معلولان ماجراجو، پنجه در پنجه محدودیت‌ها

حسین، دانشجوی مهندسی کامپیوتر است و از صندلی چرخدار استفاده می‌کند. به قول خودش، پایه هرگونه فعالیت ماجراجویانه‌ای است. حسین معتقد است که به نسبت هفت تا هشت سال قبل، اتفاقات بهتری برای گردشگری معلولان اتفاق افتاده و حداقل این روزها گردشگری معلولان بیشتر از قبل شناخته شده است. البته او تاکید دارد که هنوز گردشگری معلولان نتوانسته به آن جایگاه واقعی‌اش برسد و تا مرحله آشنایی عمومی با این گردشگری، راه زیادی داریم.

وقتی از حسین می‌پرسم که به نظرش چرا گردشگری معلولان در کشور ما مغفول مانده است، گلایه می‌کند: «من به عنوان یک شهروند معلول نمی‌توانم از همه امکان گردشگری کشورم دیدن کنم، چون خیلی از فضاها برای رفت و آمد ما مناسب نیست. از طرفی برخی معلولان هم اعتماد به نفسشان را از دست داده‌اند و این باور هم از سوی خانواده‌هایشان به آنها تزریق نشده که می‌توانند بدون کمک دیگران، چمدان سفر را ببندند. به همین خاطر معتقدم که آموزش، اطلاع رسانی و فرهنگسازی برای توسعه گردشگری معلولان می‌تواند متولیان، معلولان و خانواده‌هایشان را با فرهنگ گردشگری، بیشتر آشنا کند.»

حتی دستشویی مناسب‌سازی شده نداریم

اگر پای حرف معلولان گردشگر بنشینید، خیلی‌هایشان سعید ضروری را می‌شناسند. سعید، بمب انرژی است. با وجودی که با صندلی چرخدار حرکت می‌کند، اما هر نوع تجربه هیجان انگیزی را که تصور کنید، سعید از سر گذرانده است. قایقرانی در آب‌های خروشان، سقوط از ارتفاع، پرواز با پاراگلایدر و ده‌ها تجربه هیجان انگیز دیگر، فقط گوشه‌ای از ماجراجویی‌های سعید است.

او تجربه مدیریت ده‌ها تور معلولان را به‌عهده داشته و حتی گروهی با عنوان ماجراجویان دارای معلولیت هم تشکیل داده است. سعید از زاویه‌ای دیگر به مشکلات گردشگری معلولان، نگاه می‌کند و می‌گوید: «درست است که مکان‌های اقامتی مناسبی برای گردشگری معلولان در دسترس نیست، اما مشکل اینجاست که اطلاعاتی از همان تعداد ناچیز از اماکن مناسب سازی شده هم وجود ندارد. مثلا نمی‌دانیم که در مسیر تهران به شمال کشور، چند اقامتگاه با امکان تردد معلولان، وجود دارد.»

به قول او، «شاید معدود اقامتگاه‌های مجهز و مناسب سازی شده هم در شهرهای شمالی کشور وجود داشته باشد، اما بسیاری از معلولان گردشگر از آن بی‌خبرند. از طرفی، مشخص است که در برخی هتل‌های لوکس شمال کشور هم اماکن مناسب سازی شده وجود دارد، اما مشکل اینجاست که قیمت آنها بسیار بالاتر از توانایی مالی اغلب معلولان است، در حالی که ما انتظار داریم برای توسعه گردشگری معلولان، اقامتگاه‌های مناسب سازی شده با قیمت مناسب در دسترس معلولان باشد. تصور کنید وقتی از مسیر تهران تا گیلان، حتی چند دستشویی مناسب‌سازی شده برای معلولان وجود ندارد، در این شرایط چطور باید گردشگری معلولان، جان بگیرد.»