رجبی: ایران را برای مردمش دوست دارم

دومین تجربه المپیک برای لیلا رجبی چطور بود؟

دومین تجربه‌ام در المپیک متاسفانه بدتر از تجربه اول بود. عدم موفقیتم البته دلایل زیادی دارد که باید آنالیز شود ببینیم مشکل کجاست؛ چراکه من قبل از سفر به ریو در تمریناتم پرتاب‌های خوبی داشتم و امیدوار بودم بتوانم به فینال برسم.

المپیک ریو چقدر با لندن تفاوت داشت؟

المپیک ریو خیلی تفاوت با المپیک لندن نداشت. البته شرایط آب و هوایی اینجا خیلی متفاوت از ایران بود.اگر ما تا لندن چهار پنج ساعت پرواز داشتیم. برای رسیدن به ریو سفر 30 ساعته داشتیم. بعد از آن من تنها 48 ساعت برای استراحت فرصت داشتم. اشتباه بزرگی بود که دیر به ریو رفتم. چراخستگی و بی‌خوابی به خاطر تغییر ساعت روی کارم تاثیر بدی در پرتاب‌هایم داشت. اگر شرایط قبل از سفرم را داشتم با همان درد آشیل پایم هم فینالیست می‌شدم. در مقایسه رکوردهایم با لندن، اینجا خیلی راحت‌تر می‌توانستم به فینال برسم. چراکه در لندن رکوردها خیلی بالاتر بود. رکورد خیلی از پرتابگران در ریو با رکوردهای شخصی‌شان فاصله داشت.البته حضور خانم بهزادی خیلی به من کمک کرد. من دیگر تنها نبودم و او با من صحبت می‌کرد.

خداحافظی تو از دنیای قهرمانی قطعی است؟

متاسفانه حالا درباره تصمیمم حرفی نمی‌زنم، اما هیچ انگیزه‌ای برای ادامه کار ندارم. شاید در آینده تصمیمم را عوض کنم، ولی حالا می‌خواهم خداحافظی کنم. چراکه تمرین و پرتاب برای مدال خیلی انگیزه می‌خواهد.

همسر تو خیلی نگران بود که بعد از انتقاد توهین‌آمیزی برای همیشه ایران را ترک کنی. تو واقعا می روی؟

توهین مهاجر شجاعی ضربه خیلی بدی به من زد، اما من ایران را ترک نمی‌کنم؛ چرا که او یک نفر بود و توهین کرد و هیچ ربطی به همه مردم ایران ندارد که حالا ناراحت شوم و بروم. البته من خیلی خیلی ناراحت شدم. اصلا انتظار نداشتم بعداز سال‌ها تلاش با درد و آسیب دیــدگی برای مدال با این توهین مرا زیر سوال ببرند. از طرفی خیلی ممنونم که مردم مرا حمایت کردند. مردم ایران خیلی خوب هستند. به خاطر همین همیشه گفته‌ ام ایران را به خاطر مردمش دوست دارم و از آنها تشکر می‌کنم.

درست است که تو به خاطر شاگردهایت، قبل از المپیک به اردوی خارجی نرفتی؟

اصلا. من به خاطر شاگردهایم قید اردوی خارجی را نزدم. درخواست من برای اردوی خارجی اسفندماه بود. بعد از عید برای من جلسه گذاشتند و گفتند چرا می‌خواهی بلاروس بروی؟ بعد به پیمان توهین کردند. بعد هم شرایط خیلی دیر جور شد. همه این مسائل دست به دست هم داد که قید تمرین در اردوی خارجی را زدم، اما نکته این است که ورزشکار بعداز اردو 5 متر پرتابش پیشرفت نمی‌کند. درست است، شاید در شرایط بهتر خوب تمرین کنم، جلوتر می‌روم اما نه این که در عرض دو ماه معجزه شود و با رکوردزنی مدال بگیرم. البته حقوق فدراسیون کفاف هزینه‌های اردوی خارجی را نمی‌دهد. باید پول زیادی با خودم ببرم و من نداشتم. حتی من قبلا این کار را کردم، اما فدراسیون پولی به من نداده. قرارداد باشگاهم هشت میلیون بوده است. فدراسیون تنها پول اسکان و غذا را می‌دهد، اما من فیزیوتراپ و ماساژور و مکمل هم لازم دارم.

بازگشت ورزشکاران ایرانی با تابعیت دوم

مربیان و ورزشکاران با ملیت‌های مختلف در المپیک بسیارند. ایران هم نمایندگان زیادی در تیم‌های دیگر دارد، مانند کشتی فرنگی که این روزها در ترکیب تیم آذربایجان با ورزشکاران کشورمان رودررو می‌شوند.

در کاروان ورزش ایران نیز بانوی دوومیدانی با ملیتی بلاروسی ـ ایرانی حضور دارد که در روزهای اخیر اخبار مربوط به رقابت او در المپیک داغ بود.

لیلا رجبی،‌ ورزشکار المپیکی ایران می‌گوید، ایران را دوست دارد و تصمیمی برای ترک ایران ندارد. رجبی، ورزشکار بلاروسی‌‌تبار تیم ملی دوومیدانی ایران که در ماده پرتاب وزنه فعالیت می‌کند، با رد شایعه ترک ایران پس از اتفاقات اخیری که برایش در المپیک رخ داد، ادامه می‌دهد: تصمیمی برای ترک ایران ندارم و این کشور را دوست دارم. من 9 سال است در ایران زندگی می‌کنم. برای ادامه ورزش هم‌اکنون نمی‌توانم تصمیم بگیرم. خسته هستم و باید استراحت کنم و بعد تصمیم می‌گیرم.

برخی شنیده‌ها حاکی است، سامان طهماسبی و صباح شریعتی قصد بازگشت به موطن خود دارند. این دو در ترکیب تیم ملی کشتی فرنگی جمهوری آذربایجان روی تشک رفتند که سهم شریعتی یک مدال برنز بود. سامان پس از اعلام خداحافظی‌اش از دنیای کشتی قصد دارد، بار دیگر به ایران بازگردد.

از سوی دیگر، جمشید خیرآبادی سرمربی ایرانی تیم ملی کشتی فرنگی آذربایجان که نزدیک چهار سال در این تیم حضور دارد، از پایان قراردادش با آذربایجانی‌ها خبر می‌دهد و می‌گوید، به احتمال فراوان به ایران برمی‌گردد. وی پس از کشتی‌های وزن 66 کیلوگرم رشته فرنگی در المپیک 2016 ریو، قراردادش با آذربایجانی‌ها به پایان می‌رسد و قصد تمدید قراردادش را ندارد.