من و مسعود بهتر از این هم می‌شویم

کریم بعد از صدرنشینی این تیم و بازگشت به تهران، در گفت‌وگو با جام‌جم ورزشی توضیحاتی می‌دهد.

کریم! تبریک بابت برد تیم...

ممنون از شما و همه هواداران عزیزی که همیشه حامی من هستند. خدا را شکر می‌کنم که امسال تیم شروع خوبی داشته است و از پنج مسابقه‌ای که انجام داده‌ایم، در چهار بازی برنده شده‌ایم. تا قبل از بازی‌های دیشب هم در صدر جدول بودیم و امیدوارم این وضعیت در هفته‌های پیشرو ادامه داشته باشد.

امسال وضعیت لیگ یونان کلا عجیب است.

خب به دلیل برخی مسائل، سه هفته اول مسابقات لغو شد و ما بازی نکردیم. بازی هفته پنجم ما با اکسانتی هم لغو شد و 9 روز بعد این بازی را برگزار کردیم. کمی برنامه‌ها به هم ریخته ولی خدا را شکر این مشکلات روی ما تاثیر نگذاشت و تا امروز نتایج خوبی گرفته‌ایم.

امسال برای تو و مسعود هم فصل بسیار خوبی بوده است. استارت خوبی در یونان زدید.

خب تا اینجا من و مسعود هر کدام دو گل برای تیم زده‌ایم. ان‌شاءالله در بازی‌های بعدی هم بهتر و بهتر خواهیم شد. امسال پانینیوس قوی‌تر از سال گذشته شده است. با حضور مسعود قدرت هجومی تیم افزایش پیدا کرده و در کل، با بازیکنانی که جذب شده‌اند قدرت بیشتری گرفته‌ایم. حتی پیش‌بینی این که چه بازیکنانی در ترکیب قرار می‌گیرند، سخت است.

در بازی اراکلیس که تیم 2 بر صفر برد، تو و مسعود گل‌های پانینیوس را زدید.

این هم به خاطر حمایت همه بچه‌های تیم بود. قطعا اگر حمایت آنها نبود نمی‌توانستیم موفق باشیم و گل بزنیم.

گلی که تو زدی فوق‌العاده بود در دقیقه 78. آن استارت از وسط زمین و گلی که زدی.

من امسال از نظر بدنی سعی کردم شرایط خوبم را حفظ کنم. خدا را شکر در فرم خوب و ایده‌آلی هستم. در اروپا باید فقط تمرین و تلاش کنید تا بتوانید خودتان را به سطح بالایی که توقع دارند، برسانید. من هم در اروپا سعی کرده‌ام زندگی حرفه‌ای داشته باشم. تمرین کنم و در کنارش خواب و تغذیه خوبی داشته باشم.

مسعود پس از گلزنی به اراکلیس خیلی گریه کرد. تو هم به او دلداری دادی. دلیل این اتفاق چه بود؟

متاسفانه قبل از بازی، مسعود با خبر شد که دایی خود را از دست داده است. آنها وابستگی زیادی داشتند. برای مسعود سخت بود که بازی کند. با این حال به خاطر حس مسئولیت‌پذیری و همین طور نیازی که تیم داشت به زمین رفت و بازی کرد. خیلی دوست داشت گل بزند و آن را به دایی‌اش تقدیم کند و این اتفاق افتاد. به خاطر همین از ناراحتی شدید گریه کرد و من هم تلاش کردم به او دلداری بدهم. گفتم تو روح دایی‌ات را شاد کردی و نباید ناراحت باشی.

سوال آخر ما هم درباره تیم ملی است. شما دیروز به تهران رسیدید. بازی با ازبکستان و کره جنوبی را در پیش داریم.

هر دو مسابقه حیاتی و سخت است. هر چه از اهمیت این بازی‌ها بگوییم کم است. باید بیشتر از این که حرف بزنیم تمرکزمان را روی بازی ازبکستان و کره جنوبی بگذاریم. امیدوارم حمایت‌های لازم از تیم ملی صورت بگیرد تا بتوانیم دست پر از این دو مسابقه بیرون بیاییم. ان‌شاءالله بعد از این بازی حرف‌های بیشتری خواهیم داشت.