تسهیلات ارزان باید به سمت تولید هدایت شود

اثرات کاهش نرخ سود تسهیلات بر اقتصاد کشور همچنان در بین کارشناسان و صاحب نظران مطرح است.

کد خبر: ۹۴۲۰۷

در این زمینه با اصغر گرانمایه پور ، نایب رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس گفتگو کرده ایم:

کاهش نرخ سود تسهیلات را تا چه حد تاثیرگذار در هدایت سرمایه ها به سمت فعالیت های تولیدی می دانید؛
تجربه کشورهای توسعه یافته و پیشرفته صنعتی نشان می دهد که برای ایجاد تحرک در اقتصاد کشور و همچنین امکان ظهور بخش خصوصی و تعاونی در اقتصاد و تشویق مردم به سرمایه گذاری های غیردولتی ، چاره ای جز کاهش نرخ سود تسهیلات بانکی وجود ندارد.

اما کاهش نرخ سود در سایر کشورها از نرخ تورم تبعیت می کند؛
طبیعی است که سود تسهیلات بانکی در اقتصاد کشور یک موضوع مجرد و غیروابسته به مختصات اقتصادی نیست به عبارت دیگر با عوامل دیگری نظیر رونق اقتصادی و همچنین گسترش فعالیت های اقتصادی اشتغالزا نظیر کشاورزی ، دامداری و دامپروری ، فعالیت های معدنی ، توسعه صنعتی اعم از صنایع دستی ، صنایع کوچک و بزرگ و توسعه صادرات غیرنفتی ، مقررات مربوط به بخشهای مختلف اقتصادی و دهها عامل دیگر در اقتصاد کشور به هم پیوسته است . برنامه ریزان کشور شایسته است که با جامع نگری زمینه هایی ایجاد کنند که سود تسهیلات بانکی براساس برنامه های کوتاه مدت ، میان مدت و بلندمدت بتدریج یک رقمی و به نرخ سود سایر کشورها نزدیک شود.

در حال حاضر به نظر می رسد عوامل یاد شده فراهم نیست. آیا کاهش نرخ سود بدون زیرساخت های لازم باعث افزایش نقدینگی و تورم نمی شود؛
اگر کاهش نرخ سود با اتخاذ تدابیر لازم برای ایجاد زیرساخت های اقتصادی و اشتغالزای کارآفرین همراه باشد برای جامعه نافع خواهد بود اما اگر اعطای تسهیلات بدون ایجاد گسترش زمینه های تولیدی صورت گیرد ، بی تردید به افزایش حجم پایه پولی و افزایش نقدینگی در جامعه کمک خواهد کرد. در حال حاضر 800 هزار میلیارد ریال میزان نقدینگی کشور است که تاثیر چشمگیری در افزایش تورم دارد و به طور یقین چنانچه اعطای تسهیلات بدون توجه به این ساز و کارها باشد ، میزان نقدینگی موجود جامعه بازهم افزایش می یابد و موجبات تورم غیرقابل کنترل را فراهم خواهد کرد.

آیا کاهش نرخ سود سپرده گذاری باعث خروج سرمایه مردم و حرکت به سمت خرید کالاهای بادوام نخواهد شد؛
مردم معمولا چون ارزش اقتصادی پولشان هنگام سپرده گذاری در بانکها کاهش می یابد ، ترجیح می دهند آن را در کارهای مولد سرمایه گذاری کنند.

اما بخشی از مردم جایی جز بانکها برای حفظ سرمایه های ناچیزشان نمی شناسند و چگونه ممکن است سرمایه های ناچیز بخشی از خانوارها به سمت کارهای تولیدی به جای بخشهای سودآور از جمله خرید طلا و... هدایت شود؛
برای مهار تورم راهی بهتر از گسترش فعالیت های تولیدی در کشور نیست و برای جمع کردن سرمایه های کوچک مردم ، باید آنها را به سمت فعالیت های تولیدی در قالب تعاونی ها هدایت کنیم و به منظور تشویق فعالیت های تعاونی ، امسال 250 هزار میلیارد ریال تسهیلات ارزان قیمت به تصویب رسیده است که از این میزان 180 هزار میلیارد ریال در بودجه سال 85 دیده شده و 70 هزار میلیارد ریال آن از سال 84 به سال 85 منتقل شده است که برای بخش تعاونی 250 هزار میلیارد ریال تسهیلات ارزان با نرخ سود 9 درصدی به منظور گسترش فعالیت های تولیدی در نظر گرفته شده است.

آیا زمینه برای جذب این تسهیلات وجود دارد؛
بستگی زیادی به نحوه تعامل بانکها دارد. در سالهای گذشته تعامل خوبی برای ترویج بنیان های تولیدی جامعه وجود نداشته و جوانها در پیچ و خم دیوانسالاری حاکم در سیستم بانکی خسته می شد و اگر دولت احمدی نژاد دست به ایجاد تحولات اساسی در بانکها بزند و نحوه برخورد کارشناسان ، مدیران و متصدیان با مردم اصلاح شود در تخصیص اعتبارات تسریع خواهد شد.

یکسان شدن نرخ سود تسهیلات برای تمامی بخشها از جمله تولیدی و بازرگانی که 14 درصد دیده شده است ، آیا باعث هدایت تسهیلات به بخشهای بازرگانی به دلیل سودآوری بالاتر نخواهد شد؛
این نکته صحیح است اما به هر حال بخش خدمات و بازرگانی نیز برای مانور خط و حدی دارد و بسیاری از جوانان تحصیلکرده در بخشهای کشاورزی و عمرانی مایلند در زمینه رشته تحصیلی خود فعالیت کنند تا بخشهای دلالی و خدماتی .