شیوع دیابت در کودکان و نوجوانان را جدی بگیریم

اکنون سوال اصلی این است که چرا اجازه می‌دهیم کودکان و نوجوانان هر قدر می‌خواهند بخورند و در تمام ساعات روز فعالیت بدنی نداشته باشند؟ چرا از این که کودکمان روز به روز چاق می‌شود نمی‌ترسیم. آیا از این که او در سن بسیار پایین دچار بیماری دیابت 2 شود نمی‌هراسیم؟

بگذارید واقعیت را شرح دهم: برای کودکی که مادر یا پدرش یا پدربزرگ یا مادربزرگش دچار دیابت است، بشدت احتمال ایجاد دیابت وجود دارد. اگر این کودک سالم زندگی کند یعنی هر هفته بین 200 تا 300 دقیقه ورزش شدید کند و مواد غذایی را فقط در حد لزوم بخورد و از خوردن مواد شیرین و چرب اضافی پرهیز کند، به احتمال زیاد بعد از50 یا 60 سالگی دچار دیابت می‌شود.

ولی واقعیت این است که بیشتر کودکان و نوجوانان این میزان ورزش نمی‌کنند و بسیار می‌خورند وچاق و چاق‌تر می‌شوند و متاسفانه خانواده‌ها نیز از عاقبت شوم چنین روندی نمی‌ترسند .

یکی از بدی‌های دیابت که موجب مخفی شدن آن می‌شود این است که این بیماری تا مدت‌ها بعد از شروع هیچ علامت وعارضه‌ای در بیمار ایجاد نمی‌کند و فقط وقتی قند خون بیشتر و شدیدتر بالا رود علامت‌های بیماری آشکار می‌‌شود که شامل پر شدن مثانه و نیاز به تخلیه ادرار به‌طور مکرر بخصوص در ساعات نیمه شب یا سحرگاه، تشنگی بیش از حد، تعریق زیاد، خستگی و کم شدن وزن است. به این ترتیب: تنها راه تشخیص بموقع دیابت آزمایش قند خون است که باید در افراد چاق در هر سنی انجام شود و هر سال یکبار نیز تکرار شود.

ساده‌ترین و بهترین تست تشخیص دیابت سنجش قند خون بعد از هشت ساعت ناشتایی است در این شرایط اگر سطح قند خون بیش از 126 باشد باید یک بار دیگر در روزهای بعد این آزمایش را انجام داد. درصورتی که باز سطح قند خون بالاتر از حد بود فرد مبتلا به دیابت است.

در صورتی که قند خون بین 100 تا 126 باشد فرد مبتلا به بیماری پیش دیابت است. این بیماران به احتمال زیاد در سال‌های بعد به دیابت مبتلا می‌شوند و در معرض بیماری‌های قلبی هستند.

دکتر رضا کریمی

‌ فوق‌تخصص بیماری‌های غدد و متابولیسم