حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
هزینههای انتخاباتی نامزدها در پرده ابهام
موسم انتخابات که فرا میرسد، شهر پر میشود از تبلیغات انتخاباتی نامزدها و هواداران آنها. چاپ بنرها و پوسترهای رنگی و انواع و اقسام آگهیهای تبلیغاتی که بر در و دیوار شهر چسبیده حکایت از حضور پر سروصدای نامزدهایی دارد که گمان میکنند هر چه رنگ و لعاب تبلیغ بیشتر باشد به همان میزان هم زمینه جذب آرای مردم بیشتر خواهد شد. اما سوال اینجاست که چه کسانی قرار است پول هزینههای سرسامآور تبلیغات نامزدها را پرداخت کنند؟
شفافسازی هزینههای انتخاباتی همواره یکی از دغدغههای مسئولان عالی کشور بوده، اما تاکنون با گذشت 37 سال از استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران همچنان این موضوع ازجمله مسائل لاینحل در سیر انتخاباتی بهشمار میآید. ماهیت مردمی نظام جمهوری اسلامی، راه را برای فعالیت آزادانه ستادهای تبلیغاتی باز گذاشته، اما گاهی برخی افراد با استفاده نامناسب از این آزادی، پولهایی را به میدان تبلیغات انتخاباتی آوردهاند که چندان «پاک» نبوده است. شاید برای همین است که از ماهها قبل، هشدارهایی درباره مصرف پولهای کثیف در انتخابات مطرح شده و باید دید این هشدارها در عمل چگونه فضای تبلیغات انتخاباتی را بهبود خواهد بخشید.
تبلیغات پررنگ و لعاب
این که نامزدی برای ارائه هر چه بهتر شعارهای انتخاباتی خود تبلیغات میکند، طبیعی است؛ اما سوال اصلی اینجاست که نحوه هرینه کرد متعارف در این باره چگونه است و یک نامزد انتخاباتی در ایام تبلیغات تا چه میزان میتواند هزینه کند و مهمتر این که این هزینهها از کجا تامین میشود و منابع تامین هرینه انتخاباتی کجاست؟ بدیهی است تاکنون پاسخ روشنی به این سوالات داده نشده و همچنان این مساله جزو کلافهای سردرگمی است که البته در مسیر بازیهای سیاسی نیز قرار گرفته و گروهها و جریانهای سیاسی بیآنکه اقدامی برای شفافسازی هزینههای تبلیغاتی خود کنند، رقبایشان را به هزینه کردهای نامتعارف در این زمینه متهم میکنند.
اهداف مراکز قدرت و ثروت
بخشی از هزینههای انتخاباتی نامزدها از سوی هواداران تامین میشود و برخی از این هواداران هم تمناهای سیاسی یا اقتصادی و... دارند و امیدوارند در صورت پیروزی نامزد مورد نظرشان و حضور او در مجلس شورای اسلامی، اهداف و منافع آنها را تامین کند. در چنین شرایطی البته اینگونه هزینهها در جریان فعالیتهای انتخاباتی که با اهداف خاص صورت میگیرد، شرایط را برای نماینده احتمالی مجلس سخت و دشوار میکند و احتمال وامدار بودن او به چنین افراد و مراکز قدرتی میرود.
برای جامعه قابل تصور نیست نمایندگانی که باید برای احقاق حقوق حقه ملت و تامین منافع ملی تلاش کنند به نوعی خود را مدیون افرادی بدانند که در جریان فعالیتهای انتخاباتی با تامین هزینههای تبلیغات، اهداف شخصی یا گروهی خود را مد نظر داشته باشند. انتشار برخی شایعات مبنی بر خرج کردن پول یا دادن وام از سوی بعضی مراکز قدرت جهت حضور پررنگ و لعاب تبلیغاتی نامزدهای جریانهای سیاسی در موسم انتخابات هم یکی از دغدغههای مردم است که به رغم منتشر شدن اخباری در این زمینه، هنوز پاسخ روشن و شفافی در این باره داده نشده است.
در واقع نامزدهایی که سابقه نمایندگی داشتند و مردم شناخت نسبی درباره آنها دارند، نیاز به خرج کردن پولهای میلیاردی در ایام انتخابات ندارند. گذشته این نمایندگان و فعالیتهایی که در طول یک یا چند دوره مجلس داشتهاند، معیار روشنی برای قضاوت کردن مردم است، اما باز هم شاهد این هستیم که باوجود حضور چندباره این افراد در کسوت نمایندگی ملت ایران، همچنان در موسم انتخابات پولهای بینام و نشان هزینه تبلیغات آنان میشود.با توجه به آن چه گفته شد ضروری مینماید نهادهای نظارتی در کنار مجلس، زمینه را برای تصویب قوانین و راهکارهای معین و مشخص برای شفافسازی منابع مالی هزینههای نامزدها فراهم کنند تا انتخابات در فضایی سالمتر و به دور از دغدغه برگزار شود.
شهاب سلیمی - جامجم
گفت و گو
