بر این است که دست‌کم در آینده نزدیک نمی‌توان به دیپلماسی و فرآیند سیاسی برای پایان دادن به این بحران پنجساله امید بست و از این پس، زورآزمایی میدانی است که تکلیف را روشن خواهد کرد. این سخن نه از باب توصیه و تجویز بلکه مبتنی‌بر واقعیت‌های این کشور است.