صحنه محدود تئاتر حجم بالای تقاضا

نمی‌توان تنها به نیت خیر مدیران بسنده کرد. در شرایط سختی که جامعه ما در آن به سر می‌برد؛ هرچند با توافق هسته‌ای و رفع تحریم‌ها اتفاقات خوبی برای جامعه ما رقم خواهد خورد، اما مشکلاتی سر جای خود باقی می‌ماند که ربطی به تحریم‌ها ندارد که آن نگاه فرهنگی مدیران به مقوله ادب و فرهنگ و هنر این مملکت است که تنها ریشه در مباحث اقتصادی ندارد.

با تمام این تفاسیر، مدیریت گذشته بدون داشتن هیچ تاثیر مثبتی یک سال مشغول به کار بود و در نهایت مدیرانش استعفا کردند و رفتند. در شرایط سختی که جامعه تئاتری در آن دست و پا می‌زد، خوشبختانه از سوی معاونت هنری مهدی شفیعی انتخاب شد. وی جزو کسانی است که با درد تئاتر آشناست، هنرمندان تئاتر و گروه‌های نمایشی را می‌شناسد و ان‌شاءالله راهکارهای برون‌رفت از این وضعیت را می‌داند.

اما همان طور که خود او در جلسه معارفه‌اش عنوان کرد نباید از او انتظار معجزه داشت، اما خانواده تئاتر قطعا از او انتظار برنامه‌های شفاف و روشن دارد. از دو سال گذشته تا این لحظه مرکز هنرهای نمایشی هیچ حمایت و قراردادی در شأن گروه‌های نمایشی با این گروه‌ها نبسته و همه بودجه‌ها صرف برنامه‌هایی چون جشنواره‌ها شده است. در طول این دو سال هنرمندان تئاتر نیز صبوری کردند و نجابت به خرج دادند و نشان دادند که کاملا با درد جامعه آشنا و با مسئولان همراه و هماهنگ هستند.

پیش‌بینی می‌شود سال 94 سال خوبی باشد؛ چون با خبرهای خوش برای مردم ما آغاز شده است. از روزهای اول بهار بارندگی‌ها و سپس خبر شادی‌بخش هسته‌ای و سپس شاهد سرزندگی و نشاط در جامعه هستیم که این یک برکت است و باید همچنان ادامه یابد. در خانواده تئاتر نیز از همین لحظه باید شاهد تعامل بین هنرمندان و مسئولان باشیم. از همین لحظه مسئولان مرکز هنرهای نمایشی نشست‌هایی را برای تعامل با اهالی تئاتر داشته باشند و برنامه‌های خودشان را عنوان کنند.از سوی دیگر باید به نمایش‌‌های اجراشده سال گذشته اشاره کرد. نمایش‌هایی که سال گذشته در مجموعه تئاتر شهر و سالن‌های زیرنظر مرکز هنرهای نمایشی اجرا شدند، ضمن احترام به هنرمندان این نمایش‌ها، چندان قابل قبول نبودند. مجموعه تئاتر شهر در انتخاب آثار و نمایش‌هایی که روی صحنه رفتند، انتخاب علمی و کارشناسی و هنرمندانه نداشت.

برای انتخاب یک نمایش خوب، باید به سابقه گروه‌ها دقت شود. تئاتر شهر به عنوان نگین و پیشانی تئاتر پایتخت باید ارائه کننده بهترین نمایش‌های کشور باشد. تئاتری که با استقبال مواجه نمی‌شود باید از این سالن‌ها پایین کشیده شود. در طول یک سال گذشته چند تئاتر در این مجموعه توانسته مخاطبان زیادی جذب کند؟ متاسفانه در انتخاب نمایش‌ها کیفیت نمایشنامه‌ها، کارگردانی و سابقه گروه‌ها اصلا دیده نمی‌شود. نوعی نگاه راضی نگهداشتن همه برای اجرا رفتن در تئاتر شهر مبنای سیاست مسئولان تئاتر شهر قرار گرفته که این درست نیست.

نباید تعارف داشت. باید به این اندیشید که مردم ما حق دارند محصول خوبی دریافت کنند. در کشور ما تقاضا وجود دارد، اما عرضه مناسب نداریم. مسئولان ما به جای راضی نگهداشتن همه که هیچ‌گاه اتفاق نمی‌افتد، باید به تماشاگر فکر کنند. مسئولان ما گاهی مصلحت‌های ناصوابی دارند و در مقابل هر هنرمندی که صدایش را بالا می‌برد، کوتاه می‌آیند. آنها باید شجاعت ایستادن در مقابل این اتفاقات را داشته باشند. باید با افتخار و شجاعت سراغ هنرمندان بزرگ تئاتر کشورمان بروند و از آنها تقاضا کنند تا نمایش‌شان را اجرا کنند.

حمیدرضا نعیمی / نمایشنامه‌نویس و کارگردان