الهام صفوی‌زاده: مجری‌ها بازیگر نیستند

ما مجری‌ها بازیگر نیستیم، اما وقتی از موضوعی ناراحت هستیم مخاطب نباید متوجه این موضوع شود. در برنامه «جمعه ایرانی» در پشت صحنه گریه می‌کردم، ولی در برنامه مردم را می‌خنداندم. این بخشی از کار اجراست که شما باید حالت درونی خود را کنترل کنید، سوتی بدی تا به حال در برنامه نداده‌ام، اما خنده‌دارترین سوتی‌ام مربوط می‌شود به زمانی که برنامه تصویر زندگی را اجرا می‌کردم. پایان برنامه بود و باید برنامه تمام می‌شد و تند تند صحبت می‌کردم. موضوع برنامه در رابطه با برنامه‌ریزی بود. پایان برنامه به جای این که بگویم برای امروز و همه روزهایتان برنامه‌ریزی کنید. روز برنامه دوشنبه بود، گفتم هر روز و لحظه‌هایتان دوشنبه‌ریزی کنید با این حرف من همه عوامل پشت صحنه خندیدند و متوجه شدم اشتباه شده بلافاصله گفتم نه سه‌شنبه‌ریزی کنید دوباره گفتم نه برنامه‌ریزی کنید و دوشنبه خوبی داشته باشید. بعد از برنامه کلی تماس تلفنی و پیامک داشتیم و خدا را شکر این سوتی من پیامد بدی نداشت. مدتی در تلویزیون اجرا نداشتم و شایعه شده بود که من به خارج از کشور رفته‌ام. دلیل این شایعات این بود که من برای مسافرت زیاد به خارج از کشور می‌روم در صورتی که همه زندگی و کارم در ایران است./ باشگاه خبرنگاران

مهراوه شریفی‌نیا: کیمیا برای من نقش سختی بود

سعی می‌کنم دو کار را همزمان برای بازی انتخاب نکنم، چرا که فکر می‌کنم هر نقش تمرکز خاصی می‌خواهد و بازیگر باید برای نزدیک شدن به نقش مورد نظر به واقعیت‌ها نزدیک شود. من بعد از بازی در «معمای شاه»، بازی در مجموعه «کیمیا» را آغاز کردم. خوشبختانه مجموعه معمای شاه موضوعی داشت که اطلاعات در مورد آن بیشتر به چشم می‌خورد. من برای القای این نقش کتاب «خاطرات ثریا» را هم مطالعه کردم تا به نقشم نزدیک شوم. حتی چند فیلم کوتاه و مستند در ‌این باره هم دیدم، ولی کیمیا برای من نقش سختی بود؛ چراکه در دوره‌های مختلف باید به صورت زنجیروار با شرایط پیش می‌رفتیم. من نقشم را عاشقانه دوست داشتم و فکر می‌کنم این نزدیکی به نقش را مردم هم می‌توانند از بازی‌ام احساس کنند. شاید طولانی بودن تولید این مجموعه به چشمم نیامد. اصولا نقش‌هایی را می‌پذیرم که بدانم می‌توانم در قالب آن نقش بروم. البته یک بازیگر تجربه بازی در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌اش باعث می‌شود تا با دقت بیشتری دست به انتخاب نقش بزند. با کارگردان‌های زیادی همکاری داشته‌ام و بیشتر سعی کردم از آنها بیاموزم. خیلی از نقش‌ها را قبول نمی‌کنم، چراکه فکر می‌کنم نه سلیقه من است و نه من می‌توانم آن نقش را ایفا کنم. از طرفی هر بازیگری باید با وجدان خود کنار بیاید که مهم‌ترین معیار من برای انتخاب نقش‌هایم وجدانم است./ هنر آنلاین