متهم به قتل: دشنام داد جانش را گرفتم

در جلسه روز گذشته ، متهم درحالی که از جنایتی که مرتکب شده بود ، بشدت ابراز پشیمانی می کرد ، به بیان انگیزه اش از قتل پرداخته و گفت : مدتی قبل از جنایت برادرم به قتل رسیده بود و به همین دلیل من همیشه به فرزندان برادرم سر می زدم . بعد از ظهر روز حادثه نیز پس از بازگشت از محل کار به خانه برادرم رفتم و بچه هایش را برای گردش بیرون بردم ، وقتی به خانه برگشتم زن برادرم را دیدم که روی پله ها نشسته و عصبانی است ، او با دیدن من شروع به شکایت از پدر و مادرم کرد و درحالی که به برادر مقتولم فحش می داد، با صدای بلند فریاد زد: شما فکر می کنید من برادرتان را به قتل رسانده ام که چهارچشمی مواظبم هستید؛ رفتار او و بخصوص دشنام هایی که به برادرم داد ، مرا بشدت عصبانی کرد و با توجه به آن که بعد از مرگ برادرم بشدت دچار افسردگی و حالتهای عصبی شده بودم ، ناخودآگاه با برداشتن چاقوی آشپزخانه به او حمله ور شدم و وقتی به خودم آمدم که او جان باخته بود. وی افزود: بعد از قتل ، در حالی که بشدت مستاصل بودم ، تصمیم به خودکشی گرفتم و به همین دلیل به بیابان رفتم و با بالا رفتن از یک دکل برق ، می خواستم نقشه ام را عملی کنم ، اما یکباره بیهوش شدم و وقتی به هوش آمدم ، روی تخت بیمارستان بودم . در ادامه دادگاه ، قاضی کوه کمره ای از متهم پرسید ، مگر برادر شما چگونه به قتل رسیده است و متهم پاسخ داد: سال 1380 برادرم پس از بازگشت از بندر عباس ، هنگامی که قصد عزیمت از فرودگاه به خانه را داشت به قتل رسید اما هیچ گاه قاتل شناسایی نشد.درست است که زن برادرم در این ماجرا نقشی نداشت ، ولی از آن تاریخ به بعد مشکلات خانوادگی ما شروع شد.با اظهارات متهم در حالی که پدر وی به عنوان قیم فرزندان مقتول درخواست دیه کرده بود ، 5 قاضی شعبه 74 دادگاه کیفری استان تهران بزودی رای خود را اعلام خواهند کند.