آموزش مهارت و سبک زندگی در دبستان

من از دو جنبه اهمیت دوران دبستان را یادآوری می‌کنم، نخست جنبه مادری ا‌ست، چون خودم دو فرزند یکی 13 ساله و دیگری 4.5 ساله دارم و از طرفی بیش از 100 دختر که اگرچه دانش‌آموزانم هستند ولی مثل دخترانم دوست‌شان دارم.

کد خبر: ۹۴۶۵۳۸

نکته اول این که کودکانی که خانواده‌های مذهبی و مقید دارند و در آن خانواده با آموزه‌های اسلامی آشنا شده‌اند مانند نماز و دعا و طهارت و... واقعا از دیگر دانش‌آموزان توانمندتر هستند، دقت کنید می‌گویم توانمندتر و نه با هوش‌تر!

هیچ مدرسه‌ای بچه را مقید و مذهبی بار نمی‌آورد، ممکن است بستری باشد برای فراگیری برخی آموزه‌ها اما شروع و نهادینه شدنش در خانواده است، بچه‌ای که در چهار سالگی احکام طهارت و نماز و دعا و... را آموخته روح بازتر و شاداب‌تری دارد، در مقابل بچه‌ای که در شرایط غیرمذهبی و با حضور در مهمانی‌ها و تماشای برخی فیلم‌ها و کارتون‌های نامناسب رشد کرده ذهنش با کوچک‌ترین امر منفی درگیر می‌شود، تاثیر می‌گیرد و حتی در خواب هم این اتفاق‌ها را مرور می کند.

اما از نظر تعهد و تربیت در مدرسه هم باید توجه ویژه‌ای داشت، تجربه من می‌گوید اگر در مقطع ابتدایی کار پایه در تمام زمینه‌ها درست انجام نشود، در مقاطع بالاتر کار تربیت کاملا بی‌معنی است، احترام به معلم و بزرگ‌تر، درست سر کلاس نشستن، احترام به دانایی و آموختن و... از همین دو سه سال ابتدایی در کودک نهادینه می‌شود.

بگذارید راحت‌تر بگویم؛ سبک زندگی اسلامی ـ ایرانی از همین دوران می‌تواند در کودک مورد توجه قرار گیرد، بچه‌های کوچک‌تر درست است که سخت‌تر آموزش می‌بینند اما اگر آن آموزش درست و اصولی باشد عمق آن چند برابر دوران بزرگسالی خواهد بود، شما اگر به کودک بیاموزید که از خودرو زباله به بیرون نیندازد، کمربند ببندد، کالای ایرانی را به همتای خارجی‌اش حتی در کیک و شکلات و آدامس و... ترجیح دهد، سر کلاس توجه لازم را داشته باشد و ... این تا انتهای زندگی‌اش همراهش خواهد بود. شما نمی‌توانید به کودکی که عادت کرده شکلات خارجی بهتر از ایرانی ا‌ست، خودکار خارجی بهتر از ایرانی ‌است، دفتر خارجی بهتر از دفتر ایرانی‌ است بگویید خب حالا چرخ گوشت و چرخ خیاطی ایرانی بخر!

کودک اگر مهارت‌های اولیه زندگی را زیر 9 سال کسب نکند به‌دست آوردن آن در دوران بزرگسالی بسیار دشوار است.