قانون به اضافه برنامه ریزی فرهنگی
به رغم آن که فرزندخواندگی یک بحث حقوقی است ، اما در عین حال حل مشکلات فرزندخواندگی و مسائل مرتبط با آن تنها با به کارگیری قانون قابل حل و فصل نیست، بلکه برای رفع مشکلات موجود راهکارهای فرهنگی نیز باید به دقت مدنظر قرار گیرد.
متاسفانه در جامعه ما مساله فرزندخواندگی آن طور که باید و شاید از نظر فرهنگی تبیین نشده و در حالی که زن و شوهرهای زیادی به علت نداشتن فرزند و مشکلات بارداری از نعمت داشتن فرزند محروم هستند و حتی بسیاری از آنها برای درمان و معالجه با صرف هزینه های بسیار به خارج از کشور می روند - و گاه این سفرها هم نتیجه ای دربر ندارد - اما درباره فعالیت های فرهنگی و آشنا کردن خانواده ها با این مساله تلاش زیادی صورت نگرفته است، در حالی که با کارهای فرهنگی می شود شرایطی را فراهم کرد که خانواده ها با پذیرش واقعیت و با به عهده گرفتن سرپرستی یک کودک و به عبارتی فرزندخواندگی به احساس واقعی والدین و فرزندی برسند و با کودکی که سرپرستی او را به عهده گرفته اند مانند یک فرزند نگاه و رفتار کنند و به این ترتیب علاوه بر آن که خلائ ناشی از نداشتن فرزند را پر کنند، سرپرستی کودک بیگناهی را هم به عهده بگیرند و در او احساسی به وجود آورند که خود را در محیط خانواده احساس کند و بتواند زندگی آرام و زیبایی را بار دیگر شروع کند و به پدر و مادرخوانده خود به چشم والدین واقعی بنگرد.
البته برنامه ریزی های فرهنگی ، تنها قسمتی از مشکلات را حل خواهد کرد و کنار آن باید مسائل و مشکلات قانونی ای که در زمینه فرزندخواندگی و به عهده گرفتن سرپرستی کودکان بی سرپرست وجود دارد نیز هر چه زودتر حل وفصل شوند، چراکه نقصهای قانونی سبب می شود بسیاری از خانواده ها از دوندگی های بسیار خسته و منصرف شوند یا آن که به دلیل تشریفات سخت اداری سازمان بهزیستی به اجبار برای فرزندخواندگی، مبالغ بالا به دلالان یا فروشندگان نوزادان بپردازند، در حالی که تجدیدنظر در شرایط و مسوولیت های فرزندخواندگی باعث جلوگیری یا کاهش خرید و فروش و سرقت نوزادان خواهد شد.
در وضعیت کنونی با توجه به قانون حمایت از کودکان بی سرپرست ، شرایط مبهم و گاه سختگیرانه حاکم باعث شده است تا در حال حاضر نزدیک به 11 هزار کودک بدون سرپرست در مراکز بهزیستی به دور از خانواده زندگی کنند و هزاران کودک دیگر نیز که آمار آنها به دلیل آن که تحت پوشش بهزیستی قرار ندارند در جایی ثبت نشده است به سختی روزگار بگذرانند و در عین حال خانواده های بسیاری در حسرت یک کودک روزهای سردی را بگذرانند.
برای رفع این سدها و مشکلات قانونی باید بیش از هر چیز، سازمان بهزیستی در شرایط و مقرراتی که برای واگذاری کودکان بی سرپرست به خانواده هایی که متقاضی فرزندخواندگی هستند تغییرات متناسبی ایجاد کند و بخصوص از دیدگاه تمکن مالی سختگیری های کنونی باید حذف شود و به جای آن مسائل فرهنگی طبقاتی و تحصیلی زوجین متقاضی در نظر گرفته شود.
چه بسا افرادی تمکن مالی چندانی نداشته باشند، اما به علت سطح فرهنگی و تحصیلی بتوانند سرپرست خوبی برای کودکان بی سرپرست باشند.در مقابل باید سختگیری ها به سمت مراقبت از کودکان بی سرپرست پس از سپردن آنها به خانواده ها صورت گیرد و توجه شود که آنها به چه صورتی رشد و پرورش می یابند.
محمدعلی جداری فروغی
حقوقدان 
حقوقدان
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
