محمدحسین لطیفی؛ پرکار و تجر‌به‌گرا

او که کارش را از سینما آغاز کرده، با کت جادویی وارد عرصه کارگردانی در تلویزیون شده و با استفاده از قصه‌ای فانتزی و جذاب توانست مخاطبان زیادی را پای تلویزیون‌ها بنشاند. او پس از آن به سراغ ساخت همسایه‌ها رفته و آن را براساس فرمول کارهای به اصطلاح آپارتمانی ساخت. فرمولی که از همسران و خانه سبز به یادگار مانده و لطیفی با استفاده از آن مجموعه جذاب و آبرومندی ساخت. آپارتمانی چندواحدی با شخصیت‌های متفاوت که هریک سرگذشتی داشته و داستانک‌های جذابی را شکل داده‌اند: از زوج جوان مرفه بدون فرزند گرفته تا مادر و پسری جوان و در نهایت صاحبخانه میانسال خوش اخلاق. لطیفی در اینجا علاوه بر روایت سر راست قصه‌ها و پیوند زدن آن با خط اصلی آن باید با بازیگران متعدد و صد البته سرشناسی همچون: علی نصیریان، گوهر خیراندیش، امین حیایی، محمدرضا شریفی‌نیا و... کار می‌کرد که هرکدام سبک خاص خود را داشتند. لطیفی در ادامه سیر پیشرفتش در قاب کوچک تلویزیون، سفر سبز را روانه آنتن شبکه سه کرد که در ماه محرم بشدت مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.

هویت را می‌توان درونمایه اصلی این مجموعه تلویزیونی به حساب آورد که داستان را پیش برده و به اوج می‌رساند. دنیل پسر زوج جوان مبارز که توسط حکومت شاهنشاهی اعدام شده‌اند، پس از سال‌ها زندگی در آلمان برای یافتن نشانی از مادر خود به ایران آمده و در این مسیر با ماجراهای پیچیده‌ای روبه‌رو می‌شود. سفر سبز نمونه خوب و مناسبی از یک مجموعه مناسبتی است که قصه‌اش را با ظرافت به دهه محرم و عاشورای حسینی(ع) گره زده و مخاطبانش را با دنیل و اطرافیانش همراه می‌کند. پس از این مجموعه موفق این کارگردان پرکار که علاقه زیادی به تجربه گونه‌های مختلف دارد، کمدی فرار بزرگ را ساخت که حوادث منتهی به انقلاب ایران را دستمایه خود قرار داده بود. شخصیت‌های فرار بزرگ تیپ‌هایی نزدیک به کاریکاتور هستند که مخاطب را بخوبی خندانده و سرگرمشان می‌سازند، اما وفا توانست تا حدود زیادی بر ضعف‌های کار قبلی لطیفی سرپوش گذاشته و مخاطبان بیشتری را مجذوب خویش سازد. داستانی جاسوسی با مایه‌های عاشقانه که بخوبی روایت شده و پرکشش و تماشایی پیش می‌رود، بی‌آن‌که مخاطبان خود را خسته کند. دو نیروی خیر و شر (مبارزان فلسطینی و ماموران امنیتی ایران از یک سو و جاسوس‌های صهیونیست در طرف دیگر) تقابلی دیدنی را شکل داده اند که در این میان علاقه ژوبین به وفا همه معادله‌ها را برهم زده و پایانی تراژیک را رقم می‌زند. صاحبدلان را می‌توان یکی از بهترین و پرمخاطب‌ترین آثار لطیفی به حساب آورد که قصه‌اش را از قصص قرآنی گرفته و آن را با زمان حال تطبیق داده است. قصه خلیل صحاف، مرد مومن و درستکاری که در تضاد کامل با برادر ثروتمند و مغرورش (جلیل) قرار گرفته و او را از هلاکت و نابودی در آینده‌ای نزدیک هشدار می‌دهد.

ناپدید شدن نوه خلیل(دینا) و به چاه انداخته شدنش توسط عموی طمعکارش نیز حلقه دیگری به داستان صاحبدلان اضافه کرده و آن را به بهترین شکل ممکن در عرض گسترش داده است. در کنار کارگردانی سنجیده لطیفی و بازی‌های درخشان حسین محجوب و باران کوثری نباید از فضای ماه مبارک رمضان نیز که نقش مهمی در هرچه بهتر دیده شدن این مجموعه داشته، بسادگی گذشت. نردبام آسمان و دوران عاشقی از دیگر آثار لطیفی هستند که اولی در گونه تاریخی و دومی درامی آشنا با پس زمینه محرم هستند که تقریبا هردوی آنها هم در زمره کارهای موفق کارنامه او قرار نمی‌گیرند. تنهایی لیلا آخرین ساخته لطیفی پیش از پادری است که از فیلمنامه‌ای قوی سود جسته و بشدت متکی بر قهرمان خود، لیلاست. شخصیتی که یک تحول درونی عمیق را گذرانده و حال برای رسیدن به حق خود و فرزندش و نیز اعاده حیثیتی که به ناحق به خطر افتاده به آب و آتش می‌زند. این روزها لطیفی با سریال پادری مهمان خانه‌های مردمی است که قسمت نخست آن (دودکش) را بسیار دوست داشته اند و حال باید دید که لطیفی قادر به تکرار موفقیت آن خواهد بود یا خیر.