درمان اختلال دو قطبی با لیتیوم

نتایج مطالعه مهمی که بتازگی انجام شده، نشان داد مصرف داروی لیتیوم به مبتلایان اختلال دو قطبی (افسردگی شیدایی)، در کنترل این اختلال کمک می‌کند. محققان مدعی هستند، مصرف لیتیوم خطراتی برای سلامت دارد، اما تاثیرات کلی آن بویژه در زمینه کاهش خودآسیبی و خودکشی به این معنی است که می‌توان این دارو را به‌طور گسترده‌تر مورد استفاده قرارداد. با توجه به این که به دلیل ترس از عوارضی نظیر از دست دادن شخصیت، اضافه وزن پیدا کردن و برخی عوارض دیگر، فقط 10 درصد مبتلایان اختلال دو قطبی، داروی لیتیوم مصرف می‌کنند، این مطالعه خواستار نگاه دوباره به دیدگاه‌های موجود درباره این دارو شد.

کد خبر: ۹۳۵۹۸۴

محقق ارشد هدایت‌کننده این تحقیق به گاردین می‌گوید: بدنامی گسترده لیتیوم در میان بیماران باعث می‌شود آنها درمان‌های نادرستی دریافت کنند و در موارد غیرضروری در بیمارستان بستری شوند، زیرا شرایطشان بخوبی تحت کنترل قرار نگرفته است. دکتر جوزف حیز، روانپزشک در دانشگاه کالج لندن گفت، لیتیوم بدنام شده و برخی بیماران و روانپزشکان، آن را داروی خطرناکی می‌دانند. سوء‌ظن درستی درباره این دارو وجود دارد؛ بیماران می‌گویند تاثیرات منفی این دارو شامل بی‌حسی عاطفی و رعشه است. بی‌حسی عاطفی یعنی فرد احساس می‌کند ارتباطش با احساساتش قطع شده است. این پژوهشگر افزود، شهرت بد لیتیوم به‌طور عمده ناشی از تجربیات بدی است که بیماران در دهه 1960 و 1980 به دلیل مصرف مقادیر بالای این دارو داشته‌اند.

نتایج تحقیق جدید که در ژورنال پزشکی PLOS منتشر شد، نشان داد تاثیرات جانبی داروهای جایگزینی که اکثر بیماران برای تثبیت خلق و خو مصرف می‌کنند، شبیه یا بدتر از تاثیرات لیتیوم است. نتیجه این تحقیق لیتیوم را دارویی مهم در درمان اختلال دوقطبی، عنوان و در عین حال برخی تاثیرات منفی مصرف آن را تایید می‌کند. تاثیر فوق‌العاده لیتیوم بر جلوگیری از خودکشی بیماران در مقایسه با سایر شیوه‌های درمانی می‌تواند خطرات مصرف این دارو را تعدیل کند.