حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
فیلمها و سریالها ، زمینه اعتیاد را ریشه یابی نکرده اند
ایران به دلیل همسایگی با یکی از صادرکنندگان عمده موادمخدر در جهان مورد هجمه ای ناخواسته قرار گرفته است.
اگر پرداختن به مشکلات اجتماعی و طرح درست آن یکی از وظایف رسانه ملی باشد، ساخت آثار تلویزیونی با وجوه نمایشی یکی از اولین تمهیداتی است که می تواند در جهت تحقق این هدف بزرگ به کار آید. اما آیا واقعا آثار تلویزیونی که با این موضوع ساخته شده اند توانسته اند این مهم را به انجام برسانند؛ هادی منبتی ، رئیس مرکز فرهنگی هنری ناجی هنر با اشاره به این که در حال حاضر 6 تا 7 میلیون نفر در کشور به انحای مختلف با این معضل درگیر هستند ، می گوید: باید بپذیریم که مقوله فیلم و سینما در کاهش آسیبهای اجتماعی بسیار موثر است . در حال حاضر حجم فیلمها و سریال هایی که در تلویزیون ساخته می شوند نسبت به حجم وسیع آلودگی موادمخدر در کشور بسیار کم است و باید ساخت این نوع آثار بیش از این در دستور کار برنامه سازان قرار گیرد. اما در حال حاضر که مصرف انواع دیگری از موادمخدر رواج یافته است ، باید موضوع را از منظری دیگر نگریست . حسین مختاری ، سازنده سریال نیستان دراین باره می گوید: شکل ظاهری بیشتر این آثار مبارزه با موادمخدر است اما به نظرم به شکلی مخاطب را تشویق به کنجکاوی می کنند. به نظر من برنامه ساز باید در درجه اول هدف داشته باشد و برای این مهم اول از همه باید کار تحقیقی همه جانبه ای درباره آن انجام شود. بیشتر کارهایی که می بینیم متاسفانه کارشناسی نشده و بدون تحقیق است و سازندگان فقط می کوشند یک داستان را به صورت نمایشی درآورند. محمدرضا آهنج ، سازنده سریال معما و سایه آفتاب نیز ساخت این آثار را بیشتر در اندازه اطلاع رسانی می داند و می گوید: تا حالا به صورت جدی و ریشه ای به این موضوع پرداخته نشده است . اکثر فیلمها و سریال های این حوزه در محدوده اطلاع رسانی صرف بوده اند. با این حال ساخت چنین آثاری با توجه به این که جامعه با این مشکل بزرگ و فرساینده دست به گریبان است ، باید همچنان در اولویت قرار گیرد؛ زیرا این موضوعی است که در کشور ما کهنه نمی شود، فقط شکل ظاهری اش با گذشت زمان تغییر می کند. امیر قویدل ، سازنده سریال دایره تردید هم با اشاره به عدم درک عمق فاجعه از سوی مسوولان می گوید: البته برای نشان دادن این معضل ، زحمات بسیاری کشیده شده است ولی در نهایت آنچه باید اتفاق بیفتد ، بسیار ضعیف و اندک بوده است . اکبر خواجویی ، کارگردان سریال پدرسالار هم تولیدات این حوزه را در دو بعد کمی و کیفی نازل می داند و می گوید: تلویزیون در شناساندن عواقب وخیم این مساله به لحاظ کارکرد بالایی که دارد می تواند تاثیر شگرفی داشته باشد و حتی از سینما هم موثرتر عمل کند. با این همه تلویزیون همچنان به ساخت آثاری با این موضوع ادامه می دهد. حس سوم ، لبه تاریکی و... سریال هایی است که کارگردانان شناخته شده آنها را جلوی دوربین برده اند و این امید هست که در آینده نظاره گر کارهای بهتری باشیم .
گفت و گو
