ایالات متحده با 224 هزار کیلومتر راهآهن در رتبه نخست قرار دارد. برای این که بهتر بدانید این میزان چقدر زیاد است باید بگویم که فاصله زمین تا ماه 340 هزار کیلومتر است و این یعنی آمریکا با ساخت حدود صد هزار کیلومتر راهآهن دیگر که البته کار سادهای نیست، میتواند به این رقم شگفتانگیز برسد. 224 هزار کیلومتر تقریبا 18 برابر قطر کره زمین است.
دومین کشور، روسیه است که بزرگترین کشور جهان به حساب میآید، اما 87 هزار کیلومتر راهآهن دارد. این میزان، حدود 7 برابر قطر کره زمین است. چین هم 86 هزار کیلومتر راهآهن دارد که تقریبا مساوی روسیه به حساب میآید.
اما در طرف ضعیف ماجرا لیختن اشتاینی هست که فقط 9 کیلومتر راهآهن دارد. این میزان به اندازه نیمی از خیابان ولی عصر، بزرگترین خیابان تهران و البته کل خاورمیانه است. کل مساحت کشور لیختن اشتاین 160 کیلومترمربع است یعنی 20 درصد از کل مساحت تهران. جزایر کریسمس هم در جایگاه بعدی از نظر کمبود راهآهن قرار دارد، اما شگفتآور این که پاراگوئه، شصتمین کشور جهان از نظر وسعت فقط 36 کیلومتر راهآهن دارد.
ظاهرا مساله کمبود راهآهن در آمریکای مرکزی و لاتین، یک مشکل اساسی است چراکه مردم گواتمالا، دومینیکن و پاناما هم با این مشکل روبهرو هستند. البته نباید از وضع خاص جغرافیایی این منطقه یعنی منابع طبیعی چون کوه و دریا هم گذشت.
کشور ما با 8400 کیلومتر راهآهن در جایگاه 24 جهان ایستاده است و بعد از ترکیه و قزاقستان، رتبه سوم را در منطقه دارد. جالب است بدانید عربستان سعودی که تا چندی پیش به دلیل مخالفت مفتیان وهابی با قطار، برای توسعه راهآهن مشکل داشت حالا در رتبه 81 جهان ایستاده و 1400 کیلومتر راهآهن دارد.
از دیگر نکات قابل توجه در مساله آمار خطوط راهآهن قرار گرفتن کره شمالی در رتبههای بالای جدول است. این کشور که از نظر بسیاری از شاخصهای توسعهای در جهان، رتبههای آخر را کسب میکند با 5200 کیلومتر خط راهآهن توانسته رتبه 33 جهان را کسب کند و از این لحاظ از کشورهایی چون سوئیس و نروژ جلو بزند. این وضع در مورد کشورهای دیگری چون کنگو و سودان هم صدق میکند که در جایگاه 30 و 44 این جدول ایستادهاند.