شغلت را دوست داشته باش !‌

بهتر است قدر پول را بدانی، ولی وجود خود را وقف پول کردن مسأله دیگری است. در هر کاری که انجام می‌دهی، در اصل با آدم‌هایی رقابت می‌کنی که دارند کاری را انجام می‌دهند که آن را دوست دارند. اگر کارت را دوست نداشته باشی، از دور رقابت خارج می‌شوی.

انجام کاری که دوست داری به سال‌ها آموزش و هزینه کلان نیاز ندارد، فقط باید موقعیت‌ها را بشناسی و وحشت‌زده نشوی. اگر کارت را دوست داری، اما مدیرت اخراجت کرد یا صاحب مغازه اجاره را چند برابر کرد، مطمئن باش نابود نمی‌شوی چون کارت را دوست داری. تو حتی می‌توانی ابزار کارت را جمع و جور کنی و صندوق عقب خودرویت را موقت تبدیل به مغازه کنی !

باور داشته باش انجام کاری که دوست داری در بیشتر مواقع در درازمدت رفاه بیشتری برایت به ارمغان می‌آورد، ولی گاهی هم پول کمتری نصیبت می‌شود. نکته کلیدی در مورد یافتن معنا در شغلت است. قضیه اصلا نوع شغلت نیست! هر کاری که برای امرار معاش انجام می‌دهی، ابزاری است برای پیوند خوردن با دیگران. این‌که موفق شوی یا نه به این بستگی دارد که چطور به دیگران خدمت کنی. متاسفانه خدمت کردن به آدم‌ها مثل بردگی یا قربانی شدن به نظر می‌رسد، ولی این طور نیست. مسأله فقط این است که بدانی در دادن چیزی که منحصرا از آن توست، لذتی وجود دارد که تو را کاملا سرحال می‌کند. آیا تاکنون به گلفروش‌ها، پرستاران که از بیماران مراقبت می‌کنند و معملمان که بچه‌‌ها را آموزش می‌دهند دقت کردی؟ آنها اگر کار خود را دوست داشته باشند، شادترین و مثبت‌ترین آدم‌های روی زمین هستند، چون ارتباطات انسانی بسیار قوی دارند. در هر شغل مهم این است که فلسفه و نگاه تو به آن چگونه باشد.