حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
برانکو در برنامه دورهمی: از پدرم یاد گرفتم، صادق باشم
برانکو، سرمربی تیم پرسپولیس پنجشنبه شب به مناسبت تولد حضرت علی(ع) و روز پدر به برنامه دورهمی آمد و صمیمی و خودمانی به پرسشهای مهران مدیری پاسخ داد؛ پرسشهایی که بیشتر درباره زندگی شخصیاش بود.
شما در کشورتان روز پدر دارید؟
ما روز مادر داریم و روز زن. در کشور ما خانمها از همه چیز مهمتر هستند.
زنذلیل به زبان شما چه میشود؟
میگوییم پاپوچار؛ یعنی کسی که دمپایی بهپا دارد و همیشه به دنبال خواستههای همسرش است. به همین دلیل من 4000 کیلومتر از خانوادهام دور شدم که پاپوچار نباشم.
پدر هستید؟
بله. یک پسر و یک دختر دارم. پسرم 35 و دخترم 30 سالش است.
پدرتان زنده است؟
متاسفانه نه.
خودت پسر خوبی برای پدرت بودی؟
بد نبودم.
از پدرت چه چیزی یادت مانده که هنوز هم به دردت میخورد؟
قبل از هر چیزی پدر به ما صادق بودن را یاد داد و آدمهای باارزشی باشیم. این دو تا را که باشیم، بقیه چیزهای خوب خودشان میآیند. ما سه برادریم که هر سه تا را در مسیر ورزش هدایت کرد.
پدرتان وقتی کوچک بودید، برایتان لالایی میخواند؟
نه. نمیخواند چون من اهل لالایی نبودم و نیازی هم نبود که بخواند، چون اینقدر شیطان بودیم که در کوچه میدویدیم و وقتی شب به خانه میرفتیم، خسته بودیم و میخوابیدیم.
شما پدر بهتری بودید یا سرمربی بهتری؟
فکر میکنم مربی بهتری بودهام، متاسفانه.
میگویند یک سرمربی مثل پدر است برای بچههای تیم؟
بله. این یک حقیقت بزرگ است. مثل یک پدر که باید سختگیر باشد و بعضی وقتها هم آستانه تحمل داشته باشد. باید بچهها را درک و مدام تشویق به کار کند. بعضی وقتها درک کند و بعضی وقتها هم درک نکند. این 30 تا پسران من هستند با سن و سالهای مختلف و تفاوت سنی شاید بیش از ده سال باشد. خواستههایشان متفاوت است. یکی این را میخواهد، یکی آن را. یک روز یکی مادرش سرش داد زده و میآید سر تمرین، یکی پدرش داد زده. سومی در مدرسه خوب نمره نگرفته. من یک شانه دارم که سرش را بگذارد رویش و گریه کند.
تلویزیون و سینمای ایران را پیگیری میکنید؟
تلویزیون ایران را دنبال میکنم، اما بیشتر از همه وقایع ورزشی. چون زبان بلد نیستم.
آخرین باری که میخواستی از ایران بروی گفتی قلبم را جا گذاشتم.
من همیشه همه جا میگویم ایران وطن دوم من است. شاید شما ندانی، اما یک تئوری در این زمینه چاپ شده که ریشه اصلی کرواتها از ایرانباستان است. یعنی اشتراکات فرهنگی است.
به خاطر شیشلیک نیست؟
همان کباب مثل چیزهایی است که در کرواسی میخوریم. اینجا میگویند شیشلیک. آنجا میگویند کباب زیر آتش.
یک جمله به روح پدرتان بگویید.
مایلم تشکر کنم از والدینم که به ما حداکثر آن چیزی را که باید میدادند، دادند. پدر که ما را به مسیر درست زندگی هدایت کرد، با صداقت و احترام به دیگران ما را به مسیر ورزش هدایت کرد که یک فعالیت بسیار مهم است. پدرم خیلی به من و خانوادهام خوبی کرد. از او تشکر میکنم.
گفت و گو
