سکوت سیاه در برابر توهین به مقدسات
دین که منادی همه نیکویی هاست ، گاه متاسفانه ابزاری در دست بشر گناهکار و نفس پرست شده است تا در جهت امیال پست و شریرانه او به کار رود.
در هفته های اخیر، بحث توهین به مقدسات دینی ، در همه جا مطرح است. از سویی ، گستاخی برخی مطبوعات ناآگاه و مغرض اروپایی ، آتش غیرت دینی جوامع کشورهای مسلمان را شعله ور ساخته و جمعیت پرخروش مردم به خیابانها ریخته و اعتراض و انزجار خود را از چنین حرکتهای بی شرمانه ای ابراز می دارند.
از سوی دیگر، مسوولان و سیاست بازان غربی ، گاه از به اصطلاح ، آزادی های یکجانبه و باب میل خود دفاع می کنند و گاهی هم در برابر اعتراض های به حق مردم و فشارهای افکار عمومی ، ناچار به عذرخواهی و حتی استعفا از مقام خود می شوند.
لازم می دانم به 3نکته مهم اشاره کنم:
اول. این گونه حرکات مذموم غربی ها را نباید به حساب جهان مسیحیت گذاشت. متاسفانه گاهی مشاهده می شود که برخی چنین می اندیشند که مثلا دانمارک ، کشوری مسیحی است و روزنامه و کاریکاتوریستی هم که آن عمل شنیع را انجام داده ، مسیحی اند.
باید توجه داشت که الان قرنهاست غرب به راه بی دینی می رود و هر روز، بیشتر از دیروز، مسیحیت را به حاشیه می راند و دست و پای آن را از همه جا قطع می کند. جامعه غرب ، مسیحی نیست ، کلیساها اغلب خالی هستند و مومنان حقیقی هم در واقع اقلیتی هستند که برای بروز خود و دخالت در امور اجتماعی و سیاسی کشور خود، چندان فرصت و امکانی ندارند.
آمارهایی که از سوی خود کشورهای غربی منتشر می شود حاکی از این واقعیت است که مومنان حقیقی و کلیسارو در اروپا و امریکا، کمتر از 10درصد جمعیت کشورهای خود را تشکیل می دهند.
چه بسیار معلمانی که به خاطر مطرح کردن اصول ایمانی و اخلاقی و باورهای مسیحی خود در کلاس درس ، از مدارس دولتی امریکا اخراج شده اند.
حال آن که تدریس مکاتب ضد دینی و ضد الهی و دروس غیر اخلاقی و حتی شیطانی در آنجا، آزاد است! البته هستند معدود کشیشان مسیحی که با اظهارنظرهای ناآگاهانه و ناشیانه خود، اجازه می دهند آلت دست سیاستمداران کشور خود قرار گیرند؛ اما در مقابل ، بسیارند روحانیان و کلیساها و سازمان های منصفی که نقش خود را به عنوان «وجدان بیدار جامعه و حکومت کشور خود» بخوبی ایفا می کنند و نشان می دهند که آخرت خود را به دنیا نمی فروشند.
با این همه ، اکثریت جامعه در کشورهای غربی ، ارزش و احترامی برای باورها و شخصیت های دینی ندارد و فکر می کند می تواند همان رفتاری را که با مسیح و مسیحیت داشته و دارد، با اسلام و پیامبر عظیم الشان آن هم داشته باشد؛ غافل از این که مسلمانان ، همچنان اکثریت جوامع در کشورهای خود را تشکیل می دهند و اجازه نمی دهند تجربه تلخ دین گریزی و انسان محوری غرب ، در شرق تکرار شود.
غربیان در قرون اخیر، هر چه خواسته اند علیه عیسی مسیح و کتاب مقدس و اصول اساسی مسیحیت نوشته اند و بر صحنه آورده اند و فیلمش را هم بازی کرده اند! صدای ضعیف اندک مومنان حقیقی آنجا هم به جایی نرسیده است.
اکنون لازم است آنان ببینند که یک کتاب یا چند کاریکاتور یا چند جمله خام که از زبان یک وزیر یا نماینده پارلمان کشوری بیرون بیاید، می تواند با اعتراض های گسترده مردم در دهها کشور مسلمان جهان مواجه شود و باعث وارد آمدن ضررهای چندین میلیاردی به اقتصاد خودشان بشود.
دوم. اسائه ادب به یک دین و یک پیامبر، توهین به همه مقدسات عالم است. در برابر لشکر کفر که با تمام حربه های سیاسی ، نظامی و فرهنگی خود صف آرایی کرده تا به خیال خود، کار دین و دینداران را در دنیا یکسره کند و برای رسیدن به امیال شیطانی و نقشه های شوم خود، دیگر مزاحمی نداشته باشد، مومنان و پیروان ادیان الهی باید دست در دست هم و متحد و منسجم بایستند.
ممکن است کسی فکر کند که توهین به شخصیت دینی دیگری شده و حتی شاید فردی هم پیدا شود که تضعیف دین دیگری را فرصت مغتنمی برای تقویت خود بشمارد! اما با کمی تامل و تعمق درمی یابیم که در برابر دنیای بی دین و بی ایمان که خواهان سلطه فساد و تباهی بر بشریت و دوری انسان ها از معنویت است ، ما همه در یک جبهه قرار داریم و توهین به یکی ، لطمه به همه ماست.
مسیحیت حقیقی هرگز از طریق تحقیر دیگران و توهین به سایر ادیان ، سعی در بزرگ کردن خود نداشته ، بلکه همواره مروج تفاهم و احترام متقابل بوده است.
هدف همه ادیان در وهله اول این است که انسان سرگشته و ره گم کرده ای را به سوی آفریدگار و معبود خود بازگردانند. در این بین مشترکات بسیاری ، بخصوص میان ادیان توحیدی و ابراهیمی وجود دارد که آنها را بسیار نزدیکتر به هم می سازد.
به همین دلیل است که امروز هم مانند صدر اسلام و قرون اولیه اسلامی ، مسلمانان و مسیحیان ، از قرابت بیشتری با یکدیگر برخوردارند و مواضع همدیگر را بهتر درک می کنند. ما اعلام می کنیم که توهین به مقدسات اسلامی را توهین به خود و بی احترامی به تمام ادیان الهی و پیروان راستین آنها می دانیم و در کنار خواهران و برادران مسلمان خود، پایدارانه می ایستیم.
سوم. ما آشوریان با آموزه فرهنگ قانون مدنی حمورابی یا تاریخ چند هزارساله به عنوان ملت و قومی مظلوم و آواره تاریخ از سده های دور بوده ایم ، این ملت شاهد مظالم و نسل کشی ها و قتل عام های بسیاری بوده است.
ما در سده ها و دهه های گذشته بارها از جهان و همه مجامع جهانی و بویژه مدعیان حقوق بشر، تظلم خواهی زندگی آشوریان کشورهای همسایه را کرده ایم ، اما دریغ از یک همدردی ساده و ابتدایی.
اگر نگاه مدعیان نظم نوین جهانی ، بشردوستانه و عدالت خواهانه بود، هرگز شاهد انفجار دهها کلیسای چندین صد ساله در بغداد و موصل نمی بودیم. این سکوت جوامع مدعی دموکراسی مایه حیرت ما آشوریان است.
اگر این نگرش مغرضانه به مردم خاورمیانه و بخصوص به مسائل جهانی بشر نبود، امروز دیگر شاهد ظهور تجاوزگرانه این مدعیان دموکراسی نبودیم.
یوناتن بت کلیا
نماینده آشوری ها در مجلس شورای اسلامی 
نماینده آشوری ها در مجلس شورای اسلامی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
