فروش هنر درست مثل تماشا کردن کالا

مگر می‌شود در میان آن‌ همه کالای گران و مصرف‌‌گرایی فخرفروشانه و جلوه‌های نمایشی ثروت، هنر با همه کارکرد مبهم و بی‌مصرفی‌اش حضور داشته باشد و جلب توجه کند، اما گویا جهان ما و زمانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، با این صورت‌بندی ساده که از اساس تضادی بین ثروت و هنر، مصرف و خلاقیت و کالا و اثر هنری می‌بیند، بیگانه است و می‌تواند مواجهه پیچیده‌تری را بین این دو فضای متفاوت ایجاد کند. داستان فقط در این همنشینی و حضور یک گالری با سر و شکل مغازه، کنار مغازه‌هایی لوکس و پر زرق و برق نیست، مساله پیوندی است که بین این آدم‌ها برقرار می‌شود و روابط تازه و بینش‌های متفاوتی است که بین مصرف‌کنندگان هر دو فضا (هنر و کالا) ایجاد می‌کند.

راستش این است که خیلی وقت است که پرسه‌زنی در پاساژها به یکی از مشاغل انسان شهری تبدیل شده است؛ دیدن جلوه‌هایی از سلیقه و سلیقه‌سازی، زیبایی و تغییر تصور مردمان از آن، مد و رسیدن خلاقیت به مصرفی‌ترین ـ یعنی عام‌ترین ـ سطح ممکن و همچنین آدم‌هایی که با نگاه، برای مصرف حریص‌تر می‌شوند و حتی گاه لذت نگاه کردن را جایگزین پوشیدن، خوردن و استفاده کردن می‌کنند، امری تازه نیست و یکی از عادات چندساله آدم‌ها در دوران جدید و قرن حاضر محسوب می‌شود، اما شاید حضور یک گالری در کنار این مجموعه این پرسه‌زنی و دیدن را هرچه بیشتر به هنر نزدیک کند و تجربه پرسه زدن در یک پاساژ را به یک تجربه تازه تبدیل کند که چشم‌چرانی در پاساژ را به تاریخ چشم‌نوازی هنر در نمایشگاه‌های عمومی و خصوصی پیوند زند.

در مجتمع سام سنتر خیابان فرشته، گالری سام آرت اقدام به نمایش آثاری از طرح‌های اردشیر محصص کرده و همچنین از کتاب اردشیر خط تیره هفده هشتاد و هشت که مجموعه‌ای از آثار او را تشکیل می‌دهد، رونمایی کرده، اما این همه ماجرا نیست. آنها در ضمن خواهان هرگونه اطلاعات، تصویر، سند و اثر هستند تا از این طریق این کتاب ناتمام را تحت عنوانی به نام پروژه اردشیر تکمیل کنند که به نوعی مشارکت همگانی برای شناخت بیشتر یک هنرمند و تکمیل آثار اوست. اردشیر محصص در هجدهم شهریور 1317 در گیلان به دنیا آمد و هجدهم مهر 1387 در نیویورک از دنیا رفت. او همزمان طراح، کاریکاتوریست و نقاش بود و با این‌که آثارش از تخیلی غنی، فانتزی و غیرمعمول برخوردار بود، اما خودش درباره آثارش می‌گفت: من آنچه را می‌بینم می‌کشم.

به نظر من، کاریکاتورها اسناد یک عصرند؛ همچنان که مدارک رسمی، اعلامیه‌های دولتی و گزارش‌های پارلمانی نیز چنین هستند. این نمایشگاه تا دوم اسفند ادامه خواهد داشت.