تجهیزات بی‌کیفیت چینی در پارس جنوبی استفاده نمی‌شود

بابک عباسپور، مدیرعامل بخش فراساحل مجتمع کشتی‌سازی و صنایع فراساحل ایران در گفت‌وگو با جام‌جم، بی‌کیفیت بودن کالاهای ایرانی را رد کرد و گفت: خدماتی که در مگاپروژه‌های نفتی انجام می‌گیرد، بسیار وسیع است که از ساخت تجهیزات تا سرویس‌های خدماتی و اجاره شناور و تامین نیروی انسانی ـ که طیف وسیعی است ـ را شامل می‌شود. اگر بگوییم، شرکت‌های ایرانی نمی‌توانند خدمات ارائه کنند یا خدماتشان کیفیت ندارد، یک ادعای کلی است و قابل دفاع نیست، اما اگر به جزئیات موضوع دقت و درباره آنها صحبت کنیم، فضا متفاوت خواهد بود.

وی افزود: موضوع دیگری که بیشتر از کیفیت اهمیت دارد، مسائل امنیتی و سیاسی حاکم بر پروژه‌هاست. وقتی یک شرکت ایرانی، ساخت تجهیزات را به شرکتی مثلا اماراتی واگذار می‌کند، همه می‌دانیم سیاست کلی حاکم بر شرکت‌های اماراتی، تطبیقی با منافع ملی ما ندارد و حتی اگر این شرکت تجهیزات را با کیفیت ساخته باشد، شاید تمایلی نداشته باشد کار را به موقع تحویل ایران بدهد، به‌طوری که بارها دیده شده پیمانکاران داخلی، کل پول کالای ساخته شده را به شرکت‌های خارجی پرداخت کرده، اما کالایی تحویل نگرفته‌اند.

عباسپور با بیان این که در شرایط تحریم و درگیری سیاسی، برخورد شرکت‌های خارجی متفاوت می‌شود، اظهار کرد: با شرکت‌های ایرانی سازنده تجهیزات، منافع ملی مشترک داریم و درک مشترک از این موضوع اطمینان را بین طرفین حاکم می‌کند، ضمن این که در وجه اقتصادی قضیه هم اگر کار را به سازنده ایرانی بدهیم، برد کرده‌ایم.

این مسئول صنعت فراساحل درباره استفاده از کالاهای چینی گفت: اگر کسانی به سمت خرید از شرکت‌های بی‌کیفیت چینی رفته‌اند، به دلیل شرایط قراردادی بوده است. شرایط قراردادی حاکم بر پروژه‌ها به گونه‌ای است که مسئولیتی نسبت به کیفیت کل پروژه برای شرکت پیمانکار قائل نشده‌اند.

وی ادامه داد: مسئولیت پیمانکار یک بازه زمانی 18 ماهه است و کالاهای چینی هم 18 ماه ضمانت دارند و این که بعد از آن چه اتفاقی می‌افتد، داستان دیگری است. عمر مفید پروژه‌هایی که در صنعت نفت تعریف می‌شود، 25 سال است و وقتی قرار است پیمانکار فقط 18 ماه مسئولیت داشته باشد، کالاهای چینی در این باره جواب می‌دهند. بعد از آن هر اتفاقی بیفتد، پیمانکار از نظر حقوقی به هیچ مرجعی پاسخگو نیست و این‌گونه است که شرکت‌های خصوصی احساس مسئولیت نمی‌کنند.

عباسپور مسئولیت جلوگیری از این مشکل را مختص کارفرمای شرکت خصوصی دانست و تاکید کرد: هیچ شرکت بی‌کیفیت چینی در فهرست پروژه‌های پارس جنوبی وجود ندارد.

این مسئول فعال در حوزه فراساحل در واکاوی مشکلات موجود برای به کارگیری شرکت‌های ایرانی تشریح کرد: معتقدم در سطح مدیریت ارشد نظام، همه مایلند به شرکت‌های ایرانی پر و بال بدهند و با سازنده‌های ایرانی کار کنند،‌ اما برداشت شخصی من این است که بیشترین مشکل برمی‌گردد به مدیران میانی کشور که معمولا درگیر باتلاق کارشناسی هستند . همین جاست که تصمیم مدیران ارشد را اجرا نمی‌کنند و گرفتاری ایجاد می‌کنند.

وی علت را ریشه فرهنگی عنوان کرد و توضیح داد: در سطح تحصیلکرده‌ها و حتی کارگرهای صنعتی و فنی با مشکلات فرهنگی بسیاری مواجه هستیم و این نشان می‌دهد‌، به‌ویژه در حوزه فرهنگ کار و سطح عملی مشکل اساسی داریم.

عباسپور اشاره‌ای کرد به مشکل فرهنگی موجود در به‌کارگیری تجهیزات و خدمات ایرانی و ادامه داد: فرهنگی که در قشر کارشناسی و قشر عوام و کارگران جا افتاده‌، ‌این است که پیمانکار را یک موجود شارلاتان می‌دانند که آمده منابع ملی را غارت کند و برود و این موضوع رسالتی برای آنها می‌سازد تا جایی که می‌شود او را اذیت کنند و میزان سود او را به حداقل برسانند که همین طرز فکر، پیمانکاران را زمین می‌زند.

مدیرعامل بخش فراساحل مجتمع کشتی‌سازی و صنایع فراساحل ایران با بیان این که عمده شرکت‌های ایرانی از لحاظ قیمت و کیفیت، وضعیتی بالاتر از حد استاندارد دارند، گفت: ایرانی‌ها در رابطه با کیفیت و قیمت مشکل چندانی ندارند. چالش اصلی شرکت‌های داخلی، فناوری‌های نوین است. دلیل آن هم 10 سال تحریمی است که با آن مواجه بودیم و در این مدت ارتباطمان با دنیا خیلی کم شده بود و نتوانستیم فناوری‌های جدید را جذب کنیم.

وی با اعتقاد بر این که وقتی شرکت‌های ایرانی توانسته اند در شرایط سخت تحریم کار کنند و پروژه‌ها را به اتمام برسانند، در شرایط عادی و دور از تحریم صد درجه بهتر کار می‌کنند، تصریح کرد: در شرایط سخت آبدیده شدیم . بنابراین فقط به وجود تضمین‌های مالی و سرمایه خارجی نیاز داریم.

عباسپور با شرح توقعات شرکت‌های داخلی در شرایط پساتحریم اضافه کرد: توقع این است که دولت و مجلس شرایط فضای عمومی کسب و کار را سهل تر کنند، ضمن این که در بخش قوانین و مقررات بازنگری صورت گیرد تا موانع فعالیت شرکت‌ها در این حوزه رفع شود. انتظار دیگر ما این است که دولت مشکلات خودش را به شرکت‌هایی که برایش کار می‌کنند، تحمیل نکند؛‌ اتفاقی که در دولت قبلی افتاده بود.

مسئول یکی از شرکت‌های فعال در حوزه فراساحل گفت: پیمانکار تا حدی می‌تواند در مقابل این گونه فشارها ایستادگی کند و بعد از آن پروژه را متوقف می‌کند. در این میان کسی که بیشتر از پیمانکار متضرر می‌شود، دولت و منافع ملی است.