حلب، تنها امید توطئه‌گران علیه سوریه

این شهر از لحاظ تاریخی سابقه بسیار زیادی دارد که یک نمونه آن وجود قبر حضرت زکریا، پدر حضرت یحیی در این شهر است. در بسیاری از موارد این شهر شانه به شانه دمشق بوده است، البته از نظر فرهنگی و اقتصادی بدون شک نسبت به دمشق برتری دارد. در حالی‌که دمشق پایتخت سیاسی بوده، حلب به عنوان پایتخت اقتصادی شناخته می‌شده است. حالا شرایط در این شهر و اطراف آن به گونه‌ای رقم خورده که معارضان در آن از همه طرف ناامید شده‌اند. از نظر نظامی که نتوانسته‌اند طی چند ماه اخیر پیشرفتی داشته باشند و همچنین امیدی که آمریکایی‌ها داشتند تا بتوان از طریق حلب سوریه را تقسیم کنند، دیگر محقق نخواهد شد. ترکیه نیز دیگر در وضعیتی قرار ندارد که بتواند از این معارضان پشتیبانی کند، زیرا ارتش این کشور پس از کودتای اخیر از هم پاشیده است؛ ارتشی که ادعا می‌کرد می‌خواهد منطقه پرواز ممنوع بر فراز سوریه ایجاد کند حالا در اوضاع نامناسبی قرار گرفته است. در داخل ترکیه نیز دیگر حمایتی از این معارضان صورت نمی‌گیرد. در این میان شهر منبج نیز در آستانه آزادی قرار دارد تا به ‌این ترتیب تمام مسیرهای مواصلاتی تروریست‌ها قطع شود. در شمال و شرق حلب نیز پیشروی و محاصره از سوی نیروهای ارتش همچنان ادامه دارد.

با این اوضاع، معارضان هم اکنون تنها یک راه پیش روی خود دارند و این‌که از غیرنظامیان به عنوان سپر انسانی استفاده کنند، البته این کار بعید به نظر می‌رسد، زیرا گروه‌های معارض در این شهر در مقایسه با تروریست‌های دیگر مناطق، کمتر به جنایت‌های اینچنینی دست زده‌اند. در همین حال روس‌ها حضور قدرتمند نظامی خود را در سوریه بیش از پیش اثبات کرده و به آمریکایی‌ها علنا گفته‌اند گروه‌های به اصطلاح میانه‌رو را مشخص کنند. یعنی وقتی حملات روس‌ها علیه دیگر گروه‌ها با شدت ادامه یافت، نتیجه این شد که بسیاری از آنها به سمت تغییرنام خود رفتند. خود معارضان نیز در عرصه سیاسی بازی را باخته‌اند و در این میان استفان دی میستورا، نماینده سازمان ملل در امور سوریه تلاش می‌کند برای تجدید قوای آنها آتش بس ایجاد کند ولی بعید به نظر می‌رسد حکومت سوریه با آن موافقت کند. با این اوصاف، حالا خود تروریست‌ها نیز خوب می‌دانند که جبهه بعدی نبرد علیه آنها پس از حلب در ادلب خواهد بود.

با مشاهده این موفقیت‌ها، آمریکایی‌ها بار دیگر مساله تجزیه سوریه را مطرح کرده‌اند، اما این سیاستی است که طی پنج سال گذشته از سوی مخالفان دولت سوریه انجام شده ولی تاکنون هیچ نتیجه خاصی نداشته است. در واقع آمریکایی‌ها اگر توان تحقق این مساله را داشتند، زمانی آن را انجام می‌دادند که نیروهای ارتش سوریه به اندازه امروز قدرتمند نبودند. از سوی دیگر موفقیت نیروهای ارتش باعث شده تا گروه‌هایی همچون جبهه النصره نام خود را تغییر دهند. شورای امنیت سازمان ملل با وجود تمام انتقاداتی که نسبت به آن وارد است در گذشته این گروه را به دلیل اقداماتش در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داد؛ اقداماتی که نه‌تنها علیه نیروهای دولتی بلکه علیه مسیحیان و حتی کودکان نیز انجام می‌شد. این اقدامات به قدری وحشتناک بود که شورای امنیت ـ که در کنترل کشورهای غربی است ـ نتوانست چشم خود را بر این جنایات ببندد. حال این گروه تروریستی با وجود چنین سابقه‌ای اسم خود را عوض کرده، اما همه خوب می‌دانند که تغییر اسم به هیچ وجه باعث تغییر ماهیت چنین گروه‌هایی نمی‌شود.

حسین شیخ‌الاسلام
مشاور بین‌الملل وزیر امور خارجه