آلبومی شنیدنی از خواننده‌ای پرکار

عقیلی در پاسخ به این انتقاد بارها گفته یک خواننده زمان زیادی را برای خواندن ندارد و از یک سنی به بعد دیگر نمی‌تواند بخوبی بخواند. با احترام به نظر منتقدان باید گفت حرف سالار عقیلی منطقی است و ای کاش همه فعالان موسیقی در جوانی بخوانند و در پیری سودای انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت را کنار بگذارند و تجربه‌هایشان را در عرصه موسیقی به جوانان منتقل کنند.

اما با این همه باید ماجرا را از جنبه دیگری هم نگریست و از این نکته نگذشت که خواننده هر چند حق دارد هر قدر دلش خواست آلبوم منتشر کند، اما کیفیت اثر و اقبال مردم هم نسبت به آن مهم است. عقیلی بتازگی آلبومی را با نام «از تنهایی گریه مکن» با آهنگسازی ابوالفضل صادقی‌نژاد روانه بازار موسیقی کرده است. این آلبوم هفت قطعه دارد، هفت قطعه که همه آنها را محمدرضایار سروده است. شاید زمان کوتاه این آلبوم که جمعا 30 دقیقه بیشتر نیست برای مخاطب ایرانی اتفاق عجیبی باشد اما در دیگر کشورها حتی شاهد انتشار یک تک آهنگ هم به این شکل بوده‌ایم و این اتفاق هنوز در کشور ما جا نیفتاده است. زبان امروزی شعرها، آهنگسازی لطیف و پر احساس آلبوم و همچنین خوانندگی قوی سالار عقیلی موجب خلق اثری موفق شده است.

اغلب آلبوم‌های عقیلی پرکار توسط مردم شنیده می‌شوند و آنها را دوست دارند. هر چند او خواننده پرکاری است، اما طی سال‌های گذشته خواننده‌های زیادی پرکار شده‌اند. هر چند بظاهر حرف‌های دیگری زده و ژست‌های دیگری گرفته‌اند، هرچند فضا برای انتقاد از سالار عقیلی همیشه داغ بوده اما دیگران هم کم و بیش همین مسیر را رفته‌اند و کمتر کسی توانسته تا این حد مخاطب را برای خود حفظ کند و صدایش شنیده شود. «از تنهایی گریه مکن» را حتما بشنوید. تحت تاثیر حرف‌ها و قضاوت‌های غلط قرار نگیرید و خودتان بشنوید موسیقی، شعر و صدایی را که کماکان خوب می‌خواند، در کارهایش فالش خوانی نیست، تغییر سبک‌های ناگهانی ندارد و برای جذب مخاطبش به هر دری نزده است. البته باید این نکته را هم گوشزد کرد که حیف است سالار عقیلی آواز نخواند و با آلبومی از او مواجه شویم که با همه زیبایی‌اش سراسر تصنیف باشد و جای آواز ایرانی با همه زیبایی‌هایش خالی باشد.