یک نفر از هر 122 نفر آواره است

سازمان ملل متحد در گزارشی که خرداد امسال اعلام کرد گفته تعداد افراد آواره در سال 2014 در کل جهان به رقم 59.5 میلیون نفر رسیده که حدود هشت میلیون نفر از سال قبل بیشتر و بیشترین میزان افزایش در طول یک سال بوده است. همچنین گفته شده این رقم 22 میلیون نفر از تعداد افراد آواره شده در یک دهه پیش بیشتر است. برای این‌که بزرگی این رقم را بخوبی درک کنید باید بگوییم که اگر بنا بود کشور جدیدی با این جمعیت شکل بگیرد، این کشور بیست و چهارمین کشور پرجمعیت جهان بود. همچنین این رقم به آن معناست که از هر 122 نفر در کره زمین، یک نفر آواره شده است. از یک منظر دیگر این رقم به معنای آوارگی 42 هزار و 500 نفر در هر روز است؛ یعنی هر دو روز جمعیتی معادل ظرفیت کامل استادیوم آزادی در تهران.

نکته ناامیدکننده این است که در همین سال 2014 فقط 126 هزار و 800 نفر توانسته‌اند به محل زندگی سابق خود بازگردند که کمترین میزان در 31 سال اخیر است. بنابراین می‌توان گفت سال گذشته میلادی یکی از بدترین سال‌ها برای آوارگان بوده است.

سه آمار ناامیدکننده دیگر از این بحران بزرگ جهانی این است که اولا نیمی از تمام آوارگان در جهان کودک هستند؛ یعنی زیر 18 سال سن دارند، ثانیا از هر 10 آواره در جهان، 9 نفر از کشورهای کمتر توسعه یافته جهان هستند و ثالثا این‌که سه کشوری که بیشترین آواره را در جهان داشته‌اند مسلمان‌نشین بودند. نزدیک به 11 میلیون نفر در سوریه، سه میلیون نفر در افغانستان و یک میلیون نفر در سومالی. نکته تاسفبار این که هر سه کشور درگیر جنگ با افراطیونی هستند که مسلما با کمک‌های خارجی در حال مبارزه به نام اسلام هستند.