علم الهدی ، احیاگر اسلام در قرن چهارم ، رحلت کرد

25 ربیع الاول 436 قمری ، فقیه معروف ابوالقاسم علی بن حسین مشهور به «سیدمرتضی علم الهدی» دیده از جهان فروبست.

کد خبر: ۹۴۰۲۱

سیدمرتضی سال 355 قمری در بغداد متولد شد. هنگامی که سیدمرتضی و برادرش به سن تحصیل رسیدند ، مادر بزرگوارشان آنها را نزد شیخ مفید برد و از ایشان خواست به فرزندانش فقه و دانش دین بیاموزد. شیخ مفید هم که شب قبل خوابی دراین باره دیده بود ، از این کار استقبال کرد و متوجه شد که این 2 کودک به نوعی از طرف ائمه سفارش شده اند. سیدمرتضی علاوه بر این که از محضر شیخ مفید بهره برد ، از دانش و سیره بزرگان دیگری همچون شیخ محمد صدوق ، حسین بن علی بن بابویه برادر شیخ صدوق و... نیز بهره مند شد. سیدمرتضی حوزه درس وسیع و مهمی داشت و علاوه بر تدریس دانش دین ، علوم دیگری مانند نجوم و... نیز تدریس می کرد. در حلقه درس سیدمرتضی جمع بزرگی از دانشمندان حضور داشتند حتی غیرمسلمان ها نیز در حلقه درس سیدمرتضی حاضر می شدند و از محضر وی استفاده می کردند. جاذبه و عظمت سیدمرتضی چنان بود که برخی از غیرمسلمان هایی که در جلسه درس وی شرکت می کردند، مسلمان می شدند. حوزه درس سیدمرتضی به قدری عظمت و اهمیت داشت که حتی برخی مواقع استادش ، شیخ مفید نیز در حلقه درس وی شرکت می کرد. در حوزه درس سیدمرتضی ، بزرگانی مانند شیخ طوسی ، ابویعلی سلار دیلمی ، ابوالصلاح حلبی ، قاضی ابن سراج طرابلسی و... تربیت شدند. سیدمرتضی علاوه بر تدریس ، زمینه پژوهش و مطالعه را نیز برای شاگردانش به وجود می آورد و امور پشتیبانی تحصیل و پژوهش را نیز انجام می داد. سیدمرتضی کتابخانه بزرگی داشت که حدود 80هزار جلد کتاب در آن جمع آوری شده بود و شاگردان او و پژوهشگرانی که در بغداد به سر می بردند، به طور مرتب از این کتابخانه استفاده می کردند. از سوی دیگر، سیدمرتضی املاکی را وقف تامین کاغذ و سایر لوازم پژوهشی کرده بود تا دانشمندان و پژوهشگران بتوانند به راحتی به امور تحقیقی و مطالعاتی بپردازند. سیدمرتضی کتابهای فراوانی تالیف کرد. کتابهای وی از نظر موضوعی نیز بسیار گسترده است . وی حدود 90جلد کتاب در زمینه های مختلف تالیف کرد. امام خمینی درباره یکی از کتابهای سیدمرتضی چنین می فرماید: کتاب شافی سیدمرتضی علم الهدی ، بهترین کتابها و مشهورترین مصنفات در این باب (امامت) است و در دسترس همه است . هرچه متاخرین درباره امامت نوشتند ، کمتر از آن است که سیدمرتضی در شافی تحقیق کرده است . سیدمرتضی به احیاگر قرن چهارم شهرت دارد زیرا وی در زمینه علمی ، دینی و اجتماعی تحول بسیار مهمی پدید آورد. سیدمرتضی در همان حال که در زمینه علمی و اجتماعی فعال بود ، در زمینه عبادت نیز در قله عبادت و عرفان قرار داشت . عشق سیدمرتضی به نماز و لذت غیرقابل توصیف او از عبادت ، مشهور است . سرانجام ، این ستاره درخشان علم ، دیانت و عبادت در 25 ربیع الاول 436 قمری رحلت کرد و با رحلت وی ، اهل دانش و دیانت غمزده شدند.