ما معمولا از کارهایمان از ته دل راضی نیستیم و همیشه به دنبال وضع بهتری هستیم و همین موضوع باعث میشود بشدت تلاش کنیم و برای رسیدن به خواستههایمان با موانع بسیاری دست و پنجه نرم کنیم. مسلما باید از کارکردن لذت ببریم و این چیزی است که همه ما خواهانش هستیم، اما اگر خیلی راحت و بیدردسر به خواستههایمان برسیم، طعم واقعی موفقیت و احساس خوش ناشی از آن را درک نمیکنیم. مگر این که به دنبال شادیهایی باشیم که صرفا سرگیجهای مصنوعی هستند.
شادی واقعی و عمیق میتواند ما را در نبرد زندگی حفظ کند و شادیهای مصنوعی ما را از واقعیات دور کرده و با شکستهای اساسی مواجه کند.
افرادی که در زندگی به مهارتهای مبارزه با موانع دست پیدا کردهاند، میتوانند بدرستی بیندیشند و برای شکستهایشان نیز ارزش قائل شوند. آنها هر شکست را به کشمکشی تازه و تلاش برای موفق شدن تبدیل میکنند.
زندگی قرار است مجموعهای از ماجراجوییهایی باشد که گاه ترسناک و پرهیبت هستند. این ماجراها در خود عدم قطعیت، ترس، خطر و غالبا درد دارند، اما اگر مهارت زندگی کردن داشته باشیم، میتوانیم آنها را به تجربههایی شیرین تبدیل کنیم و از موفقیتهایمان نهایت لذت را ببریم.
در حقیقت موفقیت در داشتن مهارتهای برداشتن موانع از جلوی راه و رسیدن به اهداف ـ حتی اگر کوچک ـ خلاصه میشود و هرگز نمیتوان کسی را به صرف شهرت و اعتبار یا ثروت موفق دانست.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
وقتی «جوکر» هم دیگر جواب نمیدهد
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.